Luns 30, Xaneiro 2023
HomeCultura

Cultura

Quen son as bestas?

Acompaña o éxito de "As bestas" (Rodrigo Sorogoyen, 2022) un debate que, de ter o filme menor asistencia e recepción crítica seguramente non acadaría igual repercusión e virulencia. Este debate céntrase en dous aspectos: un, o que apunta ao tratamento tanto do idioma galego como das características dos habitantes do noso rural; dous, o que cuestiona a auténtica valía estética do filme. Dous aspectos que non están de todo separados. [Un artigo de Miguel Vázquez Freire]

Fuxan, aló lonxe

1972, nun certame en Mondoñedo e coa canción “Fuxan os ventos” triunfa Folk 72, un grupo lugués cuxo xermolo viña igualmente dunha misa, a devandita radiofónica. O éxito dálles transcendencia pública, consolidada o ano seguinte ao gañaren o Festival “Ría de Ares”, co que superan a dimensión local e provincial. [Un artigo de Xosé M. González]

[CINEMA] “As bestas”, un ensaio sobre a maldade

Calidade e dureza son cualidades que reúne esta película. Calidade no corazón de Antoine, calidade na paisaxe. Dureza, evidente, no argumento. Calidade e Dureza, sempre. Calidade e dureza de nós. Calidade e dureza de literatura nacional e patriótica. Calidade de Liberación Nacional. Dureza de Liberación Social. [Por Xan Daniel García Rodríguez]

Alianza de Amor

Alianza é un poemario amoroso, tal como declaran os versos de Safo de Lesbos que figuran como adro do libro. Son, estas, páxinas que celebran a Eros en toda a súa extensionalidade: dende o mar dos afectos máis puros e etéreos ata a fusión total dos corpos.

Sonata en catro tempos

Sorprendinme ó descubrir que a gaiteira Cristina Pato era a autora da novela No día do seu enterro. E, coa ansia saber de que ía, comecei a lectura percorrendo os escenarios da historia co imaxinario que teño da cidade en que sitúa a acción.

Os autorretratos de Xosé Manuel Beiras

Penso, mentres leo "Retratos en fite", de Xosé Manuel Beiras, no "Verán" de John Maxwell Coetzee, un exercicio autobiográfico no que o Nobel sudafricano, agora residente en Australia, dá conta de si mesmo, nunha certa altura da súa vida, a través das entrevistas apócrifas a media ducia de mulleres coas que, supostamente, tivera relación.

[ENTREVISTA] Carlos Callón, autor de “O Libro Negro da Lingua Galega”

Carlos Callón acaba de publicar "O Libro Negro da Lingua Galega", un percorrido pola xenealoxía das agresións ao idioma propia de Galicia. Nesta demorada conversa mestúranse datos concretos co contexto xeral sobre a historia da represión exercida contra a lingua galega, coma un horizonte que encadra episodios de dor, de vergoña e de resistencia. [Por Francisco Cortez-Lobão Sineiro]

[CINEMA] O último de Álex de la Iglesia

Lorena e Julián viaxan tódolos fins de semana de Bilbo a Madrid, e viceversa. En concreto, o soporte argumental do filme “El cuarto pasajero” é una destas viaxes, na que Lorena e Julián non van sós no coche, senón acompañados de dúas persoas máis (como, por outra parte, sucede tódolos fins de semana). Nesta ocasión, nesta concreta viaxe, os “acompañantes” son amentados como Rodrigo e Sergio.

[SERIES] Ensaio-erro das nosas vidas

E se puidésemos ensaiar algúns dos momentos máis importantes das nosas vidas? Ou, simplemente, probarnos en situacións complexas ou incómodas nas que precisamos que todo saia ben. O cómico Nathan Fielder convirte este imposible nunha serie que xoga a ser un falso documental (e que incluso se cuestiona a lóxica de selo).

[CINEMA] O Poder e o control contra o amor e a condición humana

En liñas xerais, descríbese neste filme un experimento sociolóxico, que á sua vez se fundamenta sobre una misteriosa investigación científica. Dende aí, a cuestión fundamental vai ser determinar cales sexan as bases e o funcionamento desta peculiarísima, extraña e misteriosa micro-sociedade, que fica soportada sobre do potenciamento dos elementos grupais.

[BD] O renacer dun clásico

No actual mercado de banda deseñada francobelga hai dúas tendencias ben diferenciadas en canto aos personaxes clásicos. Por unha parte, a dos editores de Astérix que optan por imitar do xeito máis semellante posíbel os orixinais. Pola outra, a de editores de personaxes como Spirou, Blueberry, Corto Maltés ou Lucky Luke que prefiren buscar autores que os reinterpreten.

