Domingo 23, Febreiro 2020
Se se me preguntara cales son os dous principais factores que máis condicionarán o futuro do campo galego nos vindeiros anos que se corresponden co próximo período de programación (2021-2027) dos fondos da PAC, eu diría que será o acerto ou desacerto en responder correctamente a estas dúas preguntas: debe cobrar as axudas da PAC o propietario da terra ou quen as utiliza para producir? Como imos organizar en Galicia a mobilidade das terras no inmediato futuro?  A primeira pregunta ten que ver coa renda dos produtores agrarios. Non podemos pretender que a xente siga na agricultura e a gandería se segue agrandándose a fenda entre as rendas dos cidadáns do urbano e do rural. 
As evidencias empíricas demostran que a eurozona non está tendo bos resultados económicos dende que estourou a crise financeira do 2008. O crecemento económico  (+0,8 en términos de PIB), o desemprego (por riba do 7%) e a desigualdade de rendas (25% de familias en risco de pobreza antes das transferencias sociais, 17% despois) poñen en evidencia que a eurozona ao día de hoxe non recuperou os valores previos aos da gran recesión. É o que cando menos deberan facer reflexionar as autoridades europeas sobre o camiño emprendido deica agora, cousa que non é o caso, pois non só non dan sinais de querer revisar os seus postulados senón que parecen empeñados en defendella e non enmendalla.

COALICIÓN ALÍ, COALICIÓN AQUÍ

Ben está o que ben acaba, e finalmente, despois da estúpida convocatoria electoral última, España inaugura un goberno de coalición. Dende a Sagrada Transición ata hoxe tal cousa non sucedera xamais. E miren por onde os deputados galegos, se queren, poden ter algo que dicir, dados os equilibrios resultantes. O do BNG, pero non só. Aos do PSOE e Galicia en Común tamén se lles poderá ver, se queren deixarse ver. Antes a fórmula usual foi a da alternancia dos dous partidos maioritarios, quendistas no exercicio do poder que, pola súa vez, pactaban con CiU&PNV, que eran o verdadeiro partido bisagra español. Eran os anos en que o ABC decretaba a Pujol “Español del año”. Fai como dous milenios disto.  

Cambio en Galicia. COMEZA A CONTA ATRÁS

A Núñez Feijóo non lle saen as contas. O 10-N deu inicio á conta atrás do cambio político en Galicia. As dificultades electorais do PPdeG aguilloarán as esixencias reivindicativas da Xunta. Feijóo será punta de lanza contra o executivo de Sánchez e Iglesias. A primeira gran batalla será a concreción dos Orzamentos Xerais do Estado en Galicia. Todo o que non sexa un cambio radical será un fracaso do PSdeG e Galicia En Común e unha fenda na credibilidade do proxecto do cambio en Galicia. Unha malas contas do Estado poden facer cadrar as contas electorais a Feijóo.

O BREXIT: O FRACASO DUN PROXECTO EUROPEO

O 1 de marzo do 2020 consumouse formalmente o que era previsible: a saída de Gran Bretaña da Unión Europea: o Brexit –Britain exit-. A razón?: que esa parece ser a vontade maioritaria da poboación británica. Algo  que xa quedara de manifesto no referendo celebrado o 23 de xuño de 2016, onde se dera un  resultado moi axustado –51.9% partidarios de abandonar a Unión Europea fronte a un 48,1% partidarios da permanencia- pero que se  viu rotundamente confirmado nas eleccións xerais de decembro do 2019 cando o Partido Conservador, liderado por Boris Johnson e portando a bandeira da separación, logrou unha elevadísima vitoria (43,6%) tal que lle permite contar cunha maioría absoluta no Parlamento Británico.

A EMERXENCIA MEDIO AMBIENTAL DE GALICIA

Incendios forestais fora de control, catástrofes naturais descoñecidas ata o de agora, perda intensa e crecente de biodiversidade son probas indiscutibles de que estamos nunha situación de crecente emerxencia medio ambiental. Unha emerxencia que ten como centro o quecemento do planeta Terra. Un quecemento que, xa non hai dúbidas, é provocado pola actividade humana. Un quecemento que ten acadado tal dimensión que hai voces moi autorizadas que nos advirten de que resulta xa irreversible. Que aínda no caso moi improbable de que se detiveran tódalas emisións de gases que están provocando o actual quecemento, este non se detería dada a cantidade de gases que hai, hoxe en día, acumulados na atmosfera.

