Mércores 27, Maio 2020
Home Outros

Outros

[ENTREVISTA] IGNACIO CASTRO, FILÓSOFO

Ignacio Castro Rey é filósofo, crítico de cine e arte, xestor cultural e profesor. Sempre xeneroso para ofrecer a súa palabra e a súa presenza colaboradora cando é reclamado desde os espazos asociativos e culturais, é autor dunha ampla obra, na que destacamos Votos de riqueza (Madrid, 2007), Roxe de Sebes (A Coruña, 2011), La depresión informativa del sujeto (Buenos Aires, 2011), Sociedad y barbarie (Melusina, 2012), Ética y desorden (Pretextos, 2017) e acaba de publicar Lluvia Oblicua (Ed. Pretextos 2020). [Unha entrevista de Miguel Vázquez Freire]

A CRÓNICA MÁIS TRISTE

Esta é unha crónica triste. Seguramente a máis triste de cantas leva escritas para Tempos Novos, aproveitando as súas viaxes a países en conflito. Moncho Iglesias vén de sufrir en carne propia os pullazos máis duros da pandemia. Confinado canda os pais na súa casa viguesa, sobreviviu á dor e ao medo. Non asi o seu pai, ao que viron saír da casa nunha ambulancia para non volver máis. El evoluciona ben, o mesmo que a nai, que tamén deu positivo. Quere compartir o vivido o día no que o pai cumpriría anos. A crónica máis triste.

O VIÑO DE AQUÍ, SE PODE SER

Teño un amigo, bastante millonario, co que coincidín no Colexio do Corral do Carballiño. Listo coma un allo, e botado para adiante, non lle tiraban moito os libros, pero no fútbol caneaba que nindiós, burlando a atenta mirada de don Gumersindo, profesor de Educación Física e Formación del Espíritu Nacional e árbitro nas contendas futboleiras do Parque Municipal. O caso é que aprobou o Bacharelato polos pelos, cun empuxonciño do director, tras a súplica paternal: "- Por favor, don Juan, apruébemelo, que lo tengo que exportar".E alá marchou facer fortuna ás Américas. [Por Xosé Carballido Presas]

O ALEGRE CONFINAMENTO

O confinamento empeza a facerse longo. Ao principio parecía mesmo unha experiencia prometedora: dun día para outro, toda a inercia que empuxaba a nosa cotianidade, todas as nosas rutinas, se detiñan e daban paso a unha masiva explosión de creatividade. De repente tiñamos tempo libre aínda que só o podiamos empregar nun único lugar. Pensamos en ler libros, en ver as series que foramos pospoñendo porque chegabamos á noite rendidos; en aprender a cociñar, en dedicar máis horas de calidade aos seres queridos, fillos, parellas, etc. [Un artigo de Gonzalo Rodríguez]

RESIDENCIAS DE MAIORES: DO NEGOCIO CO “APARCAMENTO” NA VELLEZ Á DESINSTITUCIONALIZACIÓN, TRATO HUMANO E EMPREGO DIGNO

Coa crise da COVID 19 e a súa importante incidencia nas residencias de maiores – en Galiza as mortes nos centros representan o 46,5% - púxose en evidencia unha situación á que a Xunta non era allea, malia que deliberadamente ignorase, fosen denuncias ou informes do Concello de Contas: estamos ante un modelo de atención fracasado, sustentado no sobreesforzo e precariedade do seu persoal, maioritariamente feminino. [Un artigo de Paula Vázquez Verao]

FOR SAMA: DIARIO DE DEVASTACIÓN

O maior atractivo dun dos documentais da temporada é a gravación durante máis de cinco anos (de 2011 a 2016) do asedio e masacre do pobo sirio polo réxime de Assad. A directora Waad al-Kateab refuxiouse primeiro en Turquía e na actualidade vive no Reino Unido onde, xunto a Edward Watts, seleccionou entre as máis de 500 horas de metraxe os fragmentos que compoñen esta carta para a súa filla Sama. Unha misiva gravada durante os derradeiros días da batalla de Alepo onde vivían xunto ao Hamza, médico no derradeiro hospital da cidade controlado por rebeldes.

