Un malentendido popular e recorrente sostén que non hai nada máis incompatíbel que o artista e as institucións, a irreverencia anárquica fronte a oficialidade solemne e protocolaria. Esa percepción responde menos á realidade que a estereotipos, na práctica compleméntanse como a man e a luva.
As maiorías absolutas do PP acostumáronos a unha paisaxe institucional de Estado Profundo, o enraizamento dunha administración non só paralela senón clandestina, incompatíbel coa rendición de contas nunha democracia. Esta práctica apóiase na lóxica de que un goberno...
A violencia lenta
Exportar a merda para quitala da vista e poder continuar a producila é un exemplo descarnado de prácticas que non nos son alleas. Co criterio de Lawrence Summers, ex economista xefe do Banco Mundial, Galiza estaría máis preto do Golfo de Guinea que de Los Angeles.
Parte da popularidade do profesor Bastos vén de saber presentar a complexidade económica coma unha novela picaresca enxebre de tipos que relean polo prezo do xato e bendicen o trato cun aperta de mans, neto de viño e ración de polbo, relato de David contra Goliat, o sentido común do paisano a ensinarlle catro cousas á ciencia económica a base de retranca.
Tempos en que os telexornais consisten en fomentar a salivación enlazando o bombardeo dunha maternidade coa mellor torrixa de Madrid ou se dilucida definitivamente se a tortilla mellor con ou sen cebola. Pensabamos que nada nos podía sorprender, xa o viramos todo....
A disonancia neoliberal (e VI)
Para rematar esta serie de artigos, achegaremos un resumo e unha perspectiva literaria. De que falamos cando falamos de disonancia neoliberal? Compre partir da complexidade e evolución léxica dos termos, dado que políticas da democracia cristiá capitalista de hai 70 anos considéranse hoxe comunismo.
A disonancia neoliberal (V)
O neoliberalismo é un afloramento do subconsciente capitalista, o que este tiña en mente e non se atrevía a verbalizar. O gurú Peter Thiel anuncia que “democracia e liberdade deixaron de ser compatibeis” ou “a competencia é para perdedores... o monopolio é a condición...
A disonancia neoliberal (IV)
O neoliberalismo di querer que o Estado quite as súas mans porcas do mercado. Os demócratas, que o mercado quite as mans porcas do Estado. Pode parecer o mesmo, un palíndromo. O mercado quere que a democracia non interfira no carácter discrecional e as relacións de...
A disonancia neoliberal (III)
As teorías económicas neoliberais non buscan facer números e cadrar as contas. O obxectivo é traducir un programa político a números e relatos morais, a matemáticas e literatura, o programa é a lexitimación da inxustiza social en favor das oligarquías. Un exemplo, os...
A disonancia neoliberal (II)
O capitalismo morreu, todo está permitido. O descarrilamento comezou hai medio século, tras un cambio de agullas que o converteu nun accidente á espera de consumarse, o neoliberalismo. Nas décadas seguintes cada paso dos reguladores consistíu en quitarse do medio ou...
