O cambio climático deixou de ser unha proxección para converterse nunha factura millonaria. Desde a crise do marisqueo nas rías ata os incendios de nova xeración, Galicia enfróntase a unha ameaza sistémica onde a inacción sae moito máis cara que o investimento en adaptación e resiliencia.
A SGHN alerta sobre o novo recrecemento do depósito de lodos de ALCOA. O uso do método “augas arriba” e a proximidade de fallas supoñen un risco grave de vertido para núcleos habitados e o mar. Proponse rexeitar a ampliación a cota 110m e esixir minería secundaria para reducir os residuos perigosos.
As borrascas e outros fenómenos meteorolóxicos extremos están a sinalar a vulnerabilidade na que nos atopamos. A infraestrutura do século XX non parece que poida servir para un clima do século XXI, por múltiples cuestións: as redes eléctricas son incapaces de soportar carga de xeo, as drenaxes urbanas satúranse coas choivas torrenciais, o transporte colapsa.
Nada hai máis prioritario para contribuírmos a mitigar a crise climática global que abandonarmos canto antes os combustíbeis fósiles. Porén, a Lei do Clima que se vén de aprobar no Parlamento galego nin sequera os menciona.
Outra volta coa chegada do outono as novas sobre o andazo da Influenza Aviaria activaron na cidadanía o temor atávico que xeran as “pestes” potencialmente perigosas para a saúde. Neste outono de 2025, as medidas preventivas ditadas polas autoridades de sanidade...
Dez anos despois, as emisións e temperaturas globais mantéñense en máximo históricos, e en 2024 excedeuse 1,5ºC, que era o límite que o Acordo de París viña expor para finais do presente século.
A ocupación da costa ante a subida do nivel do mar
Os anos 2023 e 2024 foron completamente anómalos climaticamente, e o 2025 vai camiño de bater todos os récords. Este quecemento ten moitos efectos, pero, no que segue, imos considerar con detalle un deles: unha parte dese exceso de calor da atmosfera absórbese e acumúlase no mar. Isto é, o mar tamén se quenta de maneira anómala. As consecuencias deste incremento de temperatura da auga oceánica son varias e todas elas créannos problemas.
Gábase moito a Consellaría de Medio Ambiente e Cambio Climático de as emisións de GEI no noso país teren baixado moito máis que no conxunto do Estado español. Falso. A diminución das emisións de gases de invernadoiro rexistrada no territorio español con respecto a 1990 está moi ligada á substitución practicamente total do carbón no sector eléctrico. As emisións asociadas ao uso do petróleo e, sobre todo, do gas fósil, medraron. Como o carbón é moito máis intensivo en emisións, o seu colapso compensou o incremento das emisións inducido polo maior uso de petróleo e gas fósil.
Como ter unha boa vida reducindo a pegada de carbono e mellorando a seguridade de todos é a gran cuestión.
Foros como os COP son necesarios, pero cabe preguntarse se, no seu formato actual, van achegar solucións reais.
