Entre 2000 e 2024, Galiza gañou emprego, pero perdeu peso no conxunto da economía española. A excepción industrial non agocha unha realidade máis preocupante: o crecemento foi menor e concentrouse nos servizos, mentres agricultura, construción e industria perderon ocupados. Unha evolución que deixa importantes retos para o futuro económico do país.
Mentres aumentan os voos, o comercio global e a dependencia dos combustibles fósiles, o colapso climático convértese nun ruído de fondo que xa apenas mobiliza conciencias. Entre o negacionismo, a resignación e a industria da supervivencia, tamén as lecturas do verán revelan como imaxinamos -e asumimos- o futuro.
A historia recente das elites empresariais españolas tamén se pode ler desde as súas ausencias. Mentres o capitalismo financeiro consolida o seu poder arredor do IBEX35, Galicia perde centros de decisión propios. Ao tempo, a chegada de SAIC-MG a Ferrol simboliza o avance dun capitalismo de Estado chinés que desafía a vella orde económica occidental.
A universidade continúa a presentarse como a gran ferramenta de mobilidade social, mais os datos galegos amosan unha realidade menos esperanzadora. A maioría do alumnado procede de fogares con estudos superiores, mentres os fillos e fillas de familias non universitarias seguen infrarrepresentados. Ata que punto a educación superior funciona como ascensor social ou como mecanismo de reprodución das desigualdades?
O debate sobre o financiamento territorial adoita centrarse no que reciben as comunidades autónomas, pero menos no que achegan ao sostemento do Estado. A análise dos chamados “cupos implícitos” permite medir ese esforzo redistributivo e abre interrogantes sobre os privilexios fiscais, a solidariedade interterritorial e os límites das reformas actualmente en discusión.
Como principal potencia demográfica de España, as eleccións en Andalucía transcenden o ámbito autonómico. O debate electoral, estruturado arredor do modelo territorial e da precariedade social, reflicte unha pugna política cuxas consecuencias marcan o rumbo cara á Moncloa e redefinen o equilibrio de forzas en todo o Estado.
Galicia transita o século XXI entre a desidia autonómica e un modelo minguante. A análise do novo libro de Antón Baamonde serve de espello para un país que, subordinado ao IBEX 35 e á lóxica centrípeta de Madrid, urxe unha folla de ruta propia fronte ao fracaso do pacto social e o clientelismo.
O Decreto 8/2026 actúa como un escudo urxente, pero non abonda para sandar as nosas cidades enfermas pola xentrificación. Mentres Galicia queda atrás en investimento e vivenda pública, a fenda entre os anuncios políticos e a necesidade social ameaza con deixarnos un futuro de precariedade.
Galicia baléirase, pero o problema non é só de berces. Mentres o debate fía políticas de natalidade, os datos revelan un erro de diagnóstico: somos a comunidade que máis emprego xuvenil destrúe. Cunha xeración arrasada e sen futuro laboral, o declive demográfico é a crónica dun desastre anunciado.
Dúas conclusións de máxima urxencia á vista do escenario enerxético mundial: suprimir as exportacións directas e indirectas de electricidade de Galicia e, con estes aforros de electricidade reducir os combustibles fósiles.
