Luns 23, Maio 2022
A guerra ucraína está a provocar nas esquerdas de todo o mundo un forte debate, reflexando nel os posisionamentos diferentes, mesmo totalmente opostos, que inducen a pensar na necesidade de revisar os discursos clásicos a respecto deste tipo de situacións, tendo en conta en todo caso os cambios xeopolíticos que se teñen producido nas últimas décadas. [Un artigo contextualizador de Manoel Barbeitos]
Diante dos alarmantes índices de inflación, o autor deste artigo alerta a respecto do que parece que poidera estar calibrando o BCE para paliar os seus efectos: a elevación dos tipos de interese, por canto entende que esa decisión esterilizaría a depreciación do euro, dificultando as exportacións das nosas economías e favorecendo un maior risco de parálise económica e crecente desemprego. [Un artigo de Albino Prada]

FLORENCIO DELGADO GURRIARÁN Poeta sentido e construtor de galeguidade

Despois do éxito sorprendente coa escolla de Xela Arias na celebración das Letras Galegas de 2021, neste ano 2022 a RAG elixiu o poeta republicano Florencio Delgado Gurriarán (DG). Unha figura descoñecida para a cidadanía galega, como poeta e como político exiliado en México. É, en cambio, unha personalidade recoñecida en Córgomo do Barco de Valdeorras, o seu lugar de orixe, onde se mantivo viva a súa lembranza de poeta entusiasta desa terra e de activista social e político comprometido co ideario republicano. [Un artigo de Camiño Noia]

FLORENCIO DELGADO GURRIARÁN. Retrato en claroscuro

O pleno da Real Academia Galega acordou renderlle homenaxe neste 2022 á figura de Florencio Delgado Gurriarán. As razóns nas que baseou a súa decisión foron: o seu “labor literario e activismo político e cultural”, que se entendeu “constitúen un dos capítulos máis destacados das letras galegas da diáspora”; a celebración dun “excelente poeta que foi cultivador dun galego enxebre, característico das terras de Valdeorras”; e a posibilidade de homenaxear, a través del, “a Galicia do exilio republicano en México, país onde o propio Delgado Gurriarán e outros colegas desenvolveron iniciativas sobranceiras que mantiveron vivo o facho da nosa identidade”. [Un artigo de Armando Requeixo]

A CONTRACORRENTE

Que unha publicación como Tempos Novos, que naceu a contracorrente de discursos e políticas de intervención directa nos sistemas de produción informativa dos medios tradicionais galegos, fose quen de manter a salvo e durante todo un cuarto de século a súa desafiante carta de navegación, desabastece de argumentos a quen veñen sostendo, acomodados nunha prexuizosa e insolidaria resignación, que non hai alternativa viable ao modelo que aqueles representan.

O SUR TAMÉN EXISTE

Despois da serie de artigos nos que deu conta, con datos e análises contextualizadores que explica a evolución política, social e económica de cada un dos máis importantes países latinoamericanos, o articulista aporta luces sobre o momento polo que pasa, no seu conxunto, a rexión, subliñando as políticas progresistas, liberadoras, que nos últimos anos veñen impulsando algúns dos novos dirixentes desde os seus respectivos gobernos. [Un artigo de Manuel Barbeitos]

MEXICO (e III): HAI MOTIVOS PARA A ESPERANZA?

Cando o 1 de decembro do 2018 Andrés Manuel Lopez Obrador (AMLO), o candidato das esquerdas mexicanas, asumiu a presidencia de goberno de México, foi como un raio de esperanza para moitos cidadáns dese inmenso país. A esperanza de que, por fin, a violencia, a corrupción e a miseria, as tres maiores pragas que viñan castigando á sociedade mexicana dende facía moitas décadas, irían desaparecendo. Logo de tres anos e medio de goberno, que balance se pode facer? [Un artigo de Manoel Barbeitos]

GALIZA E AS SEDES DO INSTITUTO ESPAÑOL DE OCEANOGRAFÍA

As últimas declaracións da ministra de Ciencia e Innovación, todas elas cun trasfondo electoralista e nada científicas, a respecto da nova ubicación do Instituto Español de Oceanografía, parecen ignorar a lóxica á hora de concretar unha nova ubicación para o Instituto Español de Oceanografía. O articulista argumenta coas estatísticas pesqueiras na man a favor de que sexa Galicia a elixida. [Un artigo de Enrique Sáez Ponte]

SUBSCRÍBETE AO GALEGO

A Asociación de Medios en Galego, Dinahosting e PuntoGal unen esforzos neste mes de maio de 2022. Únense nunha campaña para apoiar a lingua galega e todos os ámbitos da comunicación. Un xeito de facela útil, de facela máis digna. Unha campaña na que participan a revista mensual de información e opinión àra o debate TEMPOS NOVOS e a publicación galega de pensamento crítico A TRABE DE OURO.