CERTEZAS E INCERTIDUMES

O 2020 entrou forzado. Hai demasiadas cousas en xogo. Entre nós e no mundo global. Eis polo que se fai atinada a sentenza de que, a día de hoxe, a incertidume é a única certeza, coa que o sociólogo Zygmunt Bauman saudaba a entrada do século XXI. Porén, e pese aos malos agoiros sobre o ciclo económico, ou sobre a emerxencia climática e a revolución dixital, que poñen contra as cordas o sistema produtivo e o modelo actual de crecemento, deixamos un ano no que se activaron os movementos cívicos contra o que podemos denominar a dirección do mundo, que se entregou de mans e pés ao máis depredador dos dogmas neoliberais. Desde a Francia europea ata Latinoamérica e Hong Kong.

NESTA HORA DECISIVA

Coinciden no tempo as negociacións con ERC para facer posible que Sánchez sexa investido presidente e a ruptura da unanimidade no TC sobre todo o que tivo directa ou indirectamente que ver co procés catalán. Dándolle a razón a Junqueras no seu recurso en defensa dos seus dereitos de representación política, os tres maxistrados que romperon a disciplina de Estado á que se viñeron sometendo desde o 2017 os xuíces da Audiencia Nacional, do Tribunal Supremo e do Constitucional abandeiran o despegue da operación castigo contra os líderes, políticos e sociais, do independentismo.

A XUNTA DE GALICIA: O GOBERNO DUN PAÍS?

Se a nivel fiscal os orzamentos públicos mostran os gastos programados e os ingresos esperados durante un exercicio pola administración de torno, a nivel político, en función tanto da orixe e contía dos ingresos como do destino dos gastos, os orzamentos son tamén unha mostra do perfil político do goberno (conservador, liberal, progresista). Máis aínda, os orzamentos públicos tamén nos poden servir para ver a personalidade política e administrativa dos gobernantes, como estes avalían o territorio que administran.

NOVAS IDENTIDADES DE XÉNERO, NOVAS ORIENTACIÓNS SEXUAIS

Tinder, a aplicación de citas online, anunciou no 2017 que permitiría escoller entre 22 novas identidades de xénero á hora de definirse, máis alá da opción binaria home-muller. Hoxe en día podemos acceder a comunidades webs tan populares entre a mocidade como Tumblr e atopar ata 50 tipos distintos de orientacións sexuais. Neste contexto cómpre preguntarse, que implicacións políticas supoñen a proliferación destas etiquetas ao redor da nosa propia identidade?

A ABELLA NAMORADA NOS CAMPOS DE AMHERST

De Emily Dickinson (1830-1886), unha poeta universalmente recoñecida, só tiñamos en galego algúns poemas espallados en revistas. E foi grazas a unha estadía da profesora Dahlgren na universidade de Amherst (Massachusetts), cidade onde naceu e viviu a poeta americana, que hoxe dispoñemos dunha boa antoloxía. Inducida pola emoción da lectura dos manuscritos, que a poeta deixou inéditos, a profesora viguesa acorda preparar unha escolma en galego coa colaboración do poeta Forcadela.

A HISTORIA DUN CRÍTICO SAGAZ

Seguimos a precisar, dende a nosa lingua, ensaios coma este Da Carapuchiña ao señor Lamote. Clásicos da literatura para a infancia e a mocidade en lingua galega de Miguel Vázquez Freire. O volume analiza diferentes contos (de Carapuchiña a Brancaneves) e distintos autores de literatura infantil (Andersen, Stevenson, Dickens, Barrié, Roald Dahl ou Neira Vilas, entre outros) que posúen versións ou obra en galego.Faino, ademais, cunha honestidade implacable: porque se para algo debe servir este volume debe ser para axudar ao lectorado a discernir os motivos de que certos textos perduren na nosa memoria colectiva e outros non.

