Venres 26, Febreiro 2021
Está consensuado o nome do catedrático J.M. Pérez Tornero para que sexa quen presida RTVE. Aválao un amplo currículum profesional, académico e investigador. TEMPOS NOVOS entrevistouno hai agora un ano: ”Sen alfabetización mediática, nin unha boa educación nin unha sólida democracia”, declarou entón quen é ademais consultor en comunicación educativa e televisións públicas para diversos organismos internacionais.
Dezasete historiadores e estudosos galegos do franquismo fixeron público o manifesto/declaración de principios “A memoria do franquismo presente: non máis presos políticos e exiliados”, que reproducimos. Rematan solidarizándose con todas as persoas represaliadas por mor “dunha lexislación e dun poder xudicial herdeiro dunha ditadura ilegal e criminal”.

HABERÁ CUARTA ONDA COVID?

As estatísticas mundiais falan dun descenso xeneralizado dos contaxios pola Covd-2, sen que ata o de agora os científicos entrasen a valorar as causas. Porén, esa esperanzadora nova non quita que teñamos que analizar as concuencias letais da terceira onda na que estamos, para prever como fai este articulista a maneira de enfrontarnos a unha probable cuarta onda, que se daría en todo caso en medio da campaña de vacinación.

BRASIL (I): A ERA LULA

Brasil está a día de hoxe nun dos peores momentos da súa traxectoria contemporánea. Con Bolsonaro e a estrema dereita condicionando negativamente o futuro do máis grande dos países latinoamericanos. É, pois, oportuno achegarse a el con ollos críticos, e contrastar o que puido chegar a ter nun periodo de políticas sociais moi avanzadas e o que está sendo agora, con políticas antisociais e reaccionarias. O economista e articulista Manoel Barbeitos encargarase delo en sucesivas entregas.

QUEN PAGA OS OUVEOS?

Sigue activa a polémica por mor do anuncio ministerial que proxecta considerar o lobo como unha especie baixo especial protección. Tempos Dixital solicitou dos expertos galegos unha valoración ao respecto. Xabier Bruña, un deles, critica os claroscuros desa decisión e avoga porque a Xunta se adapte a esa nova realidade con políticas activas, preventivas e compensatorias, das que se beneficiarían os gandeiros.

UN METRO PARA A CIDADE DO ATLÁNTICO

Malia as presións do goberno español a prol da conexión de alta velocidade Madrid-Lisboa, o goberno luso prioriza a opción atlántica a través da liña Lisboa-Oporto-Vigo. O articulista ve niso unha grande oportunidade para Galicia, e para o continuo urbanístico entre a Coruña e o Grande Oporto, vendo nese proxecto un equivalente ao metro para cidades máis compactas. [Un artigo de Gonzalo Rodríguez]

CATALUÑA: (D)EFECTOS ELECTORAIS CENTRÍPETOS

As eleccións deste 14F en Catalunya volveu poñer sobre a mesa a anomalía do que o autor deste artigo denomina “truco provincial” e os seus efectos no reparto de escanos. Nesta ocasión, por caso, un deputado de Girona precisou de media 16.400 votos mentres en Barcelona foron 25.200 votos. Un truco centrípeto (dáse en todo o Estado), contra o que ningún partido se ten rebelado. [Un artigo de Albino Prada]

UNHA DEMOCRACIA MINGUANTE

As declaracións do vicepresidente Pablo Iglesias nas que aludía a España como unha democracia non normalizada siguen provocando repudios por parte de cantos defenden a capa e espada a vixencia do réxime do 78. Porén, estanse a dar fenómenos na vida política española que levan a pensar cando menos nunha “democracia minguante”, como a calificou hai xa dous anos Xosé L. Franco Grande, que nos deixou na primavera do 2020, argumentándoo daquela nun artigo publicado en Tempos Novos con feitos que non perderon actualidade. Reproducímolo agora.

LOBOS E BESTAS, VACAS E EUCALIPTOS

O Ministerio para a Transición Ecolóxica anunciou a súa intención de incluir o lobo na Listaxe de Especies Silvestres en Réxime de Protección Especial. De levalo a cabo, comportaría a prohibición da súa caza. O debate está aberto. O autor deste artigo, escrito meses antes do anuncio ministerial, aporta unha mirada sobre o territorio e o lobo que vai máis alá do conflito en si. [Un artigo de Pedro Alonso]

