Venres 3, Decembro 2021
Ourense, anos 70 do pasado século. En pleno tardofranquismo, que non era senón a quintaesencia do que as elites oficiais desa época exteriorizaban en formatos de actuación pública que, lonxe de teren como obxectivo un plano de resistencia camaraderil fronte ao que se aveciñaba, non facían outra cousa que exhibir unha confrontación a cara de can polos restos. Velaí o que daquela se dera en coñecer, sometido a obrigado silencio na prensa galega e española de entón, como “o de Orense”. [Un artigo de Luís Álvarez Pousa]
A pregunta pode soar a disparate, absurda e carente de resposta, ou infantil. É máis infantil que absurda, xa se sabe que as crianzas formulan as preguntas máis radicais e non se conforman cando se lles furta a resposta. Imos dárvola, queridas nenas e nenos. Non unha resposta vaga ou evasiva, senón concreta coma o cemento, afastada de teorías da conspiración e polo tanto con nome e apelidos. [Un artigo de Xurxo Borrazás]

NICARAGUA (I): UNHA REVOLUCIÓN TRAIZOADA?

A deriva autoritaria protagonizada por Daniel Ortega -que vén de renovar na presidencia de Nicaragua a través dunhas eleccións xerais ás que concurriu cuase en solitario despois de perseguir, encarcerar ou provocar o exilio da maior parte dos contrincantes- está sendo denunciada por numerosas personalidades de recoñecido prestixio no mundo, noutrora solidarios cos ideais sandinistas que lle deran vida á revolución contra o ditador Somoza. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

PAROUSSIA

Un presente continuado como forma de re-presentación. Unha enunciación que escasamente menciona o pasado e concibe o poema como paroussía, esa certeza de que o presente se presenta e o lugar ten lugar. O verso concibido como unha frase pequena que non se alonga en versículo senón en prosa, en prosa lixeira. E unha poesía en que a linguaxe primaria non é a verbal/escrita senón a da evocación e do imaxinario. Unha sorte de minimalismo conceptista.

[ENTREVISTA] XESÚS FRAGA, PREMIO NACIONAL DE NARRATIVA.

O Ministerio de Cultura vén de concederlle ao escritor e xornalista Xesús Fraga o Premio Nacional de Narrativa pola súa novela Virtudes (e misterios), editada por Galaxia. "É un texto que desprende amor e veneración, pero tamén necesidade e beneficio ao nos achegar a razón que levou a Virtudes, protagonista da novela, a separarse de tres fillas para emigrar soa a Londres na segunda metade do século pasado", dicía María Alonso, a entrevistadora e crítica, ao introducir a conversa co autor publicada o pasado mes de xuño na revista Tempos Novos.

JÁCOME, BALTAR E SIMONE WEIL EN OURENSE: O IMPORTRANTE É NON EXLICARSE

Pe(n)sar a(s) cultura(s) (memoria para esquecer a historia), pensaracultura@gmail.com, é o título das primeiras xornadas culturais que se celebraron en Ourense co carimbo do colectivo Emerxencia Cultural, entre o 24 e o 25 de setembro. Curadoría colectiva, congreso e anticongreso. Chamamento e petición de axuda: un xeito de amosar que a cultura non ten dono, aínda que o amo –o fillo do cacique Baltar, neste caso- sexa un dos principais pagadores de cultura da península ibérica, en relación ao seu orzamento.

CUBA (e IV): FIN DO MODELO CUBANO?

Na súa última entrega, o analista bota man das estatísticas coas que poder visualizar o difícil momento económico ao que se enfronta actualmente Cuba. Ás feblezas detectadas dende hai anos no sistema, sometido a un irracional e criminal bloqueo por parte de EE.UU., súmanselle agora os efectos producidos pola pandemia, que se cebaron nos sectores máis dinámicos, como o turístico, provocando graves deterioros entre a poboación. Todo indica, incluída a contestación popular que demanda máis democracia e participación, que nos atopamos ante un decisivo cambio de ciclo.

FUTUROS PARA AFGANISTÁN

O 11 de Setembro, 20 anos despois do fatídico 11S, os EUA debían completar a retirada das súas tropas de Afganistán, cumprindo así coa promesa realizada nos acordos subscritos cos Talibán en Doha en febreiro de 2020. Fixérono, pero o desenlace quedou en mans dos fundamentalistas, que detectan todo o poder. E agora que? O experto en temas internacionais e analista de TN aporta as claves coas que prefigurar os escenarios posibles. [Un artigo de Xulio Ríos]

