Martes 7, Abril 2020
Debido á declaración do estado de alarma decretado polo goberno e ás dificultades que iso provoca para a chegada puntual do número de abril de TEMPOS NOVOS, tanto por subscrición como por distribución ordinaria, o número deste mes estará dispoñible en formato PDF, de forma excepcional e sen restricións de acceso, para todo o público lector que queira consultalo.Pola mesma razón, TEMPOS NOVOS non estará a tempo nos quioscos e librarías do país. Quen por ser esa a vía á que recurre habitualmente para adquirila queira recibir o exemplar físico na súa casa, poderá solicitalo por correo electrónico a correo@temposnovos.gal indicando o seu nome, enderezo postal completo e NIF. Tamén poderá solicitalo desde o formulario de pedido que está disponible no espazo “Hemeroteca” de Tempos Dixital.
Estes días Luis Davila publicaba no Faro de Vigo unha viñeta, moi ben traída, na que un mariñeiro dun barco de grande altura lle preguntaba a outro: “¿Como levan na túa casa o confinamento?”, ao que o segundo respondía: "Máis ou menos, estoulles gravando un tutorial!" E é certo, a rutina dos mariñeiros no Gran Sol, en Terranova, no Indico e noutros moitos mares distantes constitúe unha particular forma de clausura. Nisto nos levan moitos anos de vantaxe dende que en 1961 Pescanova botou o “Lemos” (nome que, por certo, non podería parecerme máis acaído), inventando a pesca de Altura. Compre dicilo, iso si, no caso das tripulacións en condicións ben duras, con xornadas laborais extenuantes, poucas horas de sono, traballando á intemperie, moito menos espazo que nos nosos fogares e ate ben pouco sen pequenos luxos como internet.

CORONAVIRUS E RECORTES NA SANIDADE PÚBLICA GALEGA

A epidemia do coronavirus, ademais dunha ameaza para a saúde da poboación de consecuencias aínda descoñecidas que ten suscitado unha enorme alarma e preocupación social, transformou o Estado nun campo de batalla política na que o Partido Popular, Vox e outros partidos da dereita están a utilizar todas as armas posibles para desgastar a xestión do Goberno. Nesta confrontación súa utilizan argumentos como a falta de material sanitario, máscaras, traxes de protección, ou atrasos nas compras das mesmas, aínda que este problema afecta a gran maioría das administracións autonómicas que teñen transferida a sanidade, independentemente da súa orientación política. [Un artigo de Manuel Martín, médico e membro da Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública]

CORONAVIRUS: LECCIÓNS DE RESILIENCIA SOCIAL

Non hai moitos días razoaba que a catástrofe do coronavirus enfrontábanos a unha colosal incerteza, cousa moi distinta dun risco. E que iso tiña consecuencias sobre o tipo de medidas que unha sociedade pode tomar, tanto para previr tales situacións como para xestionalas unha vez que se desatan. A idea clave é aplicar o principio de precaución. Porque recoñecida a nosa ignorancia e impotencia debemos evitar a soberbia, a compracencia tecnocrática ou a temeridade.Por exemplo: tomando medidas cautelares e urxentes de confinamento no canto de persistir en manter as usuais mobilidades sociais. Aínda que iso poida impactar gravemente coa actividade económica ou a vida social habitual. [Un artigo de Albino Prada]

CORONAVIRUS E POLÍTICAS PÚBLICAS

A pandemia do coronavirus está poñendo en evidencia como aquelo que moitos viñemos repetindo a pesar das fortes críticas de que “a austeridade mata”, tiña fundamento. Hoxe xa son poucos os que poden discutir que os duros axustes fiscais e as  drásticas reformas laborais están impedindo ás distintas administracións públicas atacar debidamente os efectos, que xa non as causas, provocados por esta nova pandemia. Os duros recortes do gasto público en funcións de benestar fundamentais como a sanidade, a atención aos maiores, a familia e a infancia están agora demostrando os seus efectos sobre a saúde e a vida de moitas persoas. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

[COVID-19] SAÚDE PÚBLICA, SISTÉMICA E XEOPOLÍTICA

A eclosión da epidemia dun novo coronavirus con epicentro na cidade chinesa de Wuhan, provincia de Hubei, alertou ao mundo enteiro, sacudiu os cimentos da China e abriu novas incertezas sobre o futuro da economía global e a propia estabilidade social e política chinesas. Ao maxín viñeron as imaxes do anterior episodio similar de 2002-2003, con foco na provincia de Guangdong. A alarma agrandouse á vista da enorme progresión dos contaxiados, que rapidamente foron detectados por todo o territorio da China e varias ducias de países, se ben a mortandade confirmouse como menor. Aínda así, cóntase que serán superadas con creces as cifras da crise do SARS. [Un artigo de Xulio Ríos, director do Observatorio de la Política China]