PREFASCISMO

De pouco serviu que os xigantes tecnolóxicos bloquearan in extremis a verborrea dixital do máis tóxico dos presidentes norteamericanos. E que os medios de comunicación máis influíntes lle cortasen a última hora os seus micrófonos. Todo o que fixeran ata entón uns e outros foi darlle sedal a Trump para que nada lle entorpecese o tiburoneo presidencial. Xa o dixera sen trapos na lingua o capo da CBS nunha conferencia en San Francisco: “Quizais non sexa bo para EE.UU., pero é estupendo para a CBS”. [Un artigo de Luís Álvarez Pousa]

COLOMBIA (e II): A OUTRA VIOLENCIA

Se no artigo anterior sinalaba que a historia de Colombia vai intimamente unida á violencia, cómpre subliñar agora que entre as razóns desa violencia non é a de menor importancia a explotación dos recursos naturais colombianos, e moi especialmente os minerais. Colombia é un pais rico en minerais estratéxicos como o ouro, o platino, o uranio, o coltán e o molibdeno, recursos que dende hai décadas veñen sendo dende codiciados polas principais multinacionais mineiras de Estados Unidos, Sudáfrica, Australia, Canadá... [Un artigo de Manoel Barbeitos]

A DESFACHATEZ XORNALÍSTICA (GALEGA) 5

Diciamos na primeira entrega que as plumas da Voz de Galicia proporcionan iluminacións epifánicas, froito da serendipia. O 27 de xullo, X.C. Caneiro escribía: “Disculpen a chanza, pero a clave dalgúns artigos de opinión reside en botarlle a culpa a algo ou a alguén, do que sexa: senón, para que escribimos”. Voilà. A esa lección de xornalismo, que supoñemos irónica, só lle engadiriamos un signo de interrogación ao final. En castelán, como está escrita, dous. [Un artigo de Xurxo Borrazás]

Séguenos nas redes

Opinión

QUEN ANDA AÍ? [RELATO]

A primeira vista non denotan ningún trazo diferencial: as súas crías maman leite. Mais en canto endentan, os morcegos vampiros, acreditan seren os únicos mamíferos que se alimentan exclusivamente do sangue. Do sangue dos outros, do zume da vida. Acércanse discretamente e, sen que a vítima se decate, espétanlle os dentes aguzados en calquera parte do corpo para zugarlle o sangue. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

A SEÑORA DA MÁSCARA NO PAPO (E A EDUCACIÓN NO SOBACO) [RELATO]

Velaí vai, alixeirando o paso, a ver se pilla unha das tres mesas utilizábeis na cafetería que hai preto da súa casa. As outras tres que completan a terraza do café-bar James Bond seguen precintadas ata nova orde, cunha cinta de plástico vermella, acusadas de formar parte da escena do crime cuxa autoría, malia un ano de investigación a cargo da policía científica, aínda está por descubrir. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

PACO PICHOLAS E OS ELEMENTOS NOCTÁMBULOS [RELATO]

A verdade é que eu non as levaba todas comigo. Cheguei á casa bastante atordado, mais, en canto me metín entre as sabas, a canseira que viña canda min a escape me fixo durmir a sono solto. E se non fose por aquel repugnante asubío, pola melodía monocorde que conseguiu esquivar a miña somnolencia para fochicarme nos ouvidos, arestora aínda me atoparía no colo de Morfeo. Entón pregunteime, será cousa dalgún deses tunantes que andan por aí a deshora?´[Un relato de Xosé Antón Jardón]

SENTE AQUÍ, SEÑOR! [RELATO]

Coa malura da pandemia, da zarapallada dos confinamentos e dos toques de queda, coa lea dos achegados e co regreso da danza da polca aos boletíns oficiais, cústame ben lembrar a última vez que o vin, ata o punto de que xa non lle dou posto cara, malia coincidirmos tantas veces á mesma hora, durante máis de dous anos, ao pé da barra do mesmo bar. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

A CRUZADA ENMASCARADA

Incinerado o 2020, e coas vacinas inmunizadoras facéndolle o corredor ao 2021, cabe a tentación de delegar nesa liberadora demostración científica todas as nosas máis inmediatas aspiracións. Sería profundamente humano, pero impediría acometer, con sentido cívico, a máis que urxente rehabilitación de todo o que, por estar coas defensas en baixa, detonou ou enmascarou a Covid19. [Un artigo de Luís Álvarez Pousa]

NO VÉRTICE DUN SISTEMA CORRUPTO

Unha das estreas máis esperadas. Ata o ceo (Hasta el cielo), dirixida por Daniel Calparsoro, sorprende ao espectador, que se ve inmerso no que viven as personaxes da historia que se conta cun ritmo intenso, cando non trepidante, configurado como forte e veloz, e perfectamente conxugado co argumento e co guión. Está en carteleira.