Martes 15, Xuño 2021
Os países latinoamericanos viviron durante décadas baixo os efectos dos chamados “programas de axuste estrutural”, que o sistema financeiro dirixiu e controlou, supeditándoo todo á súa eficacia, a costa das condicións de vida da xente e dunha progresiva perda de soberanía política. O articulista concrétao no caso chileno. [Un artigo de Manoel Barbeitos]
A decisión gubernamental de indultar parcialmente aos presos do procés remove unha vez máis as augas da política. O nacionalismo político, xudicial e mediático considera esa medida de graza alta traizón, e encherán outravolta de bandeiras españolas a madrileña praza de Colón. [Un artigo de Luís Álvarez Pousa]

CHILE (I): O EXTERMINIO DO INIMIGO INTERIOR

Nun recente referéndum, a cidadanía chilena posicionouse a prol de darlle ao país unha nova Constitución acorde coa recuperación plena das liberdades individuais e colectivas. Un bo momento para facer memoria, empezando nesta primeira entrega polo tempo máis negro da súa historia. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

A MISTIFICACIÓN DO SUFRIMENTO

Os expertos falan xa dunha nova pandemia, a da saúde mental, para o tempo da postCovid. Estanse a remover todos os marcos nos que, mal que ben, viñemos sostendo a nosa estabilidade emocional e mental. Sometidos, pois, a un estado de sufrimento que altera o noso sistema de percepción. [Un artigo de Miguel Anxo García Álvarez]

ECUADOR (e II): UN PASO ATRÁS

Remataba o artigo anterior sinalando que os mandatos de Rafael Correa (2007/2017) gozaron dunha enorme popularidade. Unha evidencia indiscutible que non pode ocultar que, como todo mandato que se apoia nun moi amplo movemento de masas heteroxéneas, pasou por momentos delicados debidos fundamentalmente aos conflitos e desavinzas entre os distintos movementos (sindical, indíxena....) que viñan apoiando ao seu goberno. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

[ENTREVISTA] ANTÓN COSTAS, catedrático de Política Económica

Antón Costas Comesaña (Matamá, Vigo,1949) especilizouse na investigación e no estudo dos procesos de formación das políticas públicas e sobre os procesos de reforma económica. Forma parte do prestixioso IREA, o instituto de economía aplicada da Universidade de Barcelona, na que imparte clases sobre esa mesma materia e desde abril é presidente do CES.  Na prensa escrita tense revelado como un dos máis lúcidos analistas da actualidade económica e política.

A MÚSICA COMO REFUXIO

Houbo un momento en que parecía que os deuses do pop puxeran a súa man sobre os ombros de Teenage Fanclub, catro mozos escoceses que soaban como unha enfeitizante combinación da enerxía desleixada do seu tempo, a época de Nirvana, e a capacidade para a melodía, as harmonías vocais e as guitarras cantareiras de The Byrds. Discos como Grand Prix ou Songs from Northern Britain rebordaban cancións perfectas no seu clasicismo contemporáneo, pero nunca chegaron a dar o paso ao éxito masivo.

MEMORIA DE QUEER

Daniel Amarelo, o coordinador, destaca no prólogo deste libro a importancia de que a editora de referencia no ámbito do reintegracionismo nos agasalle esta conversa queer para tecer unha casa común. Un lugar de encontro polifónico e plural que convida a sumarnos ao compromiso cos dereitos lingüísticos e ecolóxicos desde a diversidade sexo-xénero. O texto componse de seis apartados nos que se incorporan vinte colaboracións, todas elas relevantes para comprender, como sinala o propio título, as representacións, os desexos e as historias LGBTIQ na Galiza.

ECUADOR (I): O CORREISMO

A volta da dereita ecuatoriana ao poder, que tanto facilitou o xa expresidente Lenin Moreno, non deixa de sorprender tendo en conta o que a esquerda, e Alianza País en particular, comportou social e democraticamente para Ecuador durante o periodo comandado polo seu líder Rafael Correa. O articulista aborda as causas. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

FRONTE AO NAUFRAXIO

De entre todas as ensinanzas que nos trouxo 2020 quizais destacaría, por riba das demais, a da fraxilidade e a do imprevisto. Cando todos os nosos plans e as expectativas dunha vida que coñeciamos se romperon en miles de anacos, tivemos que aprender a vivir co inesperado, coa perda e coa rotura. Como se dunha artista do kintsukuroi se tratase, Berta Dávila reconstrúe eses fragmentos a través do fío de ouro no que se convirte Illa Decepción, premio de narrativa breve Repsol 2020.

