Galicia baléirase, pero o problema non é só de berces. Mentres o debate fía políticas de natalidade, os datos revelan un erro de diagnóstico: somos a comunidade que máis emprego xuvenil destrúe. Cunha xeración arrasada e sen futuro laboral, o declive demográfico é a crónica dun desastre anunciado.
Dúas conclusións de máxima urxencia á vista do escenario enerxético mundial: suprimir as exportacións directas e indirectas de electricidade de Galicia e, con estes aforros de electricidade reducir os combustibles fósiles.
Galiza vive dúas décadas de estancamento: do 77% ao 76% da riqueza media europea en 20 anos. Unha mostra da nula converxencia do modelo actual fronte a necesidade de atopar un novo carreiro.
Galicia e Euskadi sofren un declive demográfico, a precariedade no emprego mozo e a perda de peso industrial fronte á media española. Pese ao alivio do concerto vasco nos servizos públicos, ambos territorios comparten unha preocupante desconexión entre as súas empresas locais de dimensión multinacional e o benestar social.
A dependencia estratéxica de España —e por extensión, de Galiza— respecto dos hidrocarburos estadounidenses sitúanos nunha posición de vulnerabilidade crítica nun taboleiro internacional cada vez máis hostil. O que hai un ano podía parecer unha advertencia preventiva, hoxe é unha realidade urxente. Diante das ameazas de bloqueos comerciais e a inestabilidade xeopolítica impulsada por Washington, a soberanía xa non é só unha opción política, senón unha necesidade económica.
A análise dos indicadores económicos de 2025 reflicte que Galicia perde peso no contexto estatal ao rexistrar un incremento do PIB inferior á media española. Destaca a diverxencia entre os dous factores que impulsan a economía: a demanda interna e o sector exterior.
Os últimos datos do INE non traen boas novas para Galicia no que a demografía se refire. No 2025 a poboación en Galicia medrou a metade que en España. Unha sangría poboacional que ten a súa explicación nun saldo vexetativo negativo e na emigración da nosa poboación autóctona.
A proposta do novo modelo de financiamento autonómico non chega a ser federal nin garante servizos públicos dignos. Galicia sae prexudicada, perdendo peso relativo no reparto, mentres se consolida un sistema asimétrico e escasamente redistributivo.
Deberamos destinar os fondos de AVE ás melloras da rede convencional e a creación dunha rede de cercanías inexistente. Desnortados.
O accidente ferroviario de Adamuz trae á actualidade as contradicións do sistema ferroviario. Como é posible que a pesar do éxito de pasaxeiros os fondos para mantemento caian e Adif non saia dos números vermellos?