Séguenos nas redes

Opinión

A ORTODOXIA DO DÉFICIT E AS SÚAS CONSECUENCIAS

As evidencias empíricas demostran que a eurozona non está tendo bos resultados económicos dende que estourou a crise financeira do 2008. O crecemento económico  (+0,8 en términos de PIB), o desemprego (por riba do 7%) e a desigualdade de rendas (25% de familias en risco de pobreza antes das transferencias sociais, 17% despois) poñen en evidencia que a eurozona ao día de hoxe non recuperou os valores previos aos da gran recesión. É o que cando menos deberan facer reflexionar as autoridades europeas sobre o camiño emprendido deica agora, cousa que non é o caso, pois non só non dan sinais de querer revisar os seus postulados senón que parecen empeñados en defendella e non enmendalla.

COALICIÓN ALÍ, COALICIÓN AQUÍ

Ben está o que ben acaba, e finalmente, despois da estúpida convocatoria electoral última, España inaugura un goberno de coalición. Dende a Sagrada Transición ata hoxe tal cousa non sucedera xamais. E miren por onde os deputados galegos, se queren, poden ter algo que dicir, dados os equilibrios resultantes. O do BNG, pero non só. Aos do PSOE e Galicia en Común tamén se lles poderá ver, se queren deixarse ver. Antes a fórmula usual foi a da alternancia dos dous partidos maioritarios, quendistas no exercicio do poder que, pola súa vez, pactaban con CiU&PNV, que eran o verdadeiro partido bisagra español. Eran os anos en que o ABC decretaba a Pujol “Español del año”. Fai como dous milenios disto.  

O BREXIT: O FRACASO DUN PROXECTO EUROPEO

O 1 de marzo do 2020 consumouse formalmente o que era previsible: a saída de Gran Bretaña da Unión Europea: o Brexit –Britain exit-. A razón?: que esa parece ser a vontade maioritaria da poboación británica. Algo  que xa quedara de manifesto no referendo celebrado o 23 de xuño de 2016, onde se dera un  resultado moi axustado –51.9% partidarios de abandonar a Unión Europea fronte a un 48,1% partidarios da permanencia- pero que se  viu rotundamente confirmado nas eleccións xerais de decembro do 2019 cando o Partido Conservador, liderado por Boris Johnson e portando a bandeira da separación, logrou unha elevadísima vitoria (43,6%) tal que lle permite contar cunha maioría absoluta no Parlamento Británico.

A EMERXENCIA MEDIO AMBIENTAL DE GALICIA

Incendios forestais fora de control, catástrofes naturais descoñecidas ata o de agora, perda intensa e crecente de biodiversidade son probas indiscutibles de que estamos nunha situación de crecente emerxencia medio ambiental. Unha emerxencia que ten como centro o quecemento do planeta Terra. Un quecemento que, xa non hai dúbidas, é provocado pola actividade humana. Un quecemento que ten acadado tal dimensión que hai voces moi autorizadas que nos advirten de que resulta xa irreversible. Que aínda no caso moi improbable de que se detiveran tódalas emisións de gases que están provocando o actual quecemento, este non se detería dada a cantidade de gases que hai, hoxe en día, acumulados na atmosfera.

CERTEZAS E INCERTIDUMES

O 2020 entrou forzado. Hai demasiadas cousas en xogo. Entre nós e no mundo global. Eis polo que se fai atinada a sentenza de que, a día de hoxe, a incertidume é a única certeza, coa que o sociólogo Zygmunt Bauman saudaba a entrada do século XXI. Porén, e pese aos malos agoiros sobre o ciclo económico, ou sobre a emerxencia climática e a revolución dixital, que poñen contra as cordas o sistema produtivo e o modelo actual de crecemento, deixamos un ano no que se activaron os movementos cívicos contra o que podemos denominar a dirección do mundo, que se entregou de mans e pés ao máis depredador dos dogmas neoliberais. Desde a Francia europea ata Latinoamérica e Hong Kong.

NESTA HORA DECISIVA

Coinciden no tempo as negociacións con ERC para facer posible que Sánchez sexa investido presidente e a ruptura da unanimidade no TC sobre todo o que tivo directa ou indirectamente que ver co procés catalán. Dándolle a razón a Junqueras no seu recurso en defensa dos seus dereitos de representación política, os tres maxistrados que romperon a disciplina de Estado á que se viñeron sometendo desde o 2017 os xuíces da Audiencia Nacional, do Tribunal Supremo e do Constitucional abandeiran o despegue da operación castigo contra os líderes, políticos e sociais, do independentismo.