O recoñecemento do Estado Palestino por 155 países aumenta a presión sobre Israel para que, en chegando o hostigamento da comunidade internacional ao límite, e con Trump en modo pragmático, se vexa forzada a negociar cun interlocutor lexítimo oposto a Hamás.
No novo marco regulatorio europeo ten a lei Rueda o seu talón de Aquiles. Aproveitalo para desmontar a estratexia de dominio dos medios públicos galegos por parte do PP é un imperativo cívico e democrático.
O que desvela o sumario do `caso Montoro´ é un modus operandi que agrava ad nauseam todo o que, baixo o paraugas bipartidista da Transición veu curtocircuitando, en diversas épocas e con asimétricos estándares de corrupción política, o desenvolvemento da democracia.
Entre o “váyase, señor González” de Aznar e o “váyase, señor Sánchez” de Feijóo, mediaron Filesa, Naseiro, Roldán, Gürtel, Bárcenas, Púnica, ERES, Ábalos, Cerdán, e todo un longo etcétera que puxo no mapa da corrupción política ao Madrid de Esperanza Aguirre, á Valencia de Francisco Camps, á Catalunya dos Pujol, á Galicia dos Baltar e das extorsións empresariais confesadas polo condenado Pablo Crespo, e un rei Borbón que amasou impunemente mordidas millonarias.
Tal vez non haxa mellor exemplo para constatar a progresiva e crepuscular degradación sistémica, que ten na democracia un obxectivo a eliminar, que o do xenocidio que o Estado de Israel está levando a cabo contra o pobo palestino.
Os medios galegos seguen ancorados respecto da cultura nos vellos e caducos modelos periodísticos. Os diarios tradicionais adaptaron as súas tallas ao corpo social, sen máis autoesixencia que a de resistir mirando para outra parte. Imos con moito retraso. No fondo, estamos pagando as consecuencias de terlles negado significación cultural propia aos medios de comunicación durante moitos anos.
O goberno de Rueda viuse sorprendido polo clamor popular contra o macroproxecto de Altri. Banaliza e criminaliza canda o PP as mobilizacións sociais que os acurralan, temendo que esa marea cívica produza os efectos que tivera para Fraga e o partido a do Prestige.
Aproveitar que o pontificado de Francisco encara a recta final para desacreditar o seu legado e asegurar nun próximo cónclave a elección dun papa conservador, é o que explica as acometidas que vén sufrindo por parte dos que o teólogo Juan José Tamayo describe formando parte da internacional do odio e a alianza cristofascista.
A pretensión de cantos, con Trump no vértice, conforman a alianza entre as grandes empresas do capitalismo tecnolóxico e financeiro e a extrema dereita mundial é a supremacía dunha elite global supranacional. O que o economista Branco Milanovic chama cesarismo globalizado.
A pregunta coa que encabezo esta carta non é baladí: é o sentimento máis poderoso que a verdade? Levándoa ao terreo da política, e ao das plataformas nas que aniñan cantos fan das redes sociais unha esterqueira, interioriza que estamos expostos aos efectos dunha corrente que desertiza a democracia. Acaba por facela improdutiva e impracticable.
