No meu centro de traballo (que resulta ser un instituto pero iso é o de menos) hai un cartaz nos baños de mulleres (entendo que nos de homes tamén, non entrei a comprobalo, ás veces non son tan boa investigadora como debese) que di: por respecto a todas, usa a escobilla.
A ‘galega’ xa non é. Existe unha canle que retransmite 24h e que non é, que non se ten en conta pola maioría das audiencias porque non hai un xornalismo alén da contaxe de festas gastronómicas.
Érgueste ben cedo pola mañá, pos a cafeteira ao lume e agardas a que borboriñe sabendo que as palabras son memoria dun tempo que non é, que xa foi, porque lume aí haber non hai. O lume é a crenza de que existe o lume, é un teatro da termodinámica. A vida é así. Aos...
O día dous de agosto unha bicicleta e o seu correspondente ciclista decidiron pasarme por riba mentres camiñaba pola beirarrúa. O resultado, nefasto, concretouse nunha escordadura de nocello con arrincamento no maléolo que me fai visitar acotío os espazos dos...
Retrato do actor Machi Salgado para "O espírito de Vania”. Sempre hai de onde tirar cando se compara a literatura da torturada alma eslava coa literatura da oprimida alma galaica. Será o clima, será o xeito de ollar a vida, será a necesidade de lle atopar un espíritu...
Cada vez que paso pola porta do centro de saúde sucumbo á ditadura da cita previa sendo consciente da miña propia vulnerabilidade. Paso por diante da porta da matrona. Unha nai dálle un bibe a un meniño onda un home que ben podería ser o pai. Véxome nela. Xa fun esa...
Escoito que veñen os días escuros nos que o profesorado parece ter a culpa de que a conciliación non sexa posible, porque hai que arrimar o alumnado a algún lugar namentres os pais, as nais, e todos os demais, auga na quilla traballan e se realizan como persoas na estrutura piramidal.
Un día marchou a lus. Seica se perderon unha barbaridade de watios (15 xigas, que é como poñerlle nove ceros dos que contan, despois do número) en cinco segundos. Xa me tarda a teoría da conspiración que relacione os watios perdidos co feito de seren múltiplos do...
Orfandade e vitimismo
Veño de ver Adolescencia, a serie de Netflix. Nela un rapaz de trece anos asasina a unha compañeira. Non hai moito debate na autoría. Xa no primeiro episodio a gravación de CCTV na que se ve ao, suposto autor do crime, cometer o crime serve para convencer ao xurado...
Os Mestres Mateo foron para Altri. Os premios do audiovisual asentaron no guión non pactado, mais sentido, dunha intervención artística constante, certeira para a maioría, que berrou alto e claro: ALTRI NON! O traballo de rexidor ou rexidora tivo que ser complexo,...
