O suposto renacemento nuclear contrasta coa realidade dos datos. Altos custos, longos prazos, residuos radioactivos e unha competitividade cada vez menor fronte ás renovables cuestionan o futuro dunha tecnoloxía presentada como solución climática.
O suposto renacemento nuclear contrasta coa realidade dos datos. Altos custos, longos prazos, residuos radioactivos e unha competitividade cada vez menor fronte ás renovables cuestionan o futuro dunha tecnoloxía presentada como solución climática.
As borrascas e outros fenómenos meteorolóxicos extremos están a sinalar a vulnerabilidade na que nos atopamos. A infraestrutura do século XX non parece que poida servir para un clima do século XXI, por múltiples cuestións: as redes eléctricas son incapaces de soportar carga de xeo, as drenaxes urbanas satúranse coas choivas torrenciais, o transporte colapsa.
Dez anos despois, as emisións e temperaturas globais mantéñense en máximo históricos, e en 2024 excedeuse 1,5ºC, que era o límite que o Acordo de París viña expor para finais do presente século.
Foros como os COP son necesarios, pero cabe preguntarse se, no seu formato actual, van achegar solucións reais.
Levamos vinte e nove COP, desde que se asinou a Convención Marco de Nacións Unidas sobre o Cambio Climático en 1992. Hai preguntas que se fai moita xente: para que serven? Teñen que reformarse?
En momentos tan escuros como os actuais, cando gobernantes sen ningún tipo de escrúpulos como Donald Trump, Benjamín Netanyahu e Vladimir Putin invaden países en nome da paz sen importarlles asasinar ou mutilar nenos e nenas e esmagar todo o que atopan, cando líderes...
Un ano logo do paso da DINA, as autoridades non tomaron as medidas precisas para que unha das peores catástrofes climáticas da historia recente de España e Europa non volva repetirse
Nos últimos 75 anos o uso de plásticos multiplicouse por 200, sobre todo por fabricar produtos en envases de usar e tirar que responden a cuestións de rendibilidade económica. Antes diso, as sociedades puideron alimentarse e abastacerse sen necesidade deses derivados do petróleo.
Máis de 40 anos de verteduras nucleares na costa galega
Pasaron máis de 40 anos para que unha expedición científica solvente iniciara o mapeo e a inspección dos 200.000 barrís radioactivos que descansan na Foxa Atlántica, a uns 600 quilómetros da costa galega.
O Estado español afronta o reto de adaptarse para sobrevivir nun clima radicalmente diferente, perante escenarios inéditos de calor, seca e perda de biodiversidade que redefinirán a vida, a economía e mais a saúde pública.