A TAXA TOBIN E A DESREGULACIÓN DOS MERCADOS FINANCIEIROS

O anuncio do goberno español (PSOE/UP) da súa vontade de implantar a Taxa Tobin en España trouxo de novo a actualidade este demanda que as organizacións sociais, lideradas por ATTAC, veñen reclamando dende fai varias décadas para así combater a especulación financeira. Dada a importancia de tema compre explicar con detalle en que consiste esta medida, que obxectivos persegue e como debera sela súa aplicación. Unha vez analizado poderemos alcanzar a ver a real dimensión da medida aprobada polo goberno español. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

O PAC E O FUTURO DO CAMPO GALEGO

Se se me preguntara cales son os dous principais factores que máis condicionarán o futuro do campo galego nos vindeiros anos que se corresponden co próximo período de programación (2021-2027) dos fondos da PAC, eu diría que será o acerto ou desacerto en responder correctamente a estas dúas preguntas: debe cobrar as axudas da PAC o propietario da terra ou quen as utiliza para producir? Como imos organizar en Galicia a mobilidade das terras no inmediato futuro?  A primeira pregunta ten que ver coa renda dos produtores agrarios. Non podemos pretender que a xente siga na agricultura e a gandería se segue agrandándose a fenda entre as rendas dos cidadáns do urbano e do rural.  [ Un artigo de Xacobo Feijóo Lamas]

A ORTODOXIA DO DÉFICIT E AS SÚAS CONSECUENCIAS

As evidencias empíricas demostran que a eurozona non está tendo bos resultados económicos dende que estourou a crise financeira do 2008. O crecemento económico  (+0,8 en términos de PIB), o desemprego (por riba do 7%) e a desigualdade de rendas (25% de familias en risco de pobreza antes das transferencias sociais, 17% despois) poñen en evidencia que a eurozona ao día de hoxe non recuperou os valores previos aos da gran recesión. É o que cando menos deberan facer reflexionar as autoridades europeas sobre o camiño emprendido deica agora, cousa que non é o caso, pois non só non dan sinais de querer revisar os seus postulados senón que parecen empeñados en defendella e non enmendalla.

AXITADORES

A política travestida de axitación. Non é unha boanova. Pero é coa que haberá que lidiar nesta lexislatura. Sabendo, iso si, como as monta a dereita española cada vez que perde unhas eleccións. Porque esta de agora non é se non a terceira grande onda de axitación política neste tempo de alongada transición democrática. E algo das dúas anteriores quedou nas hemerotecas. A primeira delas, no 92, cando se produciu contra o goberno de González unha estratexia de asalto ao poder, aproveitando unha crise económica de media intensidade, co chamado sindicato do crime (a nomenclatura mediática do momento, con Ansón á cabeza) e escuros personaxes como o banqueiro Mario Conde en comandita. . A segunda, no 2004, coa guerra de Iraq estalando nas conciencias do mundo civilizado.

COALICIÓN ALÍ, COALICIÓN AQUÍ

Ben está o que ben acaba, e finalmente, despois da estúpida convocatoria electoral última, España inaugura un goberno de coalición. Dende a Sagrada Transición ata hoxe tal cousa non sucedera xamais. E miren por onde os deputados galegos, se queren, poden ter algo que dicir, dados os equilibrios resultantes. O do BNG, pero non só. Aos do PSOE e Galicia en Común tamén se lles poderá ver, se queren deixarse ver. Antes a fórmula usual foi a da alternancia dos dous partidos maioritarios, quendistas no exercicio do poder que, pola súa vez, pactaban con CiU&PNV, que eran o verdadeiro partido bisagra español. Eran os anos en que o ABC decretaba a Pujol “Español del año”. Fai como dous milenios disto.  

Cambio en Galicia. COMEZA A CONTA ATRÁS

A Núñez Feijóo non lle saen as contas. O 10-N deu inicio á conta atrás do cambio político en Galicia. As dificultades electorais do PPdeG aguilloarán as esixencias reivindicativas da Xunta. Feijóo será punta de lanza contra o executivo de Sánchez e Iglesias. A primeira gran batalla será a concreción dos Orzamentos Xerais do Estado en Galicia. Todo o que non sexa un cambio radical será un fracaso do PSdeG e Galicia En Común e unha fenda na credibilidade do proxecto do cambio en Galicia. Unha malas contas do Estado poden facer cadrar as contas electorais a Feijóo.

