ALTRI, economía de guerra e Galicia como territorio de sacrificio
A fábrica de celulosa que ALTRI pretende instalar preséntase como parte da chamada “bioeconomía”. Pero esta linguaxe amable agocha unha realidade incómoda: a celulosa de alta pureza que se produciría é tamén materia prima para cadeas industriais que inclúen a fabricación de explosivos, munición e propelentes militares.
ALTRI: a codicia insaciable
A manifestación do 15 de decembro representa a culminación -de momento- da contestación popular á implantación do proxecto da pasteira na Ulloa. Científicos e científicas de diversas disciplinas argumentaron tamén en contra da instalación. Visto o visto, se ao goberno galego lle quedara un ápice de dignidade, non cabería outra medida máis racional, sensata e democrática que a da paralización inmediata. Pero non. O goberno galego insiste teimudamente nas súas supostas bondades.
O ilustrado frances Jeán de la Bruyere publicaba en 1687 o seu maxistral libro “ Les caractéres ou les Möeurs de ce siécle”. Nel sostén entre outros argumentos o de que “ Todo xa foi dito e chegamos demasiado tarde…”. E é que efectivamente, dende entón e ata hoxe, na produción de pensamento en xeral, pero tamén no urbanístico, hai unha alta compoñente tautolóxica. E esta é exactamente a miña sensación cada vez que escribo ou falo de territorio e vivenda en Galicia.
![[Para outra teoría das catástrofes] O capitalismo mata](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2024/11/dina-valencia-inundacion.jpg)
[Para outra teoría das catástrofes] O capitalismo mata
Malia existir atinadas análises, lexislación “ad hoc”, medios económicos e intelixentes propostas para palialas e incluso para evitalas, periodicamente asistimos a catástrofes de todo tipo con cada vez máis graves consecuencias. Que é o que fai que unha e outra vez rompan as balsas tóxicas das mineiras? Por que xigantescos petroleiros sofren accidentes causando contaminantes verteduras? Por que grandes inundacións asolagan extensas zonas poboadas coa dramática consecuencia de centos de vítimas? Son algunhas das preguntas ás que este artigo busca resposta.
Vén de ser aprobada a Lei de Recursos Naturais de Galicia. Unha lectura crítica deste proxecto publicada en TEMPOS o pasado mes de xullo puña xa en dúbida o obxectivo declarado de que “os froitos do aproveitamento dos nosos recursos naturais revertan en Galicia”.
O territorio dos Eidos
Cúmprense neste outono 25 anos do pasamento de Uxío Novoneyra e no 2025 cumpriranse 75 da publicación de Os Eidos. E neste ano actual, tamén os 150 da construción da súa natal Casa da Fonte. Estas efemérides son a escusa para facer unha releitura do poemario dende a perspectiva das súas referencias espaciais, xeomorfolóxicas, microtoponímicas, territoriais, arquitectónicas e construtivas para facer unha achega máis a unha obra na que se solapan tantas capas de significados e leituras, que a convirten de facto nun fondo e rico palimpsesto.
A Lei do Litoral, ratificada: Logro competencial, arma degradante
A Lei Galega do Litoral vén de ser ratificada polo Tribunal Constitucional. Malia ser un logro competencial que reforza o autogoberno do país. Porén, o seu articulado non repara no que a súa aplicación pode comportar no plano medioambiental e no das actividades marisqueiras e pesqueiras artesanais.
Hai case dúas décadas, os prestixiosos urbanistas Nuno Portas e Juan Luís Dalda lamentaban a falta de planificación do territorio galego. Unha visión que resulta aínda hoxe plenamente vixente cando seguen en vigor varias leis que xa ordenan o litoral, ademais das estatais de costas, de portos, e de cambio climático e transición ecolóxica, coas que o anteproxecto de Lei do Litoral que se discute hoxe entra en colisión. [Un artigo de Xosé Allegue e Esperanza Costa]
