Durante medio século, o neoliberalismo foi o credo indiscutido da elite global. Nacido das cinzas de Bretton Woods, santificou a emancipación do capital financeiro das cadeas reguladoras do New Deal. O seu xenio non residía na orixinalidade, senón na actitude.
Ao contrario de Adam Smith ou John Stuart Mill -que se preocupaban precisamente por cando os mercados podían fallar-, os neoliberais declararon o mercado infalible. Mesmo cando Wall Street afundiu as nosas economías, insistiron en que a intervención dos mortais só empeoraría as cousas. Iso víñalles perfectamente aos financeiros. Pero esa era rematou.
Unha nova forma de capital está a ascender: o capital nube-máquinas algorítmicas interconectadas que conceden aos seus propietarios poderes extraordinarios para modificar o noso comportamento. E así como os financeiros precisaban do neoliberalismo, os señores tecnolóxicos de hoxe precisan dunha nova ideoloxía para lexitimar o seu dominio. Eu chámoo tecno-señorismo.
A nova ideoloxía xa está aquí. O tecno-señorismo muta o transhumanismo, do mesmo xeito que o neoliberalismo mutou o liberalismo clásico.
O traballo do neoliberalismo era proporcionar unha cobertura ideolóxica e pseudocientífica para a reciclaxe incesante de dólares a través dos déficits dos Estados Unidos. O traballo do tecno-señorismo é moito máis radical: proporcionar a cobertura ideolóxica para colonizar todo -o esforzo humano, as institucións do Estado e o propio Wall Street-.
Consideremos as tres frontes. Primeiro, o tecno-señorismo debe lexitimar a substitución de seres humanos falibles e rebeldes por capital nube en todos os ámbitos, desde a medicina ata a tradución de poesía ou a crianza dos fillos. Por que? Porque canto máis profunda sexa a penetración, maiores serán as rendas nube para a clase tecnofeudal.
Segundo, debe lexitimar a colonización do Estado privatizando datos públicos, conectando sistemas coa Axencia Tributaria e o Pentágono, como xa fixeron o DOGE de Elon Musk e Palantir de Peter Thiel.
Terceiro, debe lexitimar a colonización de Wall Street, fusionando o capital nube cos servizos financeiros para crear unhas finanzas nube sen restricións fóra dos mercados tradicionais.
A nova ideoloxía xa está aquí. O tecno-señorismo muta o transhumanismo, do mesmo xeito que o neoliberalismo mutou o liberalismo clásico. Substitúe o Homo Economicus neoliberal por un HumAIn amorfo -un continuo humano-IA- e substitúe o mercado divino por unha nova divindade: o algoritmo divino, facendo obsoletos os mercados descentralizados en favor dun emparellamento centralizado ao estilo de Amazon.
As repercusións son abraiantes: vixilancia omnipresente, selección automatizada de obxectivos nos campos de batalla, inestabilidade macroeconómica (xa que as rendas nube destrúen a demanda agregada), o fin da democracia mesmo como ideal (celebrado por Peter Thiel) e a morte das universidades substituídas por aumentos personalizados mediante IA.
E, porén, a fealdade completa do tecno-señorismo vese mellor non na teoría abstracta, senón nos manifestos non pronunciados da súa vangarda.
Un chío recente de Palantir expón con orgullo o seu programa tecno-señorista. Lendo entre liñas, queda dolorosamente claro que Silicon Valley recoñece a súa inmensa débeda coa clase dominante que rescatou banqueiros criminais mentres destruía os medios de vida da maioría dos estadounidenses. De feito, proclámao aos catro ventos: defenderá esa clase dominante ata a morte -literalmente- en nome, supostamente, dunha maioría á que trata con desprezo.
Ao mesmo tempo, Palantir ten os ollos postos en diversos paquetes de rendas. Por exemplo, está a mirar cara á Apple Store, salivando ante a idea de substituír o teu iPhone por un dispositivo que disolva o pouco que queda da túa privacidade. Palantir non regala nada; pola contra, medra sementando medo e vendendo unha falsa sensación de seguridade. Glorifica a forza bruta. A ética é cousa de parvos, proclama. O que Occidente necesita é máis software asasino de Palantir.
Palantir traballa sen descanso para equipar os marines estadounidenses con robots asasinos que eliminan os poucos restos de xuízo ético que lles quedan.
Os robots asasinos impulsados por IA están a chegar, e a tarefa de Palantir é obter enormes beneficios construíndoos primeiro e facendo preguntas despois. Os tratados internacionais que limiten este tipo de armas deben evitarse a toda costa. Todo pobre desgraciado sen contactos para evitar as trincheiras será recrutado, así que esquecede pagar un salario aos soldados estadounidenses. Todas as fontes de ingresos deben converxer en Palantir, onde os accionistas obteñen beneficios mentres os non accionistas son os que morren.
