Entramos nunha especie de caixa negra, que non é grande. Somos, aproximadamente, unha vintena de persoas, ocupando todas as cadeiras das tres ringleiras que forman os tres lados do cuadrilátero. No centro, moi cerca de nós, hai outra caixa negra cunha manivela por un...
Mercedes máis eu, é unha alianza pola conexión co feminino que habita en nós, e incluso co que está alén dos xéneros e de calquera compartimento estanco. Ten algo de ritual ou de conxuro que nos desconxestiona o ser e o pensar, que desfai nós e solta rixideces, que nos leva a lugares des-alleadores.
Adorei este espectáculo de circo porque o protagonista, Rogelio, é un pobre “friki” que cumpre 33 anos e ao que non lle vai ninguén á festa de aniversario. O protagonista é un perdedor nato, un anti-protagonista, un anti-heroe, un anti-guapo, o rapaz ao que lle...
O misterio pode dar medo, porque supón enfrontarse ao descoñecido, pero tamén exerce unha atracción inevitable. Iso é o primeiro que me suscita un título como A serie clopen, unha máis que necesaria incursión do Centro Dramático Galego na produción circense autóctona....
Non era sen tempo que teatro e música de noso se xuntasen dentro da programación dunhas festas importantes! E así aconteceu no final das de María Pita da Coruña, o 24 de agosto de 2025, na praza que leva o seu nome. Alí puidemos asistir á recuperación dun xénero...
A cultura da morte en Galiza sempre estivo a rentes da cultura da vida, non só polas lendas ou os monumentos megalíticos, como o dolmen de Dombate, senón tamén pola simboloxía da terra do solpor, por onde morre o sol, o Finis Terrae para os romanos. De Fisterra...
A vitoria de Iria Pinheiro, co seu espectáculo así titulado: Vitória, podería ter sido a xustiza polo palco (tipo a xustiza pola man), pero non. A calidade humana e a empatía profunda de Iria desbotan o exercicio escénico da vinganza ou do rancor. Pola contra,...
Van once edicións de Escenas do Cambio, o festival de teatro, danza e arte en acción da Cidade da Cultura. Unha cita que, como o seu propio nome indica, se caracteriza por unha programación que vai alén dos formatos máis tradicionais do que adoitamos entender por teatro ou danza. Dos festivais de artes escénicas que hai na actualidade en Galiza este é o que ofrece propostas máis desafiantes, no que se refire ás linguaxes escénicas, á enxeñaría do espectáculo e aos pactos de xogo que se establecen coa recepción.
O teatro dramático, que lle pon un espello ao mundo, tense ocupado dos conflitos arredor do mundo laboral. Pero poucas veces o conseguiu facer dun xeito non só crítico e humorístico, senón tamén rompendo o espello, xerando un movemento, no máis amplo sentido do termo,...
O grupo Chévere sempre nos sorprende, fiel a un compromiso artístico e político. Artístico porque non se acomodan nun xeito de facer teatro e político porque todas as súas pezas nos interpelan ideoloxicamente, sen necesidade de darnos leccións. Helen Keller, a muller...
