Sábado 5, Decembro 2020
Home Economía

Economía

O ENIGMA NOVACAIXAGALICIA

Como teño razoado recentemente, non sendo público o capital dun banco, tamén pode ser cento por cen privado sen ánimo de lucro (Kutxabank), ou de case a metade[1] como poidera chegar a selo na absorción de Bankia por Caixabank. Ten isto non pouco que ver coa socialización dos beneficios e da actividade. No caso de Novacaixagalicia Banco (no que dera a fusión das dúas Caixas galegas), todo foi na dirección oposta: na da súa privatización total. Dese enigmático proceso destrutivo e entreguista, e coa sentenza condenatoria contra algúns dos principais responsables dese desastre aínda fresca,vai este artigo de análise, que o autor remata desta maneira:  “Fenosa para Fainé, o Pastor para os Botín, as Caixas para Escotet”. [Un artigo de Albino Prada]

A MOCHILA AUSTRÍACA E O EMPREGO

Nos últimos tempos, vimos escoitando con relativa frecuencia e reiteración que para combater o elevado desemprego en España, e Galicia, sería conveniente eliminar as supostas rixideces do actual marco laboral e implantar outros modelos europeos que se consideran menos ríxidos. Ahi está, por caso, a coñecida como "mochila austríaca". De que vai? Dende hai tempo, eu diría que dende sempre, o emprego é o maior problema macroeconómico de Galicia e de España. Porén, pasan as décadas e ese problema segue sen solucionarse malia que todos os gobernos aseguraban telo como unha das súas prioridades. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

PERMANENCIA E CAMBIOS DA PAC NO SEU CONTEXTO

Creo que sen dúbida o máis importante dos cambios da "nova PAC" non son tanto en sí os cambios como o que permanece dela. E permanece que, punto percentual arriba ou abaixo, a PAC segue a ser a gran política de Cohesión Económica e Social, cun 40% do total do orzamento da UE, para un sector que en números redondos non suporía moito máis aló do 2,5% do PIB europeo, o que da idea de ata que punto pesan nese 40% do orzamento total da UE cuestións extraeconómicas, como as estratéxicas ligadas ao abastecemento alimentario para evitar hambrunas en tempos de crise, as cuestións medioambientais e as sociais. [Un artigo de Xacobo Feijoo Lamas]

ORZAMENTOS DO ESTADO 2021: UN INEVITABLE CASTELO DE NAIPES

Elaborar unha previsión de gastos e ingresos públicos para o ano 2021, nunha situación de extrema incerteza como a provocada pola pandemia actual dende marzo de 2020, é un exercicio de prestidixitación. Para calquera que o faga. É por iso que as contas presentadas polo actual goberno deben ser avaliadas de xeito pouco habitual. Vexamos. [Un atigo de Albino Prada]

ENTREVISTA CON ALBINO PRADA

Sempre ten unha visión de alcance sobre os acontecementos que trastocan modos de vida e estados de opinión. Albino Prada, catedrático de Economía Aplicada na Universidade de Vigo, non é un economista de manual. Gosta de romper alambradas artificiais, e vai a contracorrente das versións oficiais. Con rigor analítico, desbroza os argumentos ad hoc, sempre dictados e distribuidos con carátulas falseadas, e é quen de desvelar o que esconden sen facer máis pó do necesario. Eis un extacto da entrevista que publica a revista TEMPOS NOVOS do mes de outubro. Faise así creíble. [por Manoel Barbeitos]

ALCOA E A MUNDIALIZACIÓN NEOLIBERAL

Para mellor entender o devir de ALCOA (San Cibrao) -no momento de escribir isto, o seu futuro aparece moi negro- cómpre ter en conta os cambios que se teñen producido na economía por mor da mundialización neoliberal á que se aplicou o sistema capitalista. Esa que a nivel empresarial comporta maiores facilidades para a deslocalización e a preferencia polas actividades financeiras de carácter maiormente especulativo. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

FOLLA DE RUTA PARA UNHA GALICIA DECENTE E RESILIENTE

Como complemento da entrevista que no número de outubro de Tempos Novos lle facemos a Albino Prada publicamos neste Tempos Dixital esta Folla de Ruta centrada en Galicia. Nela Prada concrétanos polo miúdo como enfocar a “recuperación” da que se ocupa o Goberno de España nun Plan de Recuperación centrado no verde e no dixital. Ou do que a Xunta de Galicia di que procurará na súa xa bautizada e inminente Lei de Recuperación da Economía. [Un artigo de Albino Prada]

