Sección

Carta de axuste

E digo eu…

A velas vir

Cara B

Luz de gas

As Claves

Sección

Carta de axuste

E digo eu …

A velas vir

Luz de gas

Cara B

Fiadeiro

Fútbol e folgas

Fútbol e folgas

A cidade da Coruña concentrou boa parte da actualidade semanal de Galicia por motivos ben distintos. Por unha banda, confirmouse que o estadio Abanca Riazor será unha das sedes do Mundial 2030. Pola outra, porque continúa unha folga na recollida de lixo que xa inundou as redes sociais de imaxes de bolsas acumuladas e mesmo algunha rata, ese compañeiro urbano no que só reparamos cando a situación hixiénica se descontrola. A alcaldesa deu un golpe na mesa e dá 72 horas para tomar medidas extraordinarias.

Gaza: un crime de guerra que pesará nas nosas memorias

Gaza: un crime de guerra que pesará nas nosas memorias

Á hora de falar de responsabilidades, a opinión pública occidental non pode negar a súa propia. A aparente indiferenza con que un sector nada desprezable está asistindo ao xenocidio dos gazatís non poderá impedir que, mais cedo que tarde, este crime de guerra pese nas nosas conciencias. As conciencias dunha opinión pública occidental que ao tempo que aplaude, e con razón, que se declare criminal de guerra a Vladimir Putin non pide o mesmo para Benjamin Netanyahu.

O suicidio dos “políticos do 78”

O suicidio dos “políticos do 78”

Debido a que naceron nos anos da transición e a súa maioría de idade produciuse nun contexto de apacible prosperidade europea, fixéronse á idea de que a democracia española dificilmente podería prescindir dos seus encantos e talentos naturais. E así foi como entre todos eles nos levaron ao momento adolescente da democracia española, que culmina co último capítulo da saga, a protagonizada por Santiago Abascal.

O medo a gobernar

O medo a gobernar

Nas conclusións políticas que nos chegan do decimo sexto congreso da UPG, cando esta formación tamén celebrou o seu sexaxésimo aniversario, aparecen como referentes ideolóxicos no horizonte “a independencia e o socialismo”. Unhas referencias que foron habilmente aproveitadas polos medios ben pagados pola Xunta de Galicia para encabezar titulares sabendo que escandalizarían a non pouca xente e que molestarían a moitos votantes do BNG. Unha utilización partidista que en non poucos casos foi escandalosamente terxiversadora. Pero, independentemente da lexitimidade de calquera reivindicación política que se faga por vías democráticas, non deixa de ser evidente que este tipo de bandeiras non benefician a unha organización (BNG) que, por caso, nas últimas eleccións autonómicas se fixou como obxectivo acada-la Presidencia da Xunta de Galicia.

Galicia, refuxio na desintegración das coalicións conservadoras

Galicia, refuxio na desintegración das coalicións conservadoras

Os ecos do terremoto político na dereita non conseguen tronzar os duros alicerces do Macizo Galaico. Na illa da estabilidade que é Galicia, o PP non queda en minoría parlamentaria, posto que non depende de ninguén cons seus 40 deputados sobre 75. Excepcións no panorama fragmentado que deixou a longa crise do sistema español de partidos, os parlamentos de Galicia, Madrid e Andalucía sustentan gobernos populares en solitario onde Vox, mesmo cando ten deputados de seu, pinta pouco. En Galicia, onde a representación do partido se limita a unha concelleira en Avión, as ameazas de Santiago Abascal soan, nunca mellor dito, a outro idioma. Neste panorama, o Goberno galego reivindicouse como “lugar de acollida”

China refai a xeopolítica global

China refai a xeopolítica global

O cumio da Organización de Cooperación de Xangai (OCX) recén celebrado en Astana, Casaquistán, veu dar un novo impulso á reordenación xeopolítica global que impulsa China, quen asume a presidencia rotatoria do organismo. A maiores, o presidente Xi Jinping aproveitou o encontro para celebrar dúas visitas de Estado, unha ao país anfitrión e outra ao veciño Taxiquistán. No primeiro, co presidente Kassym-Jomart Tokayev, que fala chinés con fluidez tras vivir na capital Beijing como diplomático soviético de 1985 a 1991, rubricou unha “asociación estratéxica integral permanente excepcional”; e co presidente taxico, Emomalí Rahmón, estableceu unha “asociación estratéxica integral da nova era”. Formulismos, dirán, pero con miga.

As desigualdades triunfantes

As desigualdades triunfantes

Estes días foi aireado un gráfico segundo o cal en Galicia se pode ser un “profesional” moi ben retribuído. O truinfalismo desta información oculta detalles que merecen unha análise máis profunda que amosa unha realidade moi diferente.

Desigualdade e singularidade

Desigualdade e singularidade

Mentres Galicia perdía unha personalidade como Justo Beramendi, o Goberno galego sumábase a unha cruzada uniformizadora que leva anos soando como un rumor de fondo en cada nova convocatoria de probas de acceso á universidade. A descentralización en España supuxo un recoñecemento da pluralidade cultural e lingüística, pero tamén social, histórica ou até xeográfica que, porén, leva moito tempo sendo posta en cuestión por sectores transversais, se ben escorados a estribor, da vida pública española. As autonomías gobernadas polo PP, incluída Galicia, fan grupo para reclamar unha ABAU común que, disque, acabe coas desigualdades no acceso á universidade en distintos puntos de España. Nunca se explica cales son esas desigualdades.