SENTIMENTAL: O RISO NO ANO DAS FIESTRAS

Foi un ano tan estraño, de proxectos en suspenso, de iniciativas adiadas, que as fitas que chegaban ás salas e reunían a un público fiel na cadeira deberían gabarse como pequenos milagres. Isto non exime que a selección das candidaturas dos Goya entregados a comezos de marzo fose tan anodina coma desacertada (o das 13 posibilidades de Adú, de Mediaset, é para repensalo todo).

O SECTOR DA DEPENDENCIA ALÉN DA COVID

A elevadísima mortalidade por COVID-19 nas residencias fixo visible unha realidade antes case totalmente descoñecida: a precaria situación do sector da dependencia no conxunto de España, así como a súa abafante privatización. O obxectivo deste informe é o de afondar na descrición da realidade do sector da dependencia e apuntar o que sería imprescindíbel acometer nel -e de maneira moi especial nas residencias- para o tempo da pospandemia. [Un artigo de Francisco L. Vázquez Vizoso]

Séguenos nas redes

Opinión

UNHA LIÑA FRONTEIRIZA

Movémonos no alambre. E con nós, a democracia. Evidenciouno con toda crudeza a batalla que vén de librarse en Madrid. A situación é o suficientemente grave como para fixar con claridade unha liña fronteiriza que serva para reubicar aos que co seu ideario, discursos e actuacións públicas están poñendo en perigo o noso sistema democrático de convivencia. Os demócratas fomos excesivamente laxos con VOX, que aproveitou para escalar social, política e institucionalmente posicións alternativas con poder de decisión. Cómpre paralos. Antes de que sexa demasiado tarde. [Un artigo de Luís Álvarez Pousa]

VERBAS QUE PRECISAN OLLOS

A volta á normalidade despois da pandemia introducirá cambios importantes nas nosas vidas. O longo ano de sombras que debuxou a pandemia está a deixar unha pegada fonda no xeito no que enfrontamos o traballo, o consumo e as relacións persoais. Poucos atrancos detiveron máis a velocidade das nosas vidas que o espallamento a fume de carozo desta enfermidade. A parálise do mundo achegounos a xeitos e medios de contacto e relación que hai anos semellaban imposíbeis. [Un artigo de Alberte Santos Ledo]

O PAN NOSO DE CADA DÍA [RELATO]

Hai anos, en Amieiro Longo, vivían máis de corenta almas. Hoxe hai catro veciños. Charly, o Hippy, ten un taller de abelorios e hai quen di que vive diso. Mal rapaz non é, se a non ser por esa pequena eiva que o ten medio arrelado: non come pan! Tosta fariña con auga na tixola e lárpana entre el e a cadela. El pensa que si, mais eses hostións irreverentes e acartonados non teñen nada que ver con aquela bica do testo ou bica rapeira que facía a súa avoa. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

QUEN RI ÚLTIMO, RI MELLOR [RELATO]

O Felisindo do Pombal ten fama de mal agricultor. Os que non lle queren mal din que, se non ten mellores patacas, é por non renovar a semente. Farto de que se moqueen da súa ruín colleita, o ano pasado deu o brazo a torcer e antes da sementeira foi falar con Pepe Farelos, para pedirlle o favor de que lle cambiase un saco de semente. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

MATAR LIRICAMENTE

Vale!, as letras de Pablo Hasél son vomitivas, non tanto polo fondo como pola forma, hai que ter moi mal karma para facer rimas coma estas: Yo soy la bomba, por eso me rastrean obsesivamente/Se siente agente, los maté líricamente./Usted no nos protege, porque si lo hiciera./Metería a/poderosos en la trena con condena eterna. [Un artigo de Rexina Vega] Chiste de mal gusto, el Estado me querella. Injusto como que no muera de gangrena en el ano Ana botella.

REBUSCANDO NOS SUMIDOIROS [RELATO]

A iso das once da mañá, e despois do rutineiro paseíño terapéutico, sentámonos nunha terraza do Parque, Antonio, Delfín e máis eu, para tomar a dose diaria de cafeína. Xa aviados, o home da mesa do lado, con pinta de formal e ben vestido, meteuse na nosa conversa mentres fretaba as mans para acelerar a circulación sanguínea e axotar o frío. Ou iso parecía. [Un relato de Xosé Antón Jardón]