A proposta do novo modelo de financiamento autonómico non chega a ser federal nin garante servizos públicos dignos. Galicia sae prexudicada, perdendo peso relativo no reparto, mentres se consolida un sistema asimétrico e escasamente redistributivo.
A proposta do novo modelo de financiamento autonómico non chega a ser federal nin garante servizos públicos dignos. Galicia sae prexudicada, perdendo peso relativo no reparto, mentres se consolida un sistema asimétrico e escasamente redistributivo.
Se no ano 2008 o sistema financeiro foi o grande acelerador por activa da burbulla inmobiliaria que nos levou á Grande Recesión, nestes momentos -por pasiva- é un grande acelerador do bum dos prezos inmobiliarios en España.
É un feito obxectivo e claramente observado día a día que o mercado está a ser incapaz de resolver o problema da vivenda. É máis, está a xerar outros ao conxunto da economía e á sociedade.
Precisamos ter un sistema rural-alimentario dentro da UE (e no reino de España, e na Galiza) que non se poña en perigo polos apóstolos da “produtividade e libre comercio”, os mesmos que están a deixar claro que pola lei da forza rachan o comercio marítimo e bloquean a quen lles peta. E para iso precisamos producir aquí cousas mesmo que sexan máis “caras”.
O preocupante “dinamismo” demográfico non só é a base do avance (“pasivo”) do PIB por habitante anotado, senón que podería moi ben matizar, como logros non tan meritorios como parece, os relativos a taxa de paro xeral e a taxa de paro xuvenil.
A privatización das pensións que propón a Comisión Europea camiña na dirección de imitar o modelo de EEUU e os niveis de pobreza que xera.
Cada un presume do que quere, pero eu teño moitas dúbidas para facelo, pois a boa progresión do PIB por habitante deriva de dous datos minguantes: por unha banda no denominador (dun declive demográfico empurrado por un éxodo migratorio) e, por outra, no numerador (dunha escasa achega da demanda interna ao crecemento do PIB).
A hidráulica e a eólica son dous exemplos de industrialización desnortada que infla co vento e a auga galegos o capitalismo financeiro do IBEX. Necesitamos empresas públicas na produción de enerxía ou electricidade ao xeito francés, alemán ou italiano.
De novo estamos a ver como un trazo de país minguante se traduce en Galicia no espellismo de que creando menos emprego reducimos máis o desemprego.
A estratexia contra os lumes precisa unha volta. No canto da aposta pola detección-extinción nas zonas de máis alto risco, cómpre mudar a outro modelo centrado na prevención imitando as mellores prácticas das zonas de menor risco de incendio.