Abandonar os combustíbeis fósiles na península Ibérica antes de 2040 xa non pertence ao terreo da utopía. Un estudo impulsado por Greenpeace debuxa unha transición baseada na eficiencia, as enerxías renovábeis e a suficiencia, capaz de reducir emisións, reforzar a autonomía enerxética e mellorar o benestar social sen comprometer os espazos naturais máis valiosos.
Nada hai máis prioritario para contribuírmos a mitigar a crise climática global que abandonarmos canto antes os combustíbeis fósiles. Porén, a Lei do Clima que se vén de aprobar no Parlamento galego nin sequera os menciona.
Gábase moito a Consellaría de Medio Ambiente e Cambio Climático de as emisións de GEI no noso país teren baixado moito máis que no conxunto do Estado español. Falso. A diminución das emisións de gases de invernadoiro rexistrada no territorio español con respecto a 1990 está moi ligada á substitución practicamente total do carbón no sector eléctrico. As emisións asociadas ao uso do petróleo e, sobre todo, do gas fósil, medraron. Como o carbón é moito máis intensivo en emisións, o seu colapso compensou o incremento das emisións inducido polo maior uso de petróleo e gas fósil.
A Xunta pretende presentar a DIA da fábrica de Altri para a produción de fibra téxtil a partir de madeira de eucalipto como a proba irrefutábel de que é ambientalmente aceptábel, “porque así o din os técnicos”. Mais non hai DIA totalmente allea á política, mais aínda cando existe un posicionamento gobernamental previo forte ao respecto da iniciativa avaliada.
Vén de concluír en Bakú (Acerbaixán) a chamada COP29, un cumio climático máis celebrado ao abeiro das Nacións Unidas. A avaliación deste non difire moito do de calquera dos 28 anteriores. Os seus acordos poden cualificarse como insuficientes e serodios. Mais tamén poderiamos considerar a COP como un fracaso ou unha traizón, se contrastamos os seus cativos resultados coa dimensión e urxencia do desafío climático.
A disputa política actual arredor de SOGAMA vai de repartir entre partidos e institucións as responsabilidades e os custos asociados ao pertinente aumento do prezo do tratamento dos residuos domésticos que, por certo, afectará tamén os sistemas diferentes de SOGAMA (Nostián, Barbanza), con excesivos niveis de vertido. Todos e todas coñecen ben o que poden facer onde gobernan para conteren o “tarifazo” económico-ambiental do lixo: aumentar a recolla selectiva para reciclar máis e incinerar e verter menos. Abofé que teñen moito traballo pendente. Ou máis ben temos, porque tamén importa moito o que fagamos nós nos nosos fogares.
Se a mitigación da crise climática se tivese tomado en serio, o carbón, moi intensivo en emisións de CO2, teríase abandonado en 2010, non en 2023. E hoxe estaría moi próximo o fin dos ciclos combinados, principal razón de ser da regasificadora. Mais é agora precisamente cando están no seu mellor momento. Liderando as emisións industriais galegas de CO2 xunto coa refinaría de petróleo de Repsol. E con Reganosa de parabéns.
O Día da Depredación Enerxética é un concepto creado polo Observatorio Galego da Acción Climática (OGACLI) que pretende visualizar a enorme dependencia da sociedade galega de enerxía fósil importada, realidade a miúdo eludida pola tendencia xeral a pór o foco só na electricidade, que é un vector e non unha fonte de enerxía. Unha adición á enerxía fósil da que tamén apenas se fala ao abordar a cuestión climática. A pesar de que a transformación e o consumo de enerxía fósil é a causa do 71% das emisións galegas de gases causantes de cambio climático (2021).
Máis vale feito que perfeito
O Pleno do Parlamento Europeo deu luz verde ao Regulamento para a Restauración da Natureza. Aínda cun longo camiño por percorrer, é xa un triunfo sobre o negacionismo das dereitas e terá ademais unha incidencia significativa no uso da terra e do mar.
Aínda que pendente de ratificación polo Consello da UE, o pleno do Parlamento europeo deu un primeiro paso importante coa aprobación do Regulamento de Restauración da Natureza.