Desvelando os armarios de cristal

Recollemos memoria. Cos estas dúas fermosas palabras resume Daniela Ferrández o seu estupendo percorrido histórico pola disisiencia sexual na Galiza. Sería un tópico dicir que é un texto necesario, mais calquera que teña o pracer de lelo, recoñecerá no tópico a súa pertinencia.

Cando vai quedando atrás a infancia da vellez

Matarán a Reboiras, a última novela do coñecido escritor e xornalista Luís Rei, é unha historia de historias sucedidas en Galicia na década dos anos setenta. Recrea os conflitos obreiros sucedidos en Vigo e Ferrol no ano 1972, a persecución e morte de Moncho Reboiras en 1975 e os acontecementos sucedidos en Ferrol, varios anos despois, coa implantación na ría de Ferrol da planta regasificadora de Reganosa.

[MÚSICA] Nova canción galega

Calquera que teña visitado esta páxina xa se terá dado conta de que o idioma ou a nacionalidade dos artistas que por ela teñen pasado non teñen moito que ver coa súa selección, sometida ao moi persoal gusto do que asina. A emoción vai máis aló das linguas, e xorde o mesmo cando non entendemos nin unha palabra do que estamos escoitando como cando as cancións falan o noso idioma.

CONTRA AS HISTORIAS OFICIAIS

ENSAIO De Compostela a Braga e de Braga a Compostela Miguel Vázquez Freire Edicións Positivas. Santiago, 2022 100 páxinas   por Mario Regueira O feito de estar separada entre os dous estados-nación ibéricos, cada un co seu propio relato histórico, segue a pexar o noso coñecemento sobre a Galiza medieval. Se a historiografía española teima en...

LITERATURA REFRESCANTE

Sempre resulta dificultoso orientarse entre as augas bravas das novidades editoriais, un torrente tan caudaloso que provoca que ás veces traballos literarios de gran interese pasen desapercibidos. Dende esta sección (que terá continuidade cada tres meses tamén na edición impresa de TEMPOS NOVOS) tentaremos rescatar algúns deses títulos que, cremos, merecen máis de atención da recibida. Unha selección refrescante contra a calor estival.

[CINEMA] O desengano millenial

Julie é unha moza que se aproxima perigosamente á trintena. Sempre tivo un enorme potencial, pero xamais foi o suficientemente constante como para aproveitalo. A súa vida transcorre entre a ameaza constante dos imperativos sociais vinculados á madurez (estabilidade laboral, formar unha familia...) e a súa incapacidade para atoparse a si mesma e unha insatisfacción vital crónica. É dicir, Julie é un estereotipo millenial.

FLORENCIO DELGADO GURRIARÁN. Retrato en claroscuro

O pleno da Real Academia Galega acordou renderlle homenaxe neste 2022 á figura de Florencio Delgado Gurriarán. As razóns nas que baseou a súa decisión foron: o seu “labor literario e activismo político e cultural”, que se entendeu “constitúen un dos capítulos máis destacados das letras galegas da diáspora”; a celebración dun “excelente poeta que foi cultivador dun galego enxebre, característico das terras de Valdeorras”; e a posibilidade de homenaxear, a través del, “a Galicia do exilio republicano en México, país onde o propio Delgado Gurriarán e outros colegas desenvolveron iniciativas sobranceiras que mantiveron vivo o facho da nosa identidade”. [Un artigo de Armando Requeixo]

[ENTREVISTA] LUZ PICHEL, autora de “Alen, alén”

Luz Pichel ten novo libro, un libro raro, como todo os anteriores, un poemario que supón un novo chanzo nese espazo que ensaia para reescribilo todo, e diferente. Apenas se temos exemplos dunha radicalidade como a dela na poesía actual. Luz decide situarse no lugar incómodo da fronteira e transitar sen medo as zonas de conflito, entendidas como ela mesma di, como lugar de discusión e de busca dalgunha maneira de verdade. Luz atrévese a facer entrar no poema a nosa realidade mestiza, ousa pór o dedo na chaga das violencias que constitúen a nosa identidade e tamén, e por iso mesmo, dános armas para a emancipación.

[ENTREVISTA] MARCOS NINE, director de cine

“A virxe roxa”, último filme de Marcos Nine, reconstrúe a utopía imaxinada por Aurora Rodríguez para a súa filla, a célebre Hildegart, educada para converterse en modelo de muller emancipada. Enfiando entrevistas con secuencias de películas moi diversas daqueles anos 20 e 30 a través dunha voz en off, ármase este artefacto fílmico que vén de gañar o premio Mestre Mateo ao mellor documental. [Por Fernando Redondo]