Quince anos despois: a cultura galega fronte ao espello
Quince anos despois de formular unha folla de ruta para a cultura galega, persisten as mesmas preguntas que daquela quedaron sen resposta. Entre a falta de avaliación, a perda de ambición institucional e os desafíos dun mundo transformado pola intelixencia artificial e a globalización, o sistema cultural galego semella atrapado entre a inercia e a necesidade urxente de repensarse.
A Xunta de Paz de Trump
Donald Trump impulsa a "Xunta de Paz", unha organización alternativa á ONU que concentra o poder executivo na súa figura con carácter vitalicio. Mais o proxecto de Trump non é senón unha estratexia para liquidar o multilateralismo tradicional, impoñendo unha lóxica transaccional e de forza onde o dereito internacional queda subordinado ao pacto entre potencias e ao control financeiro de Washington.
A axenda do equilibrio estratéxico
O 2026 será un ano de transición nun mundo cada vez máis disputado, onde a competencia xeopolítica, a incerteza económica, a pugna tecnolóxica e os desafíos globais se entrelazarán.
Pulverizando ese tópico de que os galeguistas non miran mais aló do Padornelo, Castelao ofrécenos no Sempre en Galiza un moi rico e estruturado pensamento internacional, mostrando unha notoria comprensión das tendencias da época e do papel que o galeguismo debía desempeñar naquel tempo.
Trump e a orde global de comenencia
Donald Trump non demorou en mostrar as cartas credenciais deste seu segundo mandato que semella centrado en dous eixes principais: o incremento do poderío económico do país e a redución de riscos para a seguridade nacional. No fondo, todo apunta a China, “o adversario máis grande e avanzado ao que se enfrontou nunca os Estados Unidos”, segundo a letanía que o Pentágono repite como un mantra.
Trump II: un mundo en vilo?
Para comprender os posibles escenarios que se aventuran tras a vitoria de Donald Trump, conversamos con Robert Matthews, Ph.D da New York University e especialista na política exterior estadounidense; Mariano Aguirre, membro asociado de Chatham House (Londres) e autor de Guerra Fría 2.0 (Icaria, Barcelona, 2023); Mónica Hirst, profesora da universidade Torquato di Tella e investigadora do IESP-UERJ; e Carolina Jiménez, presidenta da Oficina en Washington para Asuntos Latinoamericanos (WOLA, siglas en inglés).
Nun momento de grandes tensións en ascenso, que o liderado estadounidense recaia nos sectores de menos apego democrático da dereita republicana multiplica as incertezas e os riscos de consumar crises severas de todo tipo a escala global. Con todo, o dramático dilema que suxire na propia sociedade estadounidense pode aínda alentar unha resposta cívica activa. A día de hoxe, o único freo que resta para conter a marea autoritaria.
A “orde internacional baseada nas (miñas) regras” é unha narración que nos últimos tempos os EUA., a UE e toda a chamada orde liberal utilizaron para rexeitar calquera alteración substancial que puidese proporcionar un amparo lóxico e obrigatorio aos cambios experimentados en a situación internacional das últimas décadas, especialmente despois do fin do mundo bipolar. Na práctica, esta orde responde á vontade de preservar unha hexemonía excluinte.
A Nova China fai historia
Que a China non é perfecta é cousa sabida. O politicamente correcto é que esa categoría só estea ao alcance das democracias liberais. Non obstante, ao celebrar os seus 75 anos, calquera pode concluír que o seu percorrido histórico recente non ten parangón.
Os dilemas das eleccións estadounidenses
A candidatura de Harris suxire a continuidade das políticas de Biden no substancial e unha moderación quizais en aspectos como a inmigración e o aborto, temas que van figurar na axenda da campaña en primeiro plano. Harris, sen diferenzas na economía con Biden, podería ser máis progresista na promoción das redes de seguridade social como Medicaid, Medicare, etc, con políticas públicas máis atrevidas aínda que ben lonxe de calquera veleidade que poidamos considerar meramente socialdemócrata para os parámetros europeos.
