Asinar un contrato de aluguer non sempre significa ter a seguridade dunha vivenda. Hipotecas impagadas, problemas de titularidade, fianzas sen depositar, conflitos entre herdeiros ou facturas pendentes poden deixar o inquilino atrapado nun problema que nunca provocou. Saber que comprobar antes de asinar pode evitar moitos destes riscos.
O Goberno tenta blindar os alugueiros, pechar as fendas dos contratos de tempada e encarecer fiscalmente os pisos turísticos nun último intento por aliviar a crise da vivenda. Pero o decreto nace condicionado pola aritmética parlamentaria e polas dúbidas sobre a súa capacidade real para frear a escalada dos prezos.
A crise da vivenda deixou de ser un problema de acceso para converterse nunha vulneración cotiá de dereitos. Esixencias abusivas, discriminación e alugueiros inasumibles empurran milleiros de persoas á exclusión, mentres a resposta pública segue sen estar á altura dunha emerxencia que xa alcanza tamén amplos sectores da clase media.
A crise da vivenda en Galicia non persiste por falta de diagnóstico nin de solucións. Entre incentivos electorais perversos, rendibilidade turística, incapacidade administrativa e décadas de abandono da vivenda pública, o problema reside na falta de vontade para enfrontar os intereses que se benefician del.
A vivenda converteuse nun dos grandes temas do debate público, pero moitas das reivindicacións que hoxe ocupan titulares levan anos sendo defendidas por colectivos que traballaron na sombra. Entre a atención mediática e o risco das solucións superficiais, a cuestión segue sendo se o novo interese servirá para afrontar as causas profundas do problema.
O fracaso das negociacións sobre o alugueiro evidencia unha realidade incómoda: fronte á especulación inmobiliaria e ao acaparamento de vivenda, a política segue ofrecendo solucións moi pequenas para un problema moi grande.
A caída da prórroga dos alugueiros deixa miles de inquilinos nun limbo xurídico e expón até que punto a vivenda segue subordinada á aritmética parlamentaria e aos intereses do mercado.
Por que a mocidade traballadora abraza a reacción? Cando a esquerda substitúe o pan e o aluguer por un léxico académico e sofisticado, “os de abaixo” quedan orfos de mensaxe. Este baleiro de respostas da esquerda está a alimentar o auxe da nova dereita.
A pesar do veto da Consellería por unha suposta falta de “neutralidade”, o XXXVI Encontro de Educadoras/es pola Paz reuniu en Panxón a 60 docentes. Un acto de resistencia fronte á censura ideolóxica que ameaza a autonomía pedagóxica e a solidariedade co pobo palestino.
Activistas de máis de corenta países reunidos en Porto Alegre asinan unha declaración internacional antifascista e antiimperialista. O texto denuncia o avance da extrema dereita e das agresións imperialistas e chama a reforzar a coordinación global das loitas populares en defensa da soberanía dos pobos, os dereitos sociais e a solidariedade internacional. Reproducímolo aquí integramente.
