Luns 10, Agosto 2020
Home Destacadas NESTA HORA DECISIVA

NESTA HORA DECISIVA

por Luís Álvarez Pousa

Coinciden no tempo as negociacións con ERC para facer posible que Sánchez sexa investido presidente e a ruptura da unanimidade no TC sobre todo o que tivo directa ou indirectamente que ver co procés catalán. Dándolle a razón a Junqueras no seu recurso en defensa dos seus dereitos de representación política, os tres maxistrados que romperon a disciplina de Estado á que se viñeron sometendo desde o 2017 os xuíces da Audiencia Nacional, do Tribunal Supremo e do Constitucional abandeiran o despegue da operación castigo contra os líderes, políticos e sociais, do independentismo.

Non quero eu dicir que ambas as dúas circunstancias, a da negociación política e a xudicial, estean suxeitas a unha teledirixida e forzada realimentación. Pero si que se estarían producindo nun clímax máis propicio, aquel no que tanto a dinámica electoral —o 10N volveu situar a escaldada pelota da crise institucional no tellado dos partidos— como a opinión pública española —suxeito sufrinte de infestas campañas guerracivilistas— deron sinais de esgotamento.

O inesperado abrazo de Sánchez con Iglesias a prol dun goberno de coalición ten a súa razón de ser nese humus. E por máis que a sentenza condenatoria dos seus líderes embarre o terreo e sigan sendo por iso presos políticos con denominación de orixe, o independentismo máis pragmático —maioritariamente ligado aos postulados ideolóxicos e sociais de ERC— está máis en modo conquista cívica que en modo avión. Que queiran levar á axenda da mesa de negociación co PSOE e co goberno de Madrid o dereito a decidir e a amnistía para os presos do procés cae de caixón. Entre a moción de censura que lle deu a Sánchez o acceso á Moncloa e esta nova reedición do consenso parlamentario a prol dun goberno progresista, hai unha sentenza esmagadora do Supremo. E tamén unhas eleccións cataláns en perspectiva. Pero para que o conflito político de Catalunya chegue algún día próximo a ter unha saída pactada e negociada, con ou sen referendo, uns e outros han ter que retroprogramarse. Sábeno e están por iso obrigados a comprometer unha axenda de despresurización para despois da investidura.

Velaí o significado político que teñen os tres votos particulares que rompen a filosofía do “todos a unha” —equivalente do “a por eles” policial— contra os rebeldes e sediciosos que impuxo hai tres anos o daquela fiscal xeral Maza, en aberta e clara sintonía co goberno do Estado. Porque abren a porta á racionalidade xurídica, que é a que os tribunais europeos están avaliando en relación coas causas que se seguen desde España, até agora con paus certamente humillantes, e a que en definitiva utilizará como criterio obxectivo o Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo.

Por iso é fundamental que o goberno progresista de coalición saia adiante. Alude a iso Jordi Sánchez na entrevista* que nos concedeu desde o cárcere. E ten razón.

______________________

(*) TEMPOS NOVOS nº 271, decembro 2019.

Novidades