Sábado 13, Agosto 2022
Da crise da educación leva falándose desde o último cuarto do pasado século. É, en realiade, tema recurrente ao longo da historia. Nos textos que seguen ponse o acento en dúas cuestións que acadan especialmente relevancia nos debates recentes. Por unha banda, a introdución das novas tecnoloxías no ensino. Por outra, a controversia arredor do que algúns cualifican como "novas pedagoxías".
Non resulta nada fácil resumir nuns poucos artigos periodísticos o devir da socialdemocracia europea, que tivo un indiscutible e relevante papel tanto na historia pasada de Europa como na súa actual configuración. Intentando superar este hándicap e buscando unha mellor comprensión da súa relevancia histórica, o articulista seguirá o método de dividila segundo a conxuntura vivida en Europa a partir do século XX. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

TURISMO MASIVO OU CALIDADE DE VIDA

Como dixo Lucy Lippard, viaxar parece ser hoxe un “imperativo social” e todo lugar quere ter a súa propia atracción turística, por insignificante e banal que sexa en realidade, e aínda que teña que inventala. O crecemento global do turismo foi tan extraordinario nas últimas décadas, que en moitos lugares xa deixara de ser visto como a panacea do desenvolvemento cando a pandemia detivo, de súpeto, unha maquinaria que parecía imparable. [Un artigo de Iago Lestegás]

[ENTREVISTA] XOSÉ CARLOS ARIAS, economista

O libro Laberintos de la prosperidad (Galaxia Gutemberg, 2021), sírvenos de guía para entrevistar a un dos seus autores, Xosé Carlos Arias, catedrático de Política Económica na Universidade de Vigo, quen xunto a Antón Costas aborda con valentía e rigor intelectual a complexidade que agocha actualmente nas entoldadas augas da economía e a política democrática. [Unha entrevista de Manoel Barbeitos]

AUDIOS E SUMIDOIROS

Os audios da polémica non fan outra cousa que poñerlle voz a un guión, previamente supervisado polo alto mando, que uns cantos actores de reparto dramatizan en secuencias e tonalidades que ben poideran ter nos seriais gangsterís o modelo a imitar. [Un artigo de Luís Álvarez Pousa]

[ENTREVISTA] Carlos Amoedo Souto, catedrático de Dereito Administrativo na UDC

A de Carlos Amoedo Souto é unha das voces recoñecibles que, dende o mundo do Dereito, se escoita cando se analiza a problemática dos parques eólicos en Galicia. Catedrático en Dereito Administrativo pola UDC, é un dos asinantes do informe do Consello da Cultura Galega que a finais do pasado ano urxiu a revisar o Plan Sectorial da Xunta e paralizar, no ínterim, a instalación de novos parques. [Unha entrevista de Francisco Cortez-Lobão Sineiro]

ROCAS, UN COMPLEXO MONÁSTICO AMEAZADO

A vía histórica que dá acceso ao complexo monástico de Rocas está en perigo. A Deputación empecínase en levar a cabo sobre esa vía obras que ameazan con sepultar baixo toneladas de formigón todo o que estorbe o ancheamento dos 500 metros da estrada Luintra-Esgos para satisfacer a febre turística do presidente Baltar. [Un artigo de Natalia Figueiras e Jorge López Quiroga]

SÓ SI É SI e outras cousas sobre a lei de liberdade sexual

A Lei Orgánica de Garantía Integral da Liberdade Sexual vén de ser aprobada no Congreso logo de meses de polémicas diversas, de carácter tanto político como xurídico, incluso entre os dous partidos que compoñen o goberno de España. Votaron non só as 140 deputadas e deputados do PP (88) e de VOX (52), houbo tres abstencións da CUP (2) e PRC (1), e votaron si as 201 dos restantes grupos da Cámara. [Un artigo de Ana Luísa Bouza]

A COMÚN FRAXILIDADE

No seu recente libro, La compasión difícil, Chantal Maillard chama a atención sobre a inxenuidade de pensar un mundo á marxe da violencia. Para Maillard, a violencia é constitutiva do feito mesmo de existir, adestradas como estamos para sobrevivir por riba dos outros se fai falta.  O que move á maioría que somos é a fame, a do corpo primeiro, logo a da vontade, o desexo de riqueza, de poder, a envexa… [Un artigo de Rexina Vega]

LUMES: TRAMAS E TRAMOLLISTAS

A vaga incendiaria destes días devólvenos á realidade dunha das lacras que máis ameaza a nosa biodiversidade e unha das fontes máis importantes da nosa riqueza. Como facerlle fronte? O articulista desafía os mantras (como o das tramas) coas que enmascaran a raíz do problema, e aposta por alternativas de fondo: electricidade verde xerada con biomasa recollida nos montes, gastar menos no negocio do lume e en vicios de novos ricos (Xacobeos, Gaiás...), e crear emprego decente nunha outra transición enerxética. [Un artigo de Albino Prada]