OS DEREITOS NON CADUCAN COA VELLEZ

Chegar a unha idade avanzada non vai restando puntos no dereito a ter dereitos.  A vida, a dignidade, a integridade física, o dereito á saúde non teñen graduacións en función da idade das persoas. Por iso, é un verdadeiro escándalo o mal estado das residencias de maiores, que non é cousa de agora, pero que coa tremenda crise sanitaria da covid19, mostra con toda crueza a indignidade do sistema de coidados aos maiores en residencias. [Un artigo de Alba Nogueira]

A MORTE NA PSICANÁLISE E A COVID-19

A vida e a morte están moi presentes cada día que pasa a través das exhaustivas  informacións da prensa diaria, co título nalgún medio de “La Guerra al virus”, nas que aparecen o número total de casos, os dos vivos-curados, os dos mortos e os que están na UCI. Desde o punto de vista psicanalítico a morte, tan próxima nestes momentos a causa do COVID-19, está excluída do campo do inconsciente: “O noso inconsciente é tan inaccesible á representación da nosa morte, tan ávido de morte para cos estraños e tan dividido (ambivalente) en canto á persoa amada, como o foi o home orixinario” (S. Freud). [Un artigo de Cipriano Jiménez Casas]

TEMPOS NOVOS Nº 275 EN PDF DE LIBRE ACCESO

Debido á declaración do estado de alarma decretado polo goberno e ás dificultades que iso provoca para a chegada puntual do número de abril de TEMPOS NOVOS, tanto por subscrición como por distribución ordinaria, o número deste mes estará dispoñible en formato PDF, de forma excepcional e sen restricións de acceso, para todo o público lector que queira consultalo. Pola mesma razón, TEMPOS NOVOS non estará a tempo nos quioscos e librarías do país. Quen desexe recibir o exemplar físico na súa casa, poderá solicitalo desde o formulario de pedido dispoñible no espazo “Hemeroteca” de Tempos Dixital.

COALICIÓN ALÍ, COALICIÓN AQUÍ

Ben está o que ben acaba, e finalmente, despois da estúpida convocatoria electoral última, España inaugura un goberno de coalición. Dende a Sagrada Transición ata hoxe tal cousa non sucedera xamais. E miren por onde os deputados galegos, se queren, poden ter algo que dicir, dados os equilibrios resultantes. O do BNG, pero non só. Aos do PSOE e Galicia en Común tamén se lles poderá ver, se queren deixarse ver. Antes a fórmula usual foi a da alternancia dos dous partidos maioritarios, quendistas no exercicio do poder que, pola súa vez, pactaban con CiU&PNV, que eran o verdadeiro partido bisagra español. Eran os anos en que o ABC decretaba a Pujol “Español del año”. Fai como dous milenios disto.  

Cambio en Galicia. COMEZA A CONTA ATRÁS

A Núñez Feijóo non lle saen as contas. O 10-N deu inicio á conta atrás do cambio político en Galicia. As dificultades electorais do PPdeG aguilloarán as esixencias reivindicativas da Xunta. Feijóo será punta de lanza contra o executivo de Sánchez e Iglesias. A primeira gran batalla será a concreción dos Orzamentos Xerais do Estado en Galicia. Todo o que non sexa un cambio radical será un fracaso do PSdeG e Galicia En Común e unha fenda na credibilidade do proxecto do cambio en Galicia. Unha malas contas do Estado poden facer cadrar as contas electorais a Feijóo.

NOVAS IDENTIDADES DE XÉNERO, NOVAS ORIENTACIÓNS SEXUAIS

Tinder, a aplicación de citas online, anunciou no 2017 que permitiría escoller entre 22 novas identidades de xénero á hora de definirse, máis alá da opción binaria home-muller. Hoxe en día podemos acceder a comunidades webs tan populares entre a mocidade como Tumblr e atopar ata 50 tipos distintos de orientacións sexuais. Neste contexto cómpre preguntarse, que implicacións políticas supoñen a proliferación destas etiquetas ao redor da nosa propia identidade?

