Carta de axuste
E digo eu…
A velas vir
Cara B
Luz de gas
As Claves
Carta de axuste
E digo eu …
A velas vir
Luz de gas
Cara B
Fiadeiro
Trump, Infantino e o negocio da desorde mundial
O Mundial de 2026 deixa de ser só un acontecemento deportivo para converterse nun espello da nova orde global. Entre o liderado personalista de Trump, a FIFA de Infantino e o declive do multilateralismo, o fútbol aparece como un negocio político onde o espectáculo serve para lexitimar o poder e ocultar as súas contradicións.
León XIV asumiu o custo reputacional que para a Igrexa dos pobres e dos máis vulnerábeis comportou o exhibicionismo populista e propagandista deseñado pola Conferencia Episcopal rouquista, a cambio de conseguir o que priorizou para a igrexa española na axenda desta viaxe.
A democracia pode erosionarse sen tanques nas rúas nin golpes militares. A combinación de presión mediática, activismo xudicial, poder económico e mobilización política emerxe como unha ameaza capaz de alterar a vontade popular e debilitar as institucións desde dentro.
Mentres Washington endurece a presión sobre Cuba en nome da democracia e os dereitos humanos, en boa parte de Centroamérica multiplícanse as denuncias por autoritarismo, persecución política e deterioro social sen provocar unha reacción semellante. A comparación revela unha evidente dobre vara de medir na lectura occidental da rexión.
A universidade continúa a presentarse como a gran ferramenta de mobilidade social, mais os datos galegos amosan unha realidade menos esperanzadora. A maioría do alumnado procede de fogares con estudos superiores, mentres os fillos e fillas de familias non universitarias seguen infrarrepresentados. Ata que punto a educación superior funciona como ascensor social ou como mecanismo de reprodución das desigualdades?
Millóns de euros transferidos dos petos da cidadanía ás contas de resultados da banca, centos de milleiros de afectados e unha batalla xudicial que acabou consolidando a impunidade. O caso do IRPH amosa como determinadas interpretacións dos tribunais poden converter a protección dos consumidores nun obxectivo practicamente inalcanzábel e reforzar os privilexios do poder financeiro.
Entre o endurecemento do bloqueo estadounidense e as limitacións dun sistema político e económico cada vez máis cuestionado, Cuba atravesa unha das crises máis profundas da súa historia recente. Soberanía, democracia, pobreza e dereito a decidir entrecrúzanse nun escenario marcado pola presión exterior e polas contradicións internas.
O debate sobre o financiamento territorial adoita centrarse no que reciben as comunidades autónomas, pero menos no que achegan ao sostemento do Estado. A análise dos chamados “cupos implícitos” permite medir ese esforzo redistributivo e abre interrogantes sobre os privilexios fiscais, a solidariedade interterritorial e os límites das reformas actualmente en discusión.
A reforma do financiamento autonómico abre unha oportunidade para mellorar recursos e corrixir desequilibrios históricos. Mais tamén reordena posicións de poder, alimenta receos territoriais e choca cun clima político cada vez máis polarizado. Entre a necesidade do acordo e os cálculos partidarios, o risco é que a solución volva quedar atrapada no conflito.
O trauma da infancia en Gaza, a continuidade dos ataques malia os anuncios de alto o fogo e a pasividade dunha parte de Occidente volven colocar unha pregunta incómoda no centro do debate público: ata onde pode chegar a nosa capacidade de tolerar o horror sen reaccionar?
Crise política no Reino Unido: o laborismo perde o norte
O derrubamento electoral do Labour e o ascenso de Nigel Farage revelan unha crise máis profunda ca unha simple mudanza de goberno. A fragmentación política, o legado do Brexit e a erosión do bipartidismo poñen en cuestión a estabilidade e mesmo a arquitectura territorial do Reino Unido.
Xosé Carlos Arias, economista: ‘O tempo é ouro’: finanzas lóstrego e recesión democrática
A democracia pensa en anos; as finanzas actúan en microsegundos. Entre ambos os ritmos ábrese unha fenda cada vez maior que fortalece os mercados, concentra poder nas grandes tecnolóxicas e debilita a capacidade dos Estados para responder aos desafíos do noso tempo. Son algúns dos temas sobre os que reflexiona o economista Xosé Carlos Arias nesta entrevista.
A designación da nova dirección do CGAC reabre un debate de fondo sobre a autonomía das institucións culturais. A funcionarización dos cargos directivos cuestiona os consensos construídos arredor da independencia artística e o papel da política na xestión da cultura.
Da caída do neoliberalismo emerxe unha nova orde dominada polas grandes tecnolóxicas, a IA e o control algorítmico. Entre vixilancia masiva, poder corporativo e militarización dixital, o tecno-señorismo promete transformar a democracia, o traballo e mesmo a condición humana.
A historia ensina que os imperios non adoitan aceptar pasivamente a perda de poder. Cando o seu liderado económico e político se erosiona, adoitan responder con máis agresividade exterior, maior control interno e unha crecente concentración da riqueza. Mentres a Casa Branca proclama unha nova “Idade de Ouro” para Estados Unidos, diversos indicadores e a comparación con outros imperios históricos suxiren que a primeira potencia mundial podería estar entrando nunha fase ben distinta.