BANCOS E FUNDACIÓNS: AS OBRAS SOCIAIS EN ESPAÑA

De resultas do colapso financeiro de 2008, sobreviviron algunhas Caixas de Aforros transformadas en Fundacións sen ánimo de lucro, axustadas á Ley 26/2013 de Cajas de Ahorros y Fundaciones Bancarias e a Ley 50/2002 de Fundaciones. O articulista aporta datos contrastados a respecto do destino dos beneficios bancarios, e máis concretamente dos que canalizan Kutxabank, Abanca e Bankia (agora mesmo en proceso de fusión con Caixabank) a Obra Social, que é o obxetivo esencial das súas respectivas Fundacións. A resultas desa análise, sae que o vasco Kutxabank destina á súa obra social trinta veces máis que Abanca. [Un artigo de Albino Prada]

CONCENTRACIÓN BANCARIA E RISCO SISTÉMICO

Unha alta concentración en poucas empresas do poder de mercado acostuma asociarse con prácticas pouco competitivas e de abuso para cos consumidores. Dita concentración para o sector financeiro acostuma avaliarse coa concentración ou cota de mercado que teñen as cinco maiores entidades (C5). Para dito sector en España o Banco Central Europeo estima que en 2018 esta concentración C5 (Santander, BBVA, Caixabank, Bankia, Banco de Sabadell) alcanzaba o 68,5 % do total de activos do noso sistema financeiro. [Un artigo de Albino Prada]

AS PENSIONS PÚBLICAS, DE NOVO NO FOCO

O tremendo impacto negativo que a recesión pandémica está tendo sobre o mercado laboral (1.250.000 empregos perdidos en España, 45.500 en Galicia) está sendo aproveitado polos altofalantes de sempre (políticos, medios de información e opinión, elites financeiras.....) para poñer o foco sobre o sistema público de pensións. Coa mesma cantinela de sempre: a inviabilidade financeira do actual sistema. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

HOLANDA E O CINISMO DAS ELITES EUROPEAS

O ocultismo con que se moven as elites europeas facilita que se dean condutas enormemente hipócritas e que, con demasiada frecuencia, raian na delincuencia. Como proba permítaseme que cite un feito acontecido nas instancias do goberno europeo que reflicte perfectamente este tipo de comportamento. Non hai moitos anos, medios de comunicación franceses de grande credibilidade e prestixio denunciaron que os daquela presidentes da Comisión Europea (o luxemburgués Jean-Claude Juncker) e do Eurogrupo (o holandés Jeroen Dijoselbloem) estaban asesorando a grandes empresas, así como a grandes fortunas francesas, en como trasladar os seus domicilios fiscais a Holanda para así pagar menos impostos. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

[RADIOGRAFÍA ECONÓMICA] GALICIA, PEOR QUE HAI DEZ ANOS

A radiografía económica dos últimos dez anos en Galicia é negativa para dez dos doce indicadores analizados polo economista e ensaísta Albino Prada: catro deses indicadores teñen a ver coa riqueza e o emprego, tres están relacionados co desemprego e outros tres coa competitividade (I+D e exportación), e só noutros dous se aprecia un pírrico avance. No TEMPOS NOVOS de xullo, dispoñible nos kioscos a partir do venres día 3, abrimos a análise ao que deron de sí as tres lexislaturas últimas do PP nas políticas e na xestión referida aos ámbitos da economía e a industria, o medio rural, o benestar social, a igualdade, a cultura, os medios, a democracia e o autogoberno.

EUROPA E A CRISE DO CORONAVIRUS

Moito se esta escribindo sobre o grande esforzo fiscal e financeiro que está facendo Europa (enténdanse as autoridades comunitarias: Consello de Europa, Comisión Europea e Banco Central Europeo) para afrontar a crise provocada polo coronavirus. Hai unha parte de verdade en todo o que se está dicindo e escribindo: nunca na súa curta historia empregaran as autoridades europeas tanta artillería para faceren fronte a unha crise. Pero cómpre tamén facérmonos outra pregunta: son acertadas e axeitadas as medidas que se toman? [Un artigo de Manoel Barbeitos]

SOS MARIÑA LUCENSE

En xuño de 2017, hai exactamente 3 anos, Tempos Novos publicaba na súa sección En Foco un especial sobre a Mariña Lucense no que Alcoa, xa en situación crítica, ocupaba un espazo central. Tres longos anos baixo a espada de Damocles, tres longos anos para reaccionar, tres longos anos nos que a única resposta foi laissez faire, laissez passer a tope. Hoxe recuperamos para a edición dixital este texto que, lamentablemente, podería ser publicado de novo a penas mudando a data. [Un artigo de Gonzalo Rodríguez]

O EURO E OS RISCOS DAS POLÍTICAS DEFLACIONISTAS

En Alemaña está moi estendida e aceptada a idea de que a hiperinflación e o seu impacto monetario nos primeiros anos vinte do século pasado (1921-1923, cando un dólar chegou a equivaler a un millón de marcos) foi o caldo de cultivo que favoreceu o auxe e ascenso ao poder do nazismo na daquela coñecida como República de Weimar. Velaí que as autoridades alemanas consideren actualmente que a UEM debe ter como o obxectivo macroeconómico prioritario combater a inflación. [Un artigo de Manoel Barbeitos]

O EURO E O FETICHISMO DUNHA MOEDA FORTE

Seguramente se preguntarán algúns que ten que veren o euro coa postura comunitaria diante da crise sanitaria que provocou o coronavirus. Directamente nada, pero indirectamente todo. Diría que está sendo decisivo, xa que todas as medidas aprobadas ata o día de hoxe teñen como condicionante "evitar a caída do euro". Lembremos que noutro dos momentos difíciles da UEM, cando a crise das débedas soberanas, o daquela presidente do BCE (Mario Draghi) afirmou:  "farei todo o que sexa necesario para protexer o euro". [Un artigo de Manoel Barbeitos]

A APORTACIÓN DOS MAIORES Á ECONOMÍA E A SOCIEDADE GALEGAS

Moitas das elites políticas (de dereitas e de esquerdas) e económicas (maiormente bancos e fondos de investimento) apoiadas por expertos ao seu servizo consideran que a atención ás persoas maiores (prestacións económicas, transferencias, servizos) son un gasto público tan elevado, que os estados non poden atender por si sos. Subliñan que se trata dun gasto inabordable, pois que a porcentaxe de xente maior é cada vez máis grande, e moi especialmente nas sociedades occidentais. [un artigo de Manoel Barbeitos]

AS BOLSAS E A RECESIÓN ECONÓMICA

Seguramente que a aqueles que teñen curiosidade por coñecer como marcha a economía, e por non seren expertos nos mercados financeiros, lles chame a atención que as Bolsas pareza que teñen nos últimos tempos un percorrido diferente e mesmo se manifesten como se estiveran á marxe do conxunto da economía. Como é posible que suceda isto se ao dicir dos teóricos a Bolsa -ese lugar no que se compran e se venden accións das sociedades anónimas- non fai máis que reflectir a realidade da economía, e son algo asi como o seu barómetro? [Un artigo de Manoel Barbeitos]

A GAIOLA DA UNIÓN ECONÓMICA E MONETARIA

Hoxe xa sabemos que Alemaña non tería aceptado asinar os tratados de constitución da UEM, se os demais estados non aceptaban o que os seus gobernantes (con H. Kohl a cabeza) consideraban principios monetarios innegociables: a adopción dunha moeda forte na liña do antigo marco (euro) e a creación dun banco central europeo (BCE) segundo o modelo alemán de independencia dos poderes públicos (Bundesbank). [Un artigo de Manoel Barbeitos]

CONFINAMENTO DE ALTURA

Estes días Luis Davila publicaba no Faro de Vigo unha viñeta, moi ben traída, na que un mariñeiro dun barco de grande altura lle preguntaba a outro: “¿Como levan na túa casa o confinamento?”, ao que o segundo respondía: "Máis ou menos, estoulles gravando un tutorial!" E é certo, a rutina dos mariñeiros no Gran Sol, en Terranova, no Indico e noutros moitos mares distantes constitúe unha particular forma de clausura. [Un artigo de Gonzalo Rodríguez