Hai un problema no sistema de atención aos nosos maiores. Sempre sae á luz derivado doutros factores (inspección de traballo, queixas dos sindicatos, traxedias…).
Hai un problema no sistema de atención aos nosos maiores. Sempre sae á luz derivado doutros factores (inspección de traballo, queixas dos sindicatos, traxedias…).
Despois de tantos anos realizándose estudos e traballos, esta no aire a saída sur ferroviaria entre Vigo e o Porriño cun novo atraso.
Galicia apenas supera os 50.000 universitarios, e de seguir a actual tendencia a metade deles rematará emigrando.
Galicia segue vivindo unha intensa sangría de poboación autóctona que nos fai perder peso demográfico dentro de España.
Porque o que a algúns lles molesta non é que veña xente de fóra, o que lles molesta é a pobreza.
A corrupción en España ten carácter sistémico. Unha corrupción na que participan elites políticas, económicas, xudiciais e mediáticas que aproveitan a súa posición de privilexio no sistema para enriquecerse ilicitamente.
Os estudos sobre lingua e sociedade abondan en metáforas, e o mesmo ocorre coas análises do fenómeno migratorio: nos primeiros, a morte da lingua, a mala saúde do galego, a guerra polo territorio lingüístico; nos segundos, a invasión migratoria, as series de metáforas acuáticas detectadas por Teun van Dijk nos 90 na prensa dos Países Baixos: o dique, o encoro, a inundación, tan eficaces e sensibles nun territorio gañado ás augas como o holandés.
Migracións, oportunidade para o desenvolvemento humano
A aportación actual ao erario público da poboación migrante representa o 10% dos ingresos anuais da Seguridade Social, e só lle supoñen un 1% do seu gasto. Porén, o feito de que os traballadores e traballadoras estranxeiras adoitan concentrarse nas actividades laborais de menor remuneración, supón que as persoas migrantes teñan unha taxa de pobreza que case duplica a do conxunto da poboación.
Os concellos son esenciais na adaptación climática pois deciden moitos aspectos concretos do uso do solo e das prácticas coas que reducimos a vulnerabilidade. Poden, sen dúbida, reconfigurar os espazos públicos para adaptalos á crise climática.
No auxe do alugueiro a curto prazo (pisos turísticos), están tendo unha intervención decisiva as plataformas online. Así estamos vendo como medra a oferta de vivendas privadas de uso turístico que se comercializan a través destas plataformas dixitais, xa que permiten unha moi alta rendibilidade ao reducir grandemente os custos. Unha expansión que ten como contrapartida tanto a “xentrificación” e a conseguinte desnaturalización dos espazos urbanos, que están experimentado unha crecente perda de calidade do hábitat, como un encarecemento dos prezos de adquisición ou de alugueiro de vivenda a longo prazo que veñen provocados pola a caída da oferta e que nalgunhas cidades galegas poden chegar ao 40%. Unha expansión dos pisos turísticos que ten lugar nun marcado inmobiliario onde a escaseza de vivenda en propiedade ou en alugueiro a prezos accesibles é unha constante derivada da ausencia de alternativas habitacionais. Unha situación que se viu agravada polos constantes desafiuzamentos (entre 10 e 12.000 anuais) que teñen lugar logo do estoupido das burbullas inmobiliaria e crediticia.