NEOLIBERALISMO E SOCIEDADE DE MERCADO

Se un quere avaliar o alcance tóxico do actual dominio do que demos en nomear como neoliberalismo, convén definir ben de que estamos a falar. Para así ter claro a súa distancia do vello liberalismo, o socialismo ou a socialdemocracia. E recoñecerlle o enorme potencial para invadir e contaminar o resto de alternativas ideolóxicas posibles respecto aos nosos problemas sociais. Pois é obvio que os neoliberais non se consideran a si mesmos dentro dunha ideoloxía obxecto de debate, senón en posesión da razón mesma das cousas. [Un artigo de Albino Prada]

A IMPARABLE PRESIÓN DA OTAN

No Referendo sobre a permanencia de España na OTAN celebrado no ano 1986, dos dezasete millóns de votos emitidos case sete millóns optaron pola saída, e nove millóns pola permanencia a condición de que a participación de España non incluirá a súa incorporación á estrutura militar integrada. Dezaseis dos dezasete millóns de votos estaban en contra de que España se integrase nun operativo militar como o que agora temos no leste de Europa. [Un artigo de Albino Prada]

TRANSNISTRIA, ENTRE RUSIA E EUROPA

As explosións producidas a semana pasada nun edificio do ministerio de Seguridade de Transnistria , a rexión separatista de Moldavia de maioría prorusa, nunha unidade militar, no aeródromo da capital Tiraspol e nas torres de radio e TV en Grigoriopol, provocaron unha súbita escalada de inseguridade na zona. Polo temor a que se tratase de contaxio coa implosión que sufre Ucraína, o país veciño. Moncho Iglesias estivo hai uns meses en Transnistia, e esta é a crónica publicada en Tempos Novos.

Séguenos nas redes

Opinión

[CINEMA]. O XOGO DAS CHAVES. Tod@s elas son xente pouco convencional

Acaso non é rechamante que nos comezos dunha película unha amiga interpele a outra sobre a conveniencia de que esta configure co seu compañeiro unha parella aberta por mor da ausencia de atracción erótica e actividade sexual co seu cónxuxe? Este é o marco que nos presenta a película O xogo das chaves (El juego de las llaves). Un filme non só alternativo, senón tamén subversivo.

QUE É UN REI PARA TI?

Non sei se aínda existe ese concurso para escolares que se coroaba cunha recepción en Zarzuela para humanizar a monarquía e amenizar o remate dos telexornais. Entendo que os promotores non o tiñan claro e convocaron o que faría calquera axencia de márketing, un concurso de ideas. Se houbese unha categoría para adultos, eu debuxaría o rei emérito con chapeu de mariachi entoando a premonitoria ranchera, coa imaxe do herdeiro sentado no trono a escoitar coa barba de punta. Retitularíaa O blues de Abu Dabi. [Un artigo de Xurxo Borrazás]

SOMOS SINESTRO TOTAL!

Al principio hubo un accidente, una colisión que destruyó un Renault 12 Familiar en la Avenida de Beiramar. Los adolescentes se rieron del veredicto de la aseguradora: Total Claim . He aquí el nombre, perfecto, como un obús, como una tonelada de tungsteno, un nombre contundente en aquella época de nombres estrepitosamente absurdos. [Un artigo de Rexina Vega]

[RELATO] FEIJÓO E A RECONCILIACIÓN COA FAMILIA (POLÍTICA)

Xa hai quen pensa que Pablo Casado tiña outro nivel. Os moi coherentes tertulianos madrileños, eses ilustrados e incondicionais do «onde dixen digo, digo Diego», comezan a recuar discretamente, mostrando un cariz emboutado en melifluas doses de pomada nostálxica. Aínda que sexa devagar, van caendo da burra e van constatando –sen recoñecelo, claro!– [Un relato de Xosé Antón Jardón]

[RELATO] O SEU NOME FEDE A PÓLVORA QUEIMADA, EXCELENTÍSIMO SEÑOR!

Ao asomarse o ocaso do atardecer, sempre aparece unha inmensa manda de estorniños decididos a resgardarse da intemperie, a poñerse a cuberto, a agocharse para esquivar a insolencia da noite. Voan coa mirada posta na hedreira verde que, a piques de afogalo definitivamente. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

FEIJÓO REBENTA OS FREOS AO ATRAVESAR O PADORNELO

Algúns galegos sabiámolo. Ou talvez todos. Ao mellor sabiámolo todos; mais, ás veces para sobrevivir hai que disimular. Os que estaban na inopia, coma sempre, eran os de acolá. Tiveron que pasar varios días, dende que Feijóo decidiu non aprazar máis o regreso ao paraíso, para que os tertulianos madrileños se decataran que o tal das polainas non era ese político moderado que tanto se fartaran de gabar e adular. [Un relato de Xosé Antón Jardón]