Entrevista: XOSÉ MANOEL NÚÑEZ SEIXAS, historiador

Pola súa obra Suspiros de España. El nacionalismo español 1808-2018, o historiador galego Xosé Manoel Núñez Seixas vén de recibir o Premio Nacional de Ensaio 2019. O autor forma parte dunha xeración de historiadores que activou unha liña de investigación e pensamento que aporta as claves coas que podermos interpretar os acontecementos que condicionan os procesos de construción identitaria nos que nos autodescubrimos como suxeitos políticos. Chegan esta obra e este premio cando o debate nacionalismo español/nacionalismos periféricos está no seu momento máis quente. Na entrevista que lle concedeu recentemente á revista Tempos Novos quedan perfiladas as ideas/forza do seu pensamento. Como científico e como activista cívico.

O QUE ARDE: INVERNO, PRIMAVERA, VERÁN…

Non é difícil unirse á ledicia, á entrega comunitaria, ante o último traballo de Oliver Laxe. O percorrido por festivais e galardóns viña asubiando un tremor de beleza que puidemos experimentar ante a pantalla, xa desde o preludio hipnótico deses bulldozers limpando terreos de eucaliptos. Transitamos desde as luces da estampa nocturna até o lume das secuencias finais para, a través desa circunferencia, contemplar, nun exercicio que nos devolve a ollada precisa, observadora e pausada, a vida na montaña lucense.

LEÑA AO LUME

O realizador Oliver Laxe ben podía reproducir en imaxes, como fai na aplaudida O que arde, o estado de excitación ao que conducen as actitudes temerarias dos políticos que cortan o bacallau en España. Non contentos con facer do 10N un novo día da marmota, que o interino vocacional Pedro Sánchez levou á súa axenda a mesma noite do 28A, volven a Catalunya en son de guerra nas vésperas da sentenza polo Procés, e xa non saben como competir en demostrar quen ten a bandeira máis longa.

BUTÁN, A TERRA DO DRAGÓN

Bután esténdese entre as montañas que compoñen o Himalaia e os ríos caudalosos que nacen delas. Permanece agochada entre lendas e historias, como esas que a bautizaron. De feito, o nome co que se coñece este reinado budista fóra das súas fronteiras non é o mesmo có que se usa dentro, que foi variando co tempo: dende ese que o identificaba como unha terra de plantas medicinais, a esoutro que o definía como un lugar rico en cipreses ou o que o definía como o país da escuridade, pois non se coñecía o budismo e venerábanse espíritos sagrados que vivían entre os montes e a vexetación.

DESDE A RIBEIRA DO SAR

Rosalía de Castro é a autora que recibiu máis atención crítica de entre todos os clásicos da literatura galega e unha das causas desa proliferación de estudos sobre a súa obra reside, sen dúbida, no interese que esperta, especialmente a súa obra poética, tanto nos campo literario galego como no do hispanismo. O seu último libro de poemas escrito en castelán é o responsable dese estratéxico asalto ao canon da cultura hexemónica que exerceu durante décadas un efecto de imán eficacísimo na atracción de lectores para o conxunto da súa obra.

ENCHER OS OCOS ENTRE AS FOTOS

No ano 1986 o fotógrafo francés Didier Lefèvre viaxa a Afganistán cun equipo de Médicos Sen Fronteiras. O equipo entrará cruzando clandestinamente a través da fronteira con Paquistan para chegar á zona norte do país. A viaxe de ida, as experiencias vividas na zona de operacións onde o equipo médico desenvolve o seu labor e a viaxe de retorno, que o fotógrafo decide facer en solitario e que a piques está de custarlle a vida, forman o corpus narrativo desta BD que poderiamos definir sen dúbida como epopea.

CONVOCADO O III PREMIO DE XORNALISMO MANUEL LUEIRO REY

Co obxectivo de honrar o legado do escritor e contribuir á promoción do xornalismo en galego, o Concello de Fornelos de Montes vén de convocar o Premio de Xornalismo Manuel Lueiro Rey. O prazo de presentación de orixinais remata o 31 de agosto de 2019.

TEMPOS E O CAMBIO CLIMÁTICO

Non é asunto novo, non. De feito é reiterativo, e case sempre para mal. Cada vez que o cambio climático asoma nos medios é para engadir maior desasosego de cara un futuro que xa se nos bota enriba. Os vinte e tres anos de TEMPOS NOVOS estiveron...