Pisos turísticos: unha nova burbulla?

Pisos turísticos: unha nova burbulla?

No auxe do alugueiro a curto prazo (pisos turísticos), están tendo unha intervención decisiva as plataformas online. Así estamos vendo como medra a oferta de vivendas privadas de uso turístico que se comercializan a través destas plataformas dixitais, xa que permiten unha moi alta rendibilidade ao reducir grandemente os custos. Unha expansión que ten como contrapartida tanto a “xentrificación” e a conseguinte desnaturalización dos espazos urbanos, que están experimentado unha crecente perda de calidade do hábitat, como un encarecemento dos prezos de adquisición ou de alugueiro de vivenda a longo prazo que veñen provocados pola a caída da oferta e que nalgunhas cidades galegas poden chegar ao 40%. Unha expansión dos pisos turísticos que ten lugar nun marcado inmobiliario onde a escaseza de vivenda en propiedade ou en alugueiro a prezos accesibles é unha constante derivada da ausencia de alternativas habitacionais. Unha situación que se viu agravada polos constantes desafiuzamentos (entre 10 e 12.000 anuais) que teñen lugar logo do estoupido das burbullas inmobiliaria e crediticia.

[A derradeira crónica política de Justo Beramendi] Democracia e esquerdas, á defensiva na UE

[A derradeira crónica política de Justo Beramendi] Democracia e esquerdas, á defensiva na UE

Puntual coma sempre desde que fai 27 anos iniciara en Tempos Novos as súas crónicas políticas e os seus artigos sobre os máis diversos aconteceres conmemorativos, Justo Beramendi enviou á revista, hai apenas dez días, a súa derradeira aportación. “Democracia e esquerdas, á defensiva na UE” é o título que el mesmo elixiu nesta ocasión, e sae publicada neste número de xullo (o 326). Unha análise das últimas eleccións europeas feita coa profundidade e o rigor, coa independencia de criterio, a pedagoxía comunicativa e o compromiso cívico que caracterizaron a súa produción xornalística (e a súa obra ensaística). Un privilexio que tiveron os lectores e lectoras da publicación, e que tivemos todos cantos traballamos neste proxecto de comunicación e información alternativa que el contribuíra a fundar canda outras 150 persoas en 1997.

Justo Beramendi, in memoriam. Risco e rebeldía   

Justo Beramendi, in memoriam. Risco e rebeldía   

Fóisenos o Justo Beramendi. De madrugada, sen avisar. E deixa entre todos nós un profundo baleiro. Persoal e intelectual. Nunca escatimou tempo e rigor na súa sempre desinteresada colaboración con institucións e entidades que demandaban del unha interpretación histórica do noso acontecer político ou sociocultural. A revista mensual Tempos Novos, e cantos formamos parte deste proxecto de comunicación que el contribuíra a fundar, contou tamén coa aportación, sempre lúcida, independente e comprometida, das súas agardadas crónicas políticas. Mes a mes, desde hai 27 anos. Do que se veu beneficiando ultimamente Tempos Dixital. Para termos unha idea globalizadora da súa personalidade e da súa obra, así como do que representou no campo historiográfico e no do compromiso cívico co seu país de adopción, reproducimos a laudatio que o director dos dous medios citados pronunciou cando Justo Beramendi recibiu no 2008 o Pedrón de Ouro, na Casa da Matanza, en Padrón.

José A. Martín Pallín, Maxistrado emérito do TS: “A situación política e xudicial é anómala”

logo-tempos-exclusivo José A. Martín Pallín, Maxistrado emérito do TS: “A situación política e xudicial é anómala”

O maxistrado emérito do Tribunal Supremo, José Antonio Martín Pallín mantén un interese e un ollar profesional sobre a deriva da xustiza en España. É unha voz destacada na defensa da amnistía e da eliminación do delito de sedición. Conversamos con el nun tempo marcado polas eleccións europeas e pola campaña política e xudicial arredor da investigación de Begoña Gómez, esposa do presidente de Goberno.

Este contido é exclusivo para subscritores
Seguir lendo
Escopetas nacionais

Escopetas nacionais

Ao facer non amnistiables os delitos de malversación, os maxistrados da sala segunda do Supremo frean en seco a lei contra a que xa se pronunciaran antes da súa aprobación no Parlamento, e tentan á súa vez pechar a vía europea para que Puigdemont non se acolla a ela. Tanto a oportunidade -cando se negocia unha investidura en Catalunya- como o argumentario utilizado -imaxinando as consecuencias económicas dunha independencia que eles mesmos calificaron no 2019 de ensoñación- levan a pensar na intencionalidade política desta decisión (lawfare). Ao tempo que evidencia a necesidade dunha reforma de calado que limpe e democratice a xustiza, moito máis alá do que comporta desencallar mediante un intercambio de cromos o funcionamento do Consello Xeral do Poder Xudicial.