Séguenos nas redes

Opinión

A TAXA TOBIN E A DESREGULACIÓN DOS MERCADOS FINANCIEIROS

O anuncio do goberno español (PSOE/UP) da súa vontade de implantar a Taxa Tobin en España trouxo de novo a actualidade este demanda que as organizacións sociais, lideradas por ATTAC, veñen reclamando dende fai varias décadas para así combater a especulación financeira. Dada a importancia de tema compre explicar con detalle en que consiste esta medida, que obxectivos persegue e como debera sela súa aplicación. Unha vez analizado poderemos alcanzar a ver a real dimensión da medida aprobada polo goberno español. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

A ORTODOXIA DO DÉFICIT E AS SÚAS CONSECUENCIAS

As evidencias empíricas demostran que a eurozona non está tendo bos resultados económicos dende que estourou a crise financeira do 2008. O crecemento económico  (+0,8 en términos de PIB), o desemprego (por riba do 7%) e a desigualdade de rendas (25% de familias en risco de pobreza antes das transferencias sociais, 17% despois) poñen en evidencia que a eurozona ao día de hoxe non recuperou os valores previos aos da gran recesión. É o que cando menos deberan facer reflexionar as autoridades europeas sobre o camiño emprendido deica agora, cousa que non é o caso, pois non só non dan sinais de querer revisar os seus postulados senón que parecen empeñados en defendella e non enmendalla.

AXITADORES

A política travestida de axitación. Non é unha boanova. Pero é coa que haberá que lidiar nesta lexislatura. Sabendo, iso si, como as monta a dereita española cada vez que perde unhas eleccións. Porque esta de agora non é se non a terceira grande onda de axitación política neste tempo de alongada transición democrática. E algo das dúas anteriores quedou nas hemerotecas. A primeira delas, no 92, cando se produciu contra o goberno de González unha estratexia de asalto ao poder, aproveitando unha crise económica de media intensidade, co chamado sindicato do crime (a nomenclatura mediática do momento, con Ansón á cabeza) e escuros personaxes como o banqueiro Mario Conde en comandita. . A segunda, no 2004, coa guerra de Iraq estalando nas conciencias do mundo civilizado.

COALICIÓN ALÍ, COALICIÓN AQUÍ

Ben está o que ben acaba, e finalmente, despois da estúpida convocatoria electoral última, España inaugura un goberno de coalición. Dende a Sagrada Transición ata hoxe tal cousa non sucedera xamais. E miren por onde os deputados galegos, se queren, poden ter algo que dicir, dados os equilibrios resultantes. O do BNG, pero non só. Aos do PSOE e Galicia en Común tamén se lles poderá ver, se queren deixarse ver. Antes a fórmula usual foi a da alternancia dos dous partidos maioritarios, quendistas no exercicio do poder que, pola súa vez, pactaban con CiU&PNV, que eran o verdadeiro partido bisagra español. Eran os anos en que o ABC decretaba a Pujol “Español del año”. Fai como dous milenios disto.  

O BREXIT: O FRACASO DUN PROXECTO EUROPEO

O 1 de marzo do 2020 consumouse formalmente o que era previsible: a saída de Gran Bretaña da Unión Europea: o Brexit –Britain exit-. A razón?: que esa parece ser a vontade maioritaria da poboación británica. Algo  que xa quedara de manifesto no referendo celebrado o 23 de xuño de 2016, onde se dera un  resultado moi axustado –51.9% partidarios de abandonar a Unión Europea fronte a un 48,1% partidarios da permanencia- pero que se  viu rotundamente confirmado nas eleccións xerais de decembro do 2019 cando o Partido Conservador, liderado por Boris Johnson e portando a bandeira da separación, logrou unha elevadísima vitoria (43,6%) tal que lle permite contar cunha maioría absoluta no Parlamento Británico.

A EMERXENCIA MEDIO AMBIENTAL DE GALICIA

Incendios forestais fora de control, catástrofes naturais descoñecidas ata o de agora, perda intensa e crecente de biodiversidade son probas indiscutibles de que estamos nunha situación de crecente emerxencia medio ambiental. Unha emerxencia que ten como centro o quecemento do planeta Terra. Un quecemento que, xa non hai dúbidas, é provocado pola actividade humana. Un quecemento que ten acadado tal dimensión que hai voces moi autorizadas que nos advirten de que resulta xa irreversible. Que aínda no caso moi improbable de que se detiveran tódalas emisións de gases que están provocando o actual quecemento, este non se detería dada a cantidade de gases que hai, hoxe en día, acumulados na atmosfera.