Fronte ao enfoque integrador das outras CCAA que buscou harmonizar os intereses derivados da propiedade con outros intereses constitucionalmente protexidos (o dereito á vivenda ou a protección do ambiental), a actual narrativa institucional galega parece contrapoñer a “propiedade” coa súa propia función social. Un marco discursivo que enfronta as medidas de protección dos dereitos coa propiedade e o benestar dos mercados.


Do estatuto do 36 á lei de vivenda de 2012: mirar o pasado para deseñar o futuro da política pública galega de vivenda