CAMIÑA SEN RITMO PARA NON ATRAER AO VERME

As aulas empezaron un nove de setembro e o dezasete estrenouse a nova versión de Dune, que quere deixar atrás o universo Lynch no que hai tempo que semellamos sobrevivir. O nove, ironicamente, tamén foi o día no que eu entreguei este artigo para a súa publicación. De xeito irónico sei que o futuro non está escrito. [Un artigo de Anna R. Figueiredo]

PONTÓN E A NOVA FRONTEIRA

O 26 de agosto, Ana Pontón comunicou que abría un período de reflexión sobre a súa continuidade como portavoz do BNG. Unha sorpresa maiúscula que acendeu luces de alarma. Hai tempo que unha sonada entidade financeira se anuncia exitosamente como «o banco non-banco». De igual modo, co paso dos días, a suposta crise de liderado no BNG tornou nunha «crise non-crise». [Un artigo de Manuel M. Barreiro]

NOVEMBRO

Novembro é un mes estraño, un mes no que o outono acada o seu punto máximo de podremia. Todo podrece, si, as hortensias, as follas das vides, as pólas dos carballos. O día un dirixímonos aos camposantos, honrar os vestixios podres daqueles que amamos. Pode ser unha visita litúrxica, un aceno baleiro con présa por mirar xa a outro lado, ao lado da vida que aínda queda. [Un artigo de Rexina Vega]

DA (IMPOSIBLE) UNIDADE DOS IMPERIOS

No mesmo lema, tantas veces repetido, do franquismo, “una, grande y libre”, había varias contradicións implícitas que non sempre foi doado resolver. Como facer canxar a unidade coa grandeza, a unidade coa liberdade, etc. Así que nos afáns de restauración do imperio, propósito simbólico que nunca se logrou, toda vez que o imperio foi minguando máis e máis, xurdían dúbidas que non precisaban ser públicas para formaren parte da debilidade ideolóxica do propio rexime.

Séguenos nas redes

Opinión

UNHA OVELLA NA TULLA DO DIÑEIRO

Os fabricantes de alcumes acordaron poñerlle Laluna. Foi pola ladaíña enfática e reiterativa coa que sempre coaroaba as falas e as chácharas na taberna: «me cago en la luna!» Ou, ao mellor, foi polos modos e actitudes máis propias dun lunático ca dun tipo cargoso e repugnante. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

[RELATO] MIRANDO CARA A ACOLÁ

Ás veces, só ás veces, acontécennos cousas estrañas, andrómenas ao fin e ao cabo, que talvez só padezamos os cargosos doentes de anomalías conxénitas. Pois iso. Saímos rumbo a Chaves, dispostos a atravesar Portugal de norte a sur, logo cruzar o Guadiana cara a Ayamonte e, dende acolá, regresar axiña ao punto de orixe para non alongar o baile demasiado, non vaia ser o demo que o descoido da perspectiva nos acabe disipando a identidade entres postas de bacallau, pescaítos e lascas de xamón de marráns azacotados con landras crúas. [Un relato de Xosé Antón Jardón]

TEÑEN O GOBERNO, PERO NON TEÑEN O PODER

Cóntome entre os que consideran posible, e mesmo probable, que o tándem PP-VOX gañen as próximas eleccións xerais. Na miña opinión, o goberno de coalición non está acertando. Hai que lembrar que, a día de hoxe, o legado de Rajoy segue inconmovible case na súa totalidade, trátese da Lei Mordaza ou da Reforma laboral ou do goberno dos xuíces, dende o CXPX, ou o TS ata o TC. [Un artigo de Antón Baamonde]

THE WALKING DEAD E NOVO CONSERVADORISMO

A editorial ECC está a reeditar o coñecido The Walking Dead. Unha banda deseñada distópica na que o mundo se atopa asolado por unha apocalipse zombi. Esta idea, sen ser nova, axúdanos a botarlle unha ollada a un fenómeno social interesante chamado neo-conservadorismo. [Un artigo de Juan R. Coca]

AFGANISTÁN, HORA CERO

Coa toma de Kabul polos talibáns péchase un ciclo que se abrira 20 anos atrás coa invasión pola brava de Afganistán, xustificándoa Bush e os seus aliados co mantra de salvar ao mundo dos terroristas de Al Qaeda. Mentira. Os atentados xihadistas do 11-S foron o pretexto. [Un artigo de Luís Álvarez Pousa]

RENOVAR O PACTO CONSTITUCIONAL

A día de hoxe, e segundo as enquisas publicadas, o tándem PP-VOX gañaría as eleccións en España e estaría en condicións de formar goberno. Que sucederá, no entanto, cando se abran as urnas, presumiblemente dentro de dous anos? O control da pandemia e a chegada dos fondos europeos poden crear condicións para que a actual inflamación da dereita se alivie. Pero que poda ser non significa que vaia ser así. [Un artigo de Antón Baamonde]