Un malentendido popular e recorrente sostén que non hai nada máis incompatíbel que o artista e as institucións, a irreverencia anárquica fronte a oficialidade solemne e protocolaria. Esa percepción responde menos á realidade que a estereotipos, na práctica compleméntanse como a man e a luva.

As maiorías absolutas do PP acostumáronos a unha paisaxe institucional de Estado Profundo, o enraizamento dunha administración non só paralela senón clandestina, incompatíbel coa rendición de contas nunha democracia. Esta práctica apóiase na lóxica de que un goberno...