Domingo, Maio 26, 2019

Tal e como se están a desenvolver os acontecementos, rutineiros e aborrecidos coma sempre, despois do 26 de maio, cando se renoven as corporacións locais, non se albisca nada no horizonte que nos axude a prever mudanzas substanciais que ataquen a raíz das maluras dos concellos galegos.
Unha xuíza de Madrid vén de sentenciar que a propiedade das esculturas do Mestre Mateo obxecto de litixio entre o Concello de Compostela e os descendentes da familia Franco corresponde a estes últimos, tras non poder acreditar o concello que os seus documentos de propiedade sexan abondo para rebater o fundamental dereito de usucapión (xeito de adquisición de unha propiedade amparado no seu uso continuado) que alegan os representantes legais dos Franco.

POESÍA NA ÉPOCA DA REPRODUCIBILIDADE DIXITAL

Celia Parra coñece moi ben o medio no que escribe —a poesía— e os medios sobre os que escribe, os soportes dixitais e o mundo audiovisual. Coñéceos tan ben que desenvolve unha reflexión en versos que parece ampliar os postulados de Walter Benjamin no seu famoso ensaio de 1936: no mundo contemporáneo, a poesía da autora ourensá atravesa as pantallas e desafía a súa aura recargable que ilumina constantemente os espazos íntimos e exteriores da vida cotiá e que converte calquera suxeito nun obxecto perennemente instantáneo, “agora que a memoria é sempre / externa” (39).

DISFRACES E URNAS

Umberto Eco deixou escrito (Ur-fascismo,1995) que "o fascismo pode volver baixo o máis inocente dos disfraces". Profético. Non polo que ten a ver con aqueles partidos neo-nazis, xenófobos, racistas, anti inmigración, supremacistas brancos, islamófobos, misóxenos, homófobos, ultra-populistas... que avanzan por Europa e América a cara descuberta. Si polo que se constata noutros partidos que nos últimos anos veñen promocionando os mesmos vellos mitos, crenzas e doutrinas, pero rebautizados e postos ao día para facelos de consumo rápido, sen que provoquen nauseas, a través dos diferentes procesos electorais.

ANA LUISA BOUZA, socióloga

Socióloga de profesión, Ana Luísa Bouza traballou durante moitos anos como analista de aplicacións informáticas, mais agora dedícase case en exclusiva á comunicación política. Con especial presenza nos medios de comunicación: á parte de administradora da revista Luzes, forma parte da fundación Praza Pública e do consello de administración da revista Andaina, e colabora tanto en Tempos Novos como na Radio Galega.

PARA PENSAR SOBRE O TEATRO QUE VEMOS AGORA

«A arte do teatro é a arte do hic et nunc, do aqui e agora, e, por tanto, da vivência presente» pode lerse no libro de Afonso Becerra de Becerreá, Confio-te o meu corpo. A dramaturgia pós-dramática, publicado dentro da colección Alicerces de Através editora. É un ensaio que reflicte sobre o teatro que é feito aquí e agora, analizando os modos de creación contemporáneos e os seus participantes.

TEMPO DE ESCURIDADE

Alertan os teóricos do perigo que comporta para a democracia a infiltración da mentira na toma de decisións políticas. E tamén dos prexuízos autoritarios que a inspiran a maior parte das veces, como advirte a filósofa de referencia Hannah Arendt. Un deles, a crenza na manipulación masiva da opinión pública. Non é unha crenza recente. As técnicas de propaganda e desinformación, entre elas a da mentira, persistiron e evolucionaron canda os procesos industrializadores dos medios de comunicación e do xornalismo.

MADUROS PERO AÍNDA ANOXADOS

Unha das mellores consecuencias do punk foi a reescritura dunha historia do rock que daquela parecía estar protagonizada pola importancia suprema de Beatles e Rolling Stones ou xigantes como Pink Floyd ou Led Zeppelin. Pola físgoa que se abriu coáronse nomes case esquecidos que se converterían nun novo santoral (Velvet Underground, Stooges, Neu!), e estilos que semellaban desaparecidos reaparecían como revivals case simultáneos, do rockabilly ao soul, da psicodelia ao country. Un dos máis estimulantes foi o rescate do ska, a música xamaicana previa ao reggae.

O EXTRAORDINARIO DA VIDA

Son moitos e moi diversos os proxectos, non unicamente poéticos nin narrativos, que avalan a Antón Lopo como unha das personalidades máis inquietas e innovadoras da literatura galega das últimas décadas. Nas coordenadas desa constante experimentación debemos situar a narración Extraordinario, publicada ao tempo que o poemario Corpo. A novela, que ve a luz case unha década despois da inquietante distopía Obediencia (2010), insírese no triángulo que delimita grosso modo o espazo temático desenvolvido polo escritor no conxunto da súa produción: o corpo, as identidades e os espazos.

A NACIÓN RESISTENTE E OPTIMISTA

Camilo Nogueira compartiu durante as catro últimas décadas a súa intensa actividade política coa escritura ensaística. Dende a publicación do libro de conversas con Suso de Toro, Camilo Nogueira e outras voces (Xerais, 1991), abriu o complexo relato da memoria da nación, ao que dende entón fixo valiosas achegas nas que recolleu a cerna do seu ideario político. Obras nas que enuncia unha mensaxe esperanzada para unha Galicia con vontade de mudar a súa perspectiva histórica.

ELISA E MARCELA, CO CRISTAL DO FEMINISMO

E se, ao final, a historia de Marcela e Elisa se explicase, cando menos parcialmente, desde o feminismo? Velaí a pregunta que se fai o profesor Narciso de Gabriel, o investigador que lle deu razón de ser e visualidade a esa historia coa publicación de Elisa e Marcela. Amigas e amantes (Xerais, 2019) da que extraeron material teatral as actrices do grupo A Panadaría e material cinematográfico a directora Isabel Coixet (competindo na sección oficial da última Berlinale).

LES MISÉRABLES: Volve Hugo, unha vez máis

Máis de 150 anos despois de ser publicada, na mesma década que a reestrea do musical de Lloyd Weber e a versión cinematográfica de Tom Holland acadaban milleiros de espectadores, a BBC adapta á pequena pantalla unha nova revisión da obra de Victor Hugo. A novela do escritor francés resiste coma un dos clásicos máis revisitados en longas, curtas, ficción televisiva ou seriais radiofónicos. O universo do París revolucionario de 1832 ten reunido intérpretes e directores tan heteroxéneros coma Jean Gabin, Gerard Depardieu, Uma Thurman, Lewis Milestone, Claude Lelouch, Jean-Paul Belmondo, Liam Neeson ou John Malkovich.

Séguenos nas redes

Opinión

A HISTORIA SEN PRÉSA

Unha xuíza de Madrid vén de sentenciar que a propiedade das esculturas do Mestre Mateo obxecto de litixio entre o Concello de Compostela e os descendentes da familia Franco corresponde a estes últimos, tras non poder acreditar o concello que os seus documentos de propiedade sexan abondo para rebater o fundamental dereito de usucapión (xeito de adquisición de unha propiedade amparado no seu uso continuado) que alegan os representantes legais dos Franco.

DISFRACES E URNAS

Umberto Eco deixou escrito (Ur-fascismo,1995) que "o fascismo pode volver baixo o máis inocente dos disfraces". Profético. Non polo que ten a ver con aqueles partidos neo-nazis, xenófobos, racistas, anti inmigración, supremacistas brancos, islamófobos, misóxenos, homófobos, ultra-populistas... que avanzan por Europa e América a cara descuberta. Si polo que se constata noutros partidos que nos últimos anos veñen promocionando os mesmos vellos mitos, crenzas e doutrinas, pero rebautizados e postos ao día para facelos de consumo rápido, sen que provoquen nauseas, a través dos diferentes procesos electorais.

O verdadeiro reto

Un feixe de grandes corporacións controlan as canles de televisión, os medios de comunicación, as estacións de radio, os motores de busca e as plataformas de redes sociais...

Xustiza, non vinganza

A pregunta que se fai en voz alta Joan J. Queralt, un dos penalistas máis prestixiados, pon os pelos de punta: Deixouse o problema...

Estratexia reaccionaria

A condena do rapeiro Valtonyc, o mesmo que os procesos seguidos con anterioridade contra os tamén músicos Pablo Hesel e La Insurgencia, contra os...

A fábula do lobo

As dereitas poñen o berro nos escenarios televisivos: tal como se puxeron as cousas, no 2030 será imposible que o Estado poida seguir pagando...