Luis Ogando
Luis Ogando
Baleiros por encher

Baleiros por encher

Ainara é unha adolescente que perdeu a súa nai e que non pode contar cun pai que máis que pai é unha ausencia, un home en permanente fóra de campo, que só se preocupa por ela para que exerza de nai das súas irmás pequenas. Os baleiros emocionais e afectivos que sente...

Os estafados somos todos

Os estafados somos todos

Timar a Facenda? Fronte á imaxe que se ten construído no imaxinario colectivo de que a Facenda non se lle escapa ninguén, o certo é que a defraudación fiscal tense convertido nunha constante. De feito, en gran medida, pola conivencia (no mellor dos casos) ou vontade...

Algunhas persoas boas

Algunhas persoas boas

Hai cineastas que cando estrean unha película acaparan a atención dos amantes do cinema. Paul Thomas Anderson (Magnolia, 1999; O fío invisible, 2017) é un deles por méritos propios. Unha batalla tras outra, a súa nova adaptación dunha novela de Thomas Pynchon tras...

A ira non entende de racord

A ira non entende de racord

Despois de tantos anos (des)facendo televisión, quedan poucas regras sagradas por escachar. Unha delas é o sacrosanto respecto ao racord. É dicir, se unha actriz leva un xersei amarelo, non pode pasar a ser laranxa no seguinte plano se nos atopamos dentro da mesma...

Cando soño os teus ollos de madrugá

Cando soño os teus ollos de madrugá

Tras cumprir os 18 anos, Marina chega a Vigo na busca dun certificado do rexistro civil no que figure que é filla do seu pai, un home ao que non chegou a coñecer. Necesítao para poder obter a beca que lle permita estudar para converterse en cineasta. Na ría de Vigo,...

As persoas aínda non cotizamos na bolsa 

As persoas aínda non cotizamos na bolsa 

Despois de Vidas pasadas (2023), un dos mellores dramas sobre o amor na era dixital, resultaba pouco esperable que a cineasta coreano-canadense Celine Song fixese unha película como Materialistas. Por iso, aínda sendo unha película rotundamente inferior que aquel...

O pracer de contemplar un bo melodrama 

O pracer de contemplar un bo melodrama 

Hai xéneros cinematográficos claves dende os albores do cinema aos que sistematicamente se busca dar por mortos. Penso no western, no musical ou no melodrama. No que respecta a este último, a condescendencia de certa cinefilia foi unha constante ao longo dos últimos...

Fai tempo que é a fin do mundo

Fai tempo que é a fin do mundo

Tanto en Mimosas (2016) como en O que arde (2019) hai unha sensación permanente de ocaso. Sirât, a nova película do tándem Óliver Laxe – Mauro Herce asómanos definitivamente ao final de tódalas cousas, á crise final do mundo. Poucas obras audiovisuais teñen reflexado...

A incomunicación

A incomunicación

Cando as persoas xa non poidamos, saibamos ou queiramos comunicarnos entre nós, xa nada nos separará do abismo. A comunicación é a base sobre a que se ten construído calquera civilización e tódalas comunidades ao longo da Historia. Como pasa con moitas das cuestións...