Martes 17, Setembro 2019
Home Cultura Masa Crítica

Masa Crítica

ENCHER OS OCOS ENTRE AS FOTOS

No ano 1986 o fotógrafo francés Didier Lefèvre viaxa a Afganistán cun equipo de Médicos Sen Fronteiras. O equipo entrará cruzando clandestinamente a través da fronteira con Paquistan para chegar á zona norte do país. A viaxe de ida, as experiencias vividas na zona de operacións onde o equipo médico desenvolve o seu labor e a viaxe de retorno, que o fotógrafo decide facer en solitario e que a piques está de custarlle a vida, forman o corpus narrativo desta BD que poderiamos definir sen dúbida como epopea.

ELISA Y MARCELA: POLBO COMO ANIMAL DE COMPAÑÍA

A presenza no Festival de Berlín levantara sentimentos contrapostos. Meses máis tarde estreábase nas pantallas cinematográficas e, durante o mes de xuño, na plataforma Netflix. Coixet achegábase por segunda vez a terras galegas (en 1998 ambientou na comarca de Láncara o drama de época A los que aman) para falarnos do primeiro matrimonio lésbico na Coruña de 1901.

MIES ALLER MOLDES

“Non pretendín describir a indescritible fermosura dos ceos” senón “converter unha fascinación estática, case estéril, en dinámica e frutífera”. A figura de Don Ramón María Aller Ulloa, que facía esta advertencia ao introducir o seu libro de divulgación Astronomía a simple vista, serve de primeira referencia temática para a XIV Bienal de Lalín Pintor Laxeiro. O artista Álvaro Negro encárgase do comisariado dun evento que vai camiño de converterse no único capaz de concitar de maneira periódica o desencantado e famélico espectro da arte contemporánea galega.

OUR PLANET: A INMENSIDADE

Mentres algúns advirten que a burbulla da terceira idade da televisión comeza a esmorecer, o novo proxecto de sir David Attenborough co patrocinio de WWF (World Wildlife Fund) aterra en Netflix. Our Planet concentra en 8 episodios un traballo quimérico tras catro anos de produción, 3.375 días de gravación, 400 mil horas de imaxes de cámaras trampa, 6.600 voos con drone, 911 días no mar e 2.000 horas de submarinismo.

A LEI DO CHUMBO

Camino a la perdición é unha obra de Max Allan Collins (guión) e Richard Piers Rayner (debuxo) ambientada na época da lei seca nos Estados Unidos de Norteamérica. Conta a historia de Michael O´Sullivan, un veterano da primeira gran guerra que exerce de «anxo da morte» de Looney, un capo da mafia asociado co coñecido Al Capone.

DO PERSOAL AO COLECTIVO

No seu novo proxecto, Audiard mergulla nun xénero tan propiamente cinematográfico como afastado (en principio) da condición do director como francés: o western. O filme adapta a novela do canadense Patrick Dewitt e preséntanos a fraternidade de Charlie (Joaquin Phoenix) e Eli (John C. Reilly).

MADUROS PERO AÍNDA ANOXADOS

Unha das mellores consecuencias do punk foi a reescritura dunha historia do rock que daquela parecía estar protagonizada pola importancia suprema de Beatles e Rolling Stones ou xigantes como Pink Floyd ou Led Zeppelin. Pola físgoa que se abriu coáronse nomes case esquecidos que se converterían nun novo santoral (Velvet Underground, Stooges, Neu!), e estilos que semellaban desaparecidos reaparecían como revivals case simultáneos, do rockabilly ao soul, da psicodelia ao country. Un dos máis estimulantes foi o rescate do ska, a música xamaicana previa ao reggae.

LES MISÉRABLES: Volve Hugo, unha vez máis

Máis de 150 anos despois de ser publicada, na mesma década que a reestrea do musical de Lloyd Weber e a versión cinematográfica de Tom Holland acadaban milleiros de espectadores, a BBC adapta á pequena pantalla unha nova revisión da obra de Victor Hugo. A novela do escritor francés resiste coma un dos clásicos máis revisitados en longas, curtas, ficción televisiva ou seriais radiofónicos. O universo do París revolucionario de 1832 ten reunido intérpretes e directores tan heteroxéneros coma Jean Gabin, Gerard Depardieu, Uma Thurman, Lewis Milestone, Claude Lelouch, Jean-Paul Belmondo, Liam Neeson ou John Malkovich.

LAMBER OS TEUS OLLOS

Vestixios de si é un metatexto, un relato fragmentado en forma de exposición escrito por Loreto Martínez Troncoso (Vigo, 1978) en sintonía coa arquitectura subterránea do CGAC. O proxecto está formulado como unha revisión en proceso de dúas décadas  de brillantes traballos dentro da escultura desmaterializada e da investigación no Spoken Word, esa práctica performativa da oralidade herdada da arte conceptual. En 1959 John Cage crea Lecture on Nothing, un texto escrito a modo de partitura no que aparecen as palabras, os ruídos e os silencios que se deben interpretar na representación.

BANDA POETIZADA

Yolanda Castaño transita os camiños da mestizaxe artística con elegancia e sabedoría logo de anos protagonizando o rexurdir da poesía moderna galega e gañando premios. Agora, seguindo por ese camiño tan interesante e enriquecedor da hibridación remata de lanzar un libro extraordinario, unha antoloxía poética na que 40 poemas seus son interpretados en cadriños por 40 artistas da banda deseñada galega. O resultado é o que no mundo hexemónico chaman comic-poetry e que eu, por aquilo da miña «repunancia» intrínseca, propoño chamar banda poetizada.