Precisamos ter un sistema rural-alimentario dentro da UE (e no reino de España, e na Galiza) que non se poña en perigo polos apóstolos da “produtividade e libre comercio”, os mesmos que están a deixar claro que pola lei da forza rachan o comercio marítimo e bloquean a quen lles peta. E para iso precisamos producir aquí cousas mesmo que sexan máis “caras”.
O preocupante “dinamismo” demográfico non só é a base do avance (“pasivo”) do PIB por habitante anotado, senón que podería moi ben matizar, como logros non tan meritorios como parece, os relativos a taxa de paro xeral e a taxa de paro xuvenil.
A privatización das pensións que propón a Comisión Europea camiña na dirección de imitar o modelo de EEUU e os niveis de pobreza que xera.
Cada un presume do que quere, pero eu teño moitas dúbidas para facelo, pois a boa progresión do PIB por habitante deriva de dous datos minguantes: por unha banda no denominador (dun declive demográfico empurrado por un éxodo migratorio) e, por outra, no numerador (dunha escasa achega da demanda interna ao crecemento do PIB).
A hidráulica e a eólica son dous exemplos de industrialización desnortada que infla co vento e a auga galegos o capitalismo financeiro do IBEX. Necesitamos empresas públicas na produción de enerxía ou electricidade ao xeito francés, alemán ou italiano.
De novo estamos a ver como un trazo de país minguante se traduce en Galicia no espellismo de que creando menos emprego reducimos máis o desemprego.
A estratexia contra os lumes precisa unha volta. No canto da aposta pola detección-extinción nas zonas de máis alto risco, cómpre mudar a outro modelo centrado na prevención imitando as mellores prácticas das zonas de menor risco de incendio.
Juan Torres é unha das voces referenciais na análise económica española en coordenadas progresistas. Catedrático xubilado de Economía Aplicada na Universidade de Sevilla, é autor dun bo número de publicacións e análises de actualidade onde trata de interpretar a realidade económica do mundo contemporáneo, marcada pola emerxencia dunha nova doutrina da barbarie e a extorsión que encarna Donald Trump.
A comparativa entre Galicia e Canarias, dúas economías semellantes en volume de poboación ocupada, amosa unha Galicia minguante. Viven hoxe nas Canarias uns vinte e cinco mil galegos, mentres que canarios en Galicia hai uns seis mil. Branco e en botella.
O avance da intelixencia artificial, dirixido exclusivamente pola lóxica capitalista (talvez coa única excepción parcial do que ocorre en China) provocou tres tipos de burbullas, cuxa natureza e consecuencias que se explican neste artigo.