AS MATEMÁTICAS DAS PENSIÓNS

Veño de observar unha gráfica que ilustra a noticia de que en 2070 as pensións de xubilación no estado español achegarán apenas o 41% do último salario percibido, fronte ao 77% actual. A gráfica armada con frechas de cores explica que esa porcentaxe é na actualidade a máis alta de Europa e coa corrección esixida por Bruxelas tenderá a situarse na media. Parece xusto que as institucións europeas velen polo equilibrio. [Un artigo de Xurxo Borrazás]

MEDIO SÉCULO NUNHA NOVA IDADE MEDIA

Como fixera Umberto Eco hai cincuenta anos, o economista e ensaísta aporta argumentos cos que xustificar de novo, a día de hoxe, un paralelismo cos colapsos sociais que caracterizaron a vella Idade Media. Neste caso, en clave de alta tecnoloxía, que sería a que está provocando disfuncións, e en clave alimentaria. [Un artigo de Albino Prada]

Séguenos nas redes

Opinión

O ESTADO DA NACIÓN / O ESTADO DA FICCIÓN

Pedro Sánchez nunca deixa de contrapoñer os conceptos esquerda e dereita, para inculcarnos a teimuda idea de que el e a súa parroquia conforman e aglutinan o espazo político de tinguidura progresista, tratando así de avalar unha dicotomía que, malia ser evidente na sociedade, na praxe cotián do Goberno español merece unha credibilidade semellante á que nos inspira Alberto “Npunto” Feijóo, cando pretende venderse como un político de perfil moderado. [Un artigo de Xosé Antón Jardón]

[RELATO] A INSIPIDEZ MINGUANTE DA ESQUERDA CORTESÁ

A que lle chamará traballar pola paz esta ministra de Defensa que temos que padecer? Pois iso, «Antes muerta que sencilla, ay, que sencilla, ay, que sencilla», como di a canción. E despois estrañaralle á militancia socialista que Feijóo diga «al PSOE no le quitaría el sueño gobernar con los de Santiago Abascal». O dos Peares, malia ser un troleiro compulsivo, ás veces tamén lle escapa algunha verdade pola boca. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

[RELATO] DON ALBERTO E A ASTROLOXÍA LUSCOFUSQUIANA

«Non adoito esquecer unha cara, mais con vostede farei unha excepción», din que dixo Groucho Marx, en paz descanse, cando soubo que Feijóo, ao desembarcar en Andalucía, o primeiro que fixo foi presumir de entender máis de postas de sol que o propio Bill Clinton. Mentres tanto, un tal Rueda, roda e chouta por riba dos coios das corredoiras dese país incapaz de facer estourar o maleficio que lle aperta a gorxa e as partes íntimas, dende que a estrela diurna asoma o fociño ata que Alberto “ene punto” Feijóo manobra nos mecanismos dos reloxos... [Un relato de Xosé Antón Jardón]

AAAI!, SE AS PAREDES FALASEN, DON ALBERTO

Nin sequera pasaron dous meses dende aquela convulsiva conxura, argallada para defenestrar a un líder, cuxo nome foi borrado ipso facto dos rexistros de Génovatrece, mais foron tempo dabondo para que os despistados descubriran o auténtico perfil de Núñez Feijóo, definido por un nítido retrato en branco e negro que algúns se empeñan en facérnolo ver en tecnicolor, onde o rosa é a cor dominante. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

[CINEMA]. O XOGO DAS CHAVES. Tod@s elas son xente pouco convencional

Acaso non é rechamante que nos comezos dunha película unha amiga interpele a outra sobre a conveniencia de que esta configure co seu compañeiro unha parella aberta por mor da ausencia de atracción erótica e actividade sexual co seu cónxuxe? Este é o marco que nos presenta a película O xogo das chaves (El juego de las llaves). Un filme non só alternativo, senón tamén subversivo.

QUE É UN REI PARA TI?

Non sei se aínda existe ese concurso para escolares que se coroaba cunha recepción en Zarzuela para humanizar a monarquía e amenizar o remate dos telexornais. Entendo que os promotores non o tiñan claro e convocaron o que faría calquera axencia de márketing, un concurso de ideas. Se houbese unha categoría para adultos, eu debuxaría o rei emérito con chapeu de mariachi entoando a premonitoria ranchera, coa imaxe do herdeiro sentado no trono a escoitar coa barba de punta. Retitularíaa O blues de Abu Dabi. [Un artigo de Xurxo Borrazás]