Coido que foi Vladimir Nabokov quen dixo que a memoria é en última instancia unha falsificación. Quizais, porque o que se lembra ten unha parte de realidade -o que aconteceu- e outra parte, pode que maior, de recreación, do que cremos que pasou, ou do que a nosa mente...
Sargadelos, nacida no XVIII e recuperada en 1963 por Díaz Pardo e Seoane como proxecto cultural e industrial, sufriu unha fonda crise despois de décadas de éxito. Cambios na propiedade accionarial acabaron por apartar a Díaz Pardo, priorizando o lucro sobre o espírito galeguista e provocando o declive do grupo que explica a súa situación actual.
Aos setenta e cinco anos, logo dunha vida dedicada á literatura e á poesía, como escritor, como teórico e como docente, Xosé María Álvarez Cáccamo publica na editorial Dilema unha antoloxía bilingüe galego-castelán da súa obra poética titulada Cuatro Décadas, Poesía 1983-2023, con prólogo de Luís Suñén. Tempos Novos non quixo deixar pasar a ocasión de entrevistar a un dos poetas máis singulares da tradición galega contemporánea.
Recuperamos a entrevista que Rexina Vega realizou a Xesús Alonso Montero, en 2001, para a revista Vento do Leste, publicación da Federación de Entidades Culturais Galegas de Cataluña. Un texto que nunca foi publicado en Galicia e que achega unha mirada próxima e tenra do intelectual.
Mercedes máis eu, é unha alianza pola conexión co feminino que habita en nós, e incluso co que está alén dos xéneros e de calquera compartimento estanco. Ten algo de ritual ou de conxuro que nos desconxestiona o ser e o pensar, que desfai nós e solta rixideces, que nos leva a lugares des-alleadores.
Unha viaxe á Nova York de 1952 onde o pimpón simboliza a levidade da existencia. A fuxida de Marty cara ao éxito, a tensión entre a dignidade persoal e a alienación capitalista, e unha estrutura de “pequenas traxedias” culmina na aceptación das frustracións e a paternidade.
Tres adeuses ensínanos a través da mirada limpa e o sorriso cheo de verdade de Alba Rohrwacher, quizais a mellor actriz europea desta década, o importante que é nesta vida aprender a estar sos.
Fernando Casás, escultor galego formado no Brasil, preséntanos Código Cupim, artefacto poético que non é propiamente un libro, tal e como coñecemos este obxecto convencional, senón un conxunto de pregos dispostos para a súa apertura en acordeón.
Coma o autor revela na primeira páxina, este libro é a recompilación dos artigos por el publicados no xornal El Progreso de Lugo, desde o ano 2012, nos que afronta moi diversos temas. Poderíase logo sospeitar que estamos diante dunha miscelánea, carente de calquera...
Dous homes condenados a odiarse constrúen ao longo dunha década unha improbable historia de amor. Dende logo, é fácil deixase engaiolar por esta historia.
