![[Alén dos espellos] Figuras de muller vistas por mulleres](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/04/lla-virgen-de-la-tosquera-fotograma.jpg)
Laura Casabé e Eva Victor asinan dous dos filmes máis inxustamente relegados do último ano. A través do terror e a comedia, estas creadoras dinamitan os estereotipos femininos tradicionais para ofrecer relatos de excelencia cinematográfica onde a muller recupera, por fin, a súa propia voz e complexidade.
![[Alén dos espellos] A representación do poder na era Nihilista](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/04/Presentacion1.jpg)
O cinema recente pon o foco no poder político a través de dúas obras clave: ‘Orwell: 2+2=5’ e ‘O mago do Kremlin’. Malia as súas imperfeccións, ambos filmes resultan necesarios para entender a deriva totalitaria actual, desde a Rusia de Putin ata as novas ameazas á liberdade no presente.
Breve nota sobre o chamado “gramscismo de dereitas”.
A dereita e a ultradereita (de Benoist a Trump) tentan apropiarse de Gramsci para librar unha "guerra cultural". Este "gramscismo de dereitas" carece de rigor teórico e representa un uso instrumental e redutor para combater a hexemonía de valores progresistas no Estado.
Anxo Garrido é presidente da AEEG (Asociación Española de Estudios Gramscianos), doutor en Filosofía pola UCM cunha tese sobre Gramsci, e recoñecido especialista no autor e na tradición marxista. Tivemos a ocasión de conversar con el para falar sobre o rexurdimento de Gramsci no pensamento actual.
![[Alén dos espellos] A representación da espiritualidade relixiosa no cine](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/03/os-dez-mandamentos-1080x675.jpg)
Xa teño falado aquí da dificultade que se pode observar no cine (moi especialmente no chamado cine comercial) para representar determinados aspectos da complexidade da vida real. Por caso, o traballo e as pescudas intelectuais (“Parthenope ou da dificultade de ser sexi e intelectual no cine”). O mesmo se pode dicir da relixiosidade e da vida espiritual. E non porque sexa algo pouco cultivado.
Galego e português numa entrevista desconhecida a Castelao
Entre os meses de maio e agosto de 1929, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao viajou com a sua mulher Virginia Pereira à Bretanha para desanuviar do recente falecimento do filho de ambos e para estudar as cruzes de pedra da regiom. Esta viagem constituía a etapa intermédia de um estudo maior sobre a arte religiosa popular na Galiza e mesmo de um estudo contrastivo mais amplo, nom finalizado, sobre a mesma nos finisterres atlânticos.
![[Alén dos espellos] Sobre o estrelato feminino](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/02/una-batalla-tras-otra-teyana-taylor2-1080x675.jpg)
Mentres ía rematando de escribir a anterior entrega do Alén dos espellos (A invasión dos bárbaros) decateime de que, ao enumerar a presenza de “estrelas” nos dous filmes comentados (Una batalla tras otra e Eddington), resultou que todas eran homes.
![[Alén dos espellos] A invasión dos bárbaros](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/01/una-batalla-tras-otra-1080x675.jpg)
Saín de ver dúas películas imitando a frase de Asterix e Obelix, os dous irredentos galos: “Están tolos estes americanos”. Porque agora, ben se sabe (e, para quen o dubide, o novo emperador laranxa llelo lembra diariamente), o Imperio é americano.
Isabell Lorey, politóloga. Para alén da democracia representativa, por unha democracia en presente
A conversa que TEMPOS NOVOS mantivo con Isabell Lorey xirou predominantemente arredor do contido da súa obra Democracia en Presente. Un concepto de democracia que se ofrece como unha alternativa á democracia liberal, inspirado nas experiencias dos movementos sociais que desde finais do pasado século e o que levamos do actual se veñen producindo en moitos países.
![[Alén dos espellos] Da violencia, os heroes e a atracción do abismo](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/01/adolescencia-serie-violencia-1080x675.jpg)
Hai quen pensa que alá, nos despachos acristalados dos executivos de Hollywood, e acolá, nos menos glamourosos das produtoras europeas, unhas mentes perversas conspiran para trocarnos a todos en asasinos en serie. Eu creo, máis ben, que se nos venden historias de violentos psicópatas, cínicos ladróns e brutais violadores é porque saben que hai un público ansioso por mercalas.
