Amada Traba, Priscila Retamozo , Chis Oliveira. Autoras de ‘Las trampas de la pornografía’
As autoras de Las trampas de la pornografía explican como o acceso dixital masivo converteu o porno na principal fonte de información sexual para menores. Denuncian a "pornificación cultural" que mercantiliza os corpos e normaliza a violencia. Propoñen recuperar o erotismo e unha educación afectiva integral como ferramentas para que a mocidade cree vínculos sans fóra do mercado.
![[Alén dos espellos] A representación da espiritualidade relixiosa no cine](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/03/os-dez-mandamentos-1080x675.jpg)
Xa teño falado aquí da dificultade que se pode observar no cine (moi especialmente no chamado cine comercial) para representar determinados aspectos da complexidade da vida real. Por caso, o traballo e as pescudas intelectuais (“Parthenope ou da dificultade de ser sexi e intelectual no cine”). O mesmo se pode dicir da relixiosidade e da vida espiritual. E non porque sexa algo pouco cultivado.
Coma o autor revela na primeira páxina, este libro é a recompilación dos artigos por el publicados no xornal El Progreso de Lugo, desde o ano 2012, nos que afronta moi diversos temas. Poderíase logo sospeitar que estamos diante dunha miscelánea, carente de calquera...
Falamos con Teresa Oñate y Zubía, discípula e colaboradora de Gianni Vattimo, de quen foi principal introdutora en España e países latinoamericanos. Actualmente Catedrática da UNED na área de Teoría do Coñecemento, Ontoloxía e Hermenéutica, é Co-Directora da Cátedra Internacional de Investigación en Hermenéutica Crítica HERCRITIA e do Grupo de Investigación Internacional da ONLENHERES (Ontoloxía. Linguaxe. Hermenéutica. Estética). Teresa Oñate é, na actualidade, unha figura de referencia indispensable no eido da hermenéutica filosófica.
![[Alén dos espellos] Sobre o estrelato feminino](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/02/una-batalla-tras-otra-teyana-taylor2-1080x675.jpg)
Mentres ía rematando de escribir a anterior entrega do Alén dos espellos (A invasión dos bárbaros) decateime de que, ao enumerar a presenza de “estrelas” nos dous filmes comentados (Una batalla tras otra e Eddington), resultou que todas eran homes.
Pertenzo a unha xeración que, na súa infancia, aínda viviu a alternancia estacional dos xogos colectivos porque, nos anos cincuenta e sesenta, polo menos nas vilas, os rapaces e as rapazas (case sempre, cada quen polo seu lado) xogabamos en grupo e na primavera...
![[Alén dos espellos] A invasión dos bárbaros](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/01/una-batalla-tras-otra-1080x675.jpg)
Saín de ver dúas películas imitando a frase de Asterix e Obelix, os dous irredentos galos: “Están tolos estes americanos”. Porque agora, ben se sabe (e, para quen o dubide, o novo emperador laranxa llelo lembra diariamente), o Imperio é americano.
Isabell Lorey, politóloga. Para alén da democracia representativa, por unha democracia en presente
A conversa que TEMPOS NOVOS mantivo con Isabell Lorey xirou predominantemente arredor do contido da súa obra Democracia en Presente. Un concepto de democracia que se ofrece como unha alternativa á democracia liberal, inspirado nas experiencias dos movementos sociais que desde finais do pasado século e o que levamos do actual se veñen producindo en moitos países.
![[Alén dos espellos] Da violencia, os heroes e a atracción do abismo](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2026/01/adolescencia-serie-violencia-1080x675.jpg)
Hai quen pensa que alá, nos despachos acristalados dos executivos de Hollywood, e acolá, nos menos glamourosos das produtoras europeas, unhas mentes perversas conspiran para trocarnos a todos en asasinos en serie. Eu creo, máis ben, que se nos venden historias de violentos psicópatas, cínicos ladróns e brutais violadores é porque saben que hai un público ansioso por mercalas.
![[Alén dos espellos] Ciencia ficción capitalista ou o secuestro do futuro imaxinado](https://temposdixital.gal/wp-content/uploads/2025/12/star-trek-1080x655.jpg)
O capitalismo trae a fin do mundo mais o capitalismo persiste alén desa fin. Non alimentan este destrutivo imaxinario os máis dos relatos de ciencia ficción que consumimos como inocuos?