Palantir traballa sen descanso para equipar os marines estadounidenses con robots asasinos que eliminan os poucos restos de xuízo ético que lles quedan. No fronte interno, a sociedade estadounidense debe quedar totalmente incapacitada para manter calquera debate que limite a capacidade de Palantir para eliminar toda oportunidade restante de rexeitar a elección de obxectivos feita polo seu software. Os empregados públicos deben ser despedidos en masa -agás uns poucos aprobados por Palantir e pagados con salarios enormes polos contribuíntes-.
No ámbito político, Palantir sostén con firmeza que Donald Trump debe ser beatificado por se entregar ao servizo público. Non perdoarlle todo a xente como Trump pon en risco a nosa alma, sen mencionar a posibilidade de que aparezan funcionarios que poidan limitar os poderes malévolos de Palantir. A política debe parecerse á IA, desprovista de empatía humana. Aqueles que pretendan salvar a súa alma na política deben ser enviados ao gulag sen demora.
Hai persoas demasiado ansiosas por acelerar a desaparición de Palantir, sinala a compañía. Deberían reconsideralo, ou atérense ás consecuencias. Mentres tanto, a empresa debe ser felicitada por desenvolver armas de destrución masiva non nucleares, listas para engadir á perspectiva dun Armagedón nuclear novas ameazas impulsadas por IA contra a existencia da humanidade.
Como empresa patriótica, Palantir está inmensamente orgullosa de que ningún país na historia cometese, en nome do progreso e da liberdade, tantos crimes de guerra como os Estados Unidos. Isto pode ter algo que ver co feito indiscutible de que América ofrece unha liberdade infinita a empresas como Palantir para obter enormes beneficios inflixindo tanto dano á humanidade. Na mesma liña, o fascismo alemán e xaponés debe volver ser grande. A desnazificación foi unha “sobrerreacción” pola que Europa está agora pagando un alto prezo. O pacifismo xaponés tamén debe ser eliminado inmediatamente.
Dirixíndose aos cidadáns estadounidenses máis escrupulosos, os directivos de Palantir exhórtanos a aplaudir a aqueles que monopolizan todo mediante xenerosos contratos gobernamentais. O que é bo para os seus beneficios debe ser excelente para América. En canto aos multimillonarios, non deben conformarse cos seus miles de millóns. Deben esforzarse por ser aínda máis obscenamente ricos promovendo grandes relatos que convenzan os pobres de usar a súa liberdade para concederlles máis poder aos multimillonarios. E, de paso, engaden: “Palantir ama a Elon”, especialmente o seu gran relato inspirado no apartheid.
As figuras públicas banais son estupendas mentres lle dean a Palantir contratos suculentos. As figuras públicas pintorescas que fagan o mesmo tamén son benvidas.
Derrubando aínda máis barreiras éticas, Silicon Valley debe ser libre para facer nas cidades estadounidenses o que fixo en Gaza. Algúns políticos parecen reticentes a concederlle a Palantir o dereito a aniquilar todas as liberdades civís e dereitos humanos restantes. Eles tamén deben ser silenciados. A rede de Epstein debe ser esquecida, para que xente encantadora como Trump e os Clinton non se vexa disuadida de entrar no goberno. O espazo público debe quedar libre de escrutinio, salvo cando entren nel subversivos como Sanders ou Mamdani.
As figuras públicas banais son estupendas mentres lle dean a Palantir contratos suculentos. As figuras públicas pintorescas que fagan o mesmo tamén son benvidas. As masas precisan moito máis opio porque parece que non están suficientemente intoxicadas para que Palantir poida perseguir a súa subxugación completa sen obstáculos. Cuestionar a superstición organizada é, neste contexto, intolerable e debe rematar. É hora de recuperar a xerarquía racial de Hitler, con os fundadores de Palantir e Elon no seu cumio ario.
A idea de que está mal xulgar alguén pola cor da súa pel, etnia ou relixión debe ser abandonada. Os negros, os musulmáns, a maioría dos asiáticos e, por suposto, as mulleres, son untermensch inferiores. Durante medio século, os homes occidentais resistiron poñer estes subhumanos no seu lugar en nome da inclusión. Foi un erro. Os subhumanos nunca deben ser aceptados, excepto como serventes ou provedores de servizos sexuais -polo menos ata que Palantir e Tesla poidan perfeccionar os nosos androides, momento no que se volverán innecesarios-.
Isto é o tecno-señorismo. Non é unha hipérbole. É a ideoloxía que xa se está escribindo en código, contratos e mísiles Tomahawk. O neoliberalismo morreu. O que vén despois fará que a Gran Crise Financeira de 2008 pareza un picnic. A única cuestión é se un número suficiente de nós o recoñecerá antes de que o algoritmo divino faga imposible recoñecer calquera cousa -ou a calquera- máis alá da nube.
Este artigo foi publicado orixinalmente